Κυνικά παχύδερμα

Από μικρό και από τρελό μαθαίνεις την αλήθεια, λέει η παροιμία. Κάποιες φορές και από κυνικό παχύδερμο θα συμπληρώναμε εμείς. Όχι δεν μιλάμε για την "αναδιαπραγμάτευση" του χρέους που "αποκάλυψε" ο Πάγκαλος.

Την περασμένη βδομάδα η εφημερίδα Financial Times δημοσίευσε ένα άρθρο του Σάμουελ Μπρίταν με τίτλο "η μάταιη προσπάθεια της διάσωσης του Ευρώ". Ο Σάμουελ Μπρίταν είναι ένας αμετανόητος υποστηρικτής του νεοφιλελευθερισμού -στην πιο σκληρή του εκδοχή. Ήταν ένας από τους λίγους οικονομολόγους που υπερασπίστηκε την Θάτσερ το 1981 (ο αδερφός του ήταν υπουργός της κυβέρνησης των Συντηρητικών). Για τις υπηρεσίες του αυτές η Βρετανία τον έχει τιμήσει με διάφορους τίτλους και μετάλλια.

Το άρθρο του "η μάταιη προσπάθεια της διάσωσης του Ευρώ" δεν αποτελεί εξαίρεση. Το πρόβλημα, γράφει, της Ευρώπης δεν είναι απλά και μόνο το χρέος: το κόστος εργασίας ανά μονάδα προϊόντος στις χώρες του Ευρωπαϊκού νότου, λέει, έχει αυξηθεί μέσα στα χρόνια του Ευρώ κατά 30% σε σχέση με τη Γερμανία. Με άλλα λόγια οι εργάτες του νότου πήραν τρελές αυξήσεις μέσα σε αυτά τα χρόνια -αυτό είναι το πρόβλημα. Άρα το κόστος εργασίας θα πρέπει να μειωθεί δραστικά.

Αυτή η διαπίστωση, φυσικά, δεν είναι πρωτότυπη: το ίδιο πιστεύει και ο Πάγκαλος και το ΔΝΤ και τα άλλα μέλη της Τρόικα. Σε αντίθεση με αυτούς, όμως, ο Μπρίταν δεν πιστεύει ότι η μείωση αυτή είναι πολιτικά εφικτή: "Ακόμα και οι Έλληνες συνταγματάρχες, ο Φράνκο, ο Μουσολίνι ή ο Σαλαζάρ θα συναντούσαν μεγάλες δυσκολίες να μειώσουν τους ονομαστικούς μισθούς στα επίπεδα που απαιτούνται".

Αναπόφευκτα, απομένει μόνο μια λύση: η έξοδος από το Ευρώ. Φυσικά η κυβέρνηση αρνείται κατηγορηματικά ότι μπορεί και να σκεφτεί ακόμα μια τέτοια προοπτική. Αλλά πάντα έτσι κάνουν οι κυβερνήσεις: "Την περίοδο που η υποτίμηση της στερλίνας θεωρείτο (στη Βρετανία) το μεγάλο ακατονόμαστο μια μικρή συμμορία αξιωματούχων του υπουργείου Οικονομικών κρατούσε ένα 'βιβλίο πολέμου' με σημειώσεις για το πως αντιμετωπίζονται τέτοιες καταστάσεις. Ο Χάρολντ Γουίλσον, ο πρωθυπουργός διέταξε να παραδοθεί κανονικά στην πυρά, κάτι το οποίο προφανώς δεν έγινε. Είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι δεν υπάρχει ένα παρόμοιο εγχειρίδιο στην Αθήνα, την Φρανκφούρτη και ίσως και άλλα Ευρωπαϊκά κέντρα..."