Πολιτισμός

Σε μια μεσογειακή χώρα και μια Ευρώπη στις οποίες εκατοντάδες άνθρωποι σε βαρκούλες χάνονται ασταμάτητα, ενώ τα καράβια των χορηγών της ΧΑ και των στρατοπέδων συγκέντρωσης τύπου «Αμυγδαλέζα», συνεχίζουν ανέμελα να αρμενίζουν, υπάρχουν πολλά σημαντικά παραδείγματα ανθρώπων και ομάδων, που εξακολουθούν να παλεύουν απέναντι σε αυτή την τρέλα.

 

Τρέλα που δεν αντιστρέφει μόνο παροιμίες, έννοιες και πεποιθήσεις, αλλά που προσπαθεί να μας πείσει ότι: «ο πόλεμος είναι ειρήνη», «οι άνθρωποι χωρίζονται σε κατηγορίες» και φυσικά ότι «το κέρδος είναι πάνω από τους ανθρώπους», γι’ αυτό και άλλωστε το διαπραγματεύονται τόσο σκληρά.

 

Η πρόσφατη τελετή απονομής των φετινών βραβείων της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου, η οποία πραγματοποιήθηκε στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, ανέδειξε ως πρόσωπο της βραδιάς τον σκηνοθέτη Πάνο Κούτρα, του οποίου το ρόουντ μούβι «Xenia» απέσπασε συνολικά έξι βραβεία· ανάμεσά τους εκείνα για την καλύτερη ταινία, το κορυφαίο σενάριο και την καλύτερη σκηνοθεσία.

 

 

Εκτός όμως από τις πολλές βραβεύσεις, ο Πάνος Κούτρας κέρδισε και το θερμό χειροκρότημα του κοινού εξαιτίας και της στάσης του τη συγκεκριμένη βραδιά. Δηλώνοντας (και τις τρεις φορές που ανέβηκε στο βήμα), πως θα αποδεχτεί το βραβείο μόνο όταν πραγματοποιηθεί η κυβερνητική εξαγγελία για τη χορήγηση ιθαγένειας στα παιδιά των μεταναστών δεύτερης γενιάς, τα οποία έχουν γεννηθεί και μεγαλώσει στην Ελλάδα.

 

Συνεπέστατη στάση -προέκταση της ίδιας της ταινίας, αφού στον πυρήνα της θεματικής της έχει το συγκεκριμένο ζήτημα- τόσο η απόφαση του ίδιου, όσο και αυτή του συν-σεναριογράφου Παναγιώτη Ευαγγελίδη και των συμπαραγωγών της ταινίας να δεχτούνε, αλλά να μην παραλάβουνε τα βραβεία που τους αφορούσαν προσωπικά, αποδείχθηκε και η σωστότερη που θα μπορούσανε να κρατήσουνε.

 

Ο ίδιος σχετικά με αυτήν τους την απόφαση δήλωσε στην «ΕΑ»: 

 

«Το σκεφτήκαμε πολύ λίγο και συμφωνήσαμε όλοι αμέσως. Η ταινία μιλάει για αυτά τα παιδιά. Οι δύο πρωταγωνιστές που κουβαλάνε κυριολεκτικά την ταινία στους ώμους τους, είναι παιδιά δεύτερης γενιάς και αντιμετωπίζουν αυτά τα προβλήματα, όπως οι ήρωες της ταινίας. Μόλις λίγες εβδομάδες πριν την απονομή, ο Νίκος Γκέλια (ο Οδυσσέας, που είναι ο μεγαλύτερος από τα δύο αδέρφια) έπρεπε να σταθεί στην ουρά από τις έξι το πρωί και να πληρώσει ένα σκασμό λεφτά για να πάρει την "ανανέωση" της διαμονής του στην χώρα! Το βρίσκω εξωφρενικό! Θα ήταν εκ μέρους μου μεγάλη γαϊδουριά -αν μη τι άλλο- να πάρω τα βραβεία και να γιορτάζω, την στιγμή που ξέρω πως οι πρωταγωνιστές μου και οι οικογένειές τους συνεχίζουν να ζουν αυτή την τρομερή αδικία και ανισότητα. Φυσικά η απόφασή μας αυτή ενισχύθηκε και από την θετική στάση που υπάρχει αυτή την στιγμή από την κυβέρνηση να λύσει επιτέλους το συγκεκριμένο πρόβλημα. Σκεφτήκαμε πως μπορούμε να συμβάλλουμε θετικά στην επίλυσή του. Ελπίζω να μην κάναμε λάθος και το νομοσχέδιο να περάσει σύντομα, γιατί είναι πραγματικά πολύς ο καιρός που το οφείλουμε σαν κοινωνία σε αυτά τα παιδιά».