Αντιρατσιστικό κίνημα

 

Από την πρώτη στιγμή και με κάθε τρόπο εκφράζει τη συμπαράσταση και την αλληλεγγύη της στους ναυαγούς πρόσφυγες η τοπική κοινωνία της Ρόδου. Ήδη από την ώρα που έγινε αντιληπτό το ναυάγιο στο οποίο έχασαν τη ζωή τους τρεις άνθρωποι, κάτοικοι του νησιού προσέτρεξαν αυτοβούλως να βοηθήσουν τις αρμόδιες αρχές στη διάσωση των προσφύγων, με χαρακτηριστικότερη την περίπτωση του Αντώνη Ντεληγιώργη (επαγγελματία οπλίτη με το βαθμό του λοχία), ο οποίος βούτηξε μαζί με άλλους πολίτες στη θάλασσα και κατόρθωσε να σώσει με τις δικές του προσπάθειες 20 ανθρώπους, όπως μετέδωσαν τα τοπικά μέσα ενημέρωσης.

 

Αξίζει όμως να αναφερθεί ότι η βοήθεια των νησιωτών δεν περιορίστηκε στον τομέα της διάσωσης. Τις επόμενες μέρες πλήθος φορέων και συλλόγων, μια αυθεντική έκφραση της κοινωνίας των πολιτών, προέβη σε άμεσες ενέργειες προς βοήθεια των προσφύγων. Ενδεικτικά, η Ένωση Συλλόγων των μαθητών των σχολείων του Δήμου, εξέδωσε ανακοίνωση που τη διένειμε σε όλα τα σχολεία, στην οποία – μεταξύ άλλων – αναφέρεται: 

 

“Δεν πρέπει στιγμή να ξεχνάμε πως αυτοί οι άνθρωποι έφτασαν μέχρι εδώ κυνηγημένοι από τον πόλεμο και τη φρίκη του θανάτου…” «Καλούμε τους συλλόγους γονέων, τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς του νησιού μας να οργανώσουν άμεσα καμπάνια αλληλεγγύης για όσο καιρό θα βρίσκονται οι πρόσφυγες στο νησί μας, μαζεύοντας ρούχα, κουβέρτες, τρόφιμα μακράς διαρκείας, είδη προσωπικής υγιεινής, τα οποία θα μεταφέρουν στους χώρους φιλοξενίας ή στους χώρους που υποδεικνύουν οι Αρχές. 

 

Επίσης καλούμε την κυβέρνηση να πάρει άμεσα μέτρα για τη φιλοξενία των προσφύγων σε χώρους με ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης και υγιεινής, καθώς και να χορηγήσει άμεσα άσυλο και ταξιδιωτικά έγγραφα στους πρόσφυγες προκειμένου να μεταβούν με αξιοπρεπή τρόπο σε όποια χώρα επιθυμούν».

 

Η ανταπόκριση των Ροδιτών ήταν άμεση, εντυπωσιακή και συγκινητική. Απέδειξε με τον πιο εμφατικό τρόπο την άρνηση της κοινωνίας να ενστερνιστεί την κυρίαρχη προπαγάνδα που βλέπει «τρομοκράτες» και «επικίνδυνους τζιχαντιστές» στα πρόσωπα των κατατρεγμένων. Κι όλα αυτά σε ένα νησί που έχει συνδέσει την οικονομική του ζωή με τον τουρισμό, για τον οποίο οι πρόσφυγες αποτελούν «πλήγμα» σύμφωνα με τις αναλύσεις κάποιων γνωστών και μη εξαιρετέων «διαμορφωτών της κοινής γνώμης». 

 

Ούτε όμως αυτή η μπανανόφλουδα πατήθηκε στη Ρόδο, αντιθέτως οι κάτοικοι κατέστησαν φανερό ότι διαθέτουν βαθιά επίγνωση τόσο των συνθηκών και των αιτιών που οδηγούν τόσο πολλούς ανθρώπου στην αναγκαστική μετανάστευση και την προσφυγιά, όσο και της αναγκαιότητας να αναλάβει η ίδια η κοινωνία δράση για το θέμα, διατυπώνοντας ξεκαθαρισμένους στόχους, χωρίς να περιμένει αμέτοχη τις όποιες  αναποτελεσματικές διαπραγματεύσεις και συμβιβασμούς των κάθε είδους «αρμοδίων».