Το απεργιακό κίνημα - Η 48ωρη στα ΜΜΕ ήταν μόνο η αρχή

Εδειξε όμως και από την άλλη την ανάγκη οργάνωσης της βάσης για να μπορεί να σταματά την απεργοσπασία της εργοδοσίας, τη διστακτικότητα της συνδικαλιστικής ηγεσίας και την υποτίμηση της δύναμής της ακόμα και από παρατάξεις της επίσημης Αριστεράς.

Η υπόσχεση για μία 48ωρη απεργία σε όλα τα ΜΜΕ από την ΕΣΗΕΑ κυκλοφορούσε ουσιαστικά τα τελευταία δύο χρόνια, μετά το ασφαλιστικό της Πετραλιά. Τον τελευταίο χρόνο τα πράγματα είχαν φτάσει στο απροχώρητο και το ίδιο και η υπομονή των εργαζόμενων. Οι εργοδότες εφαρμόζοντας πλήρως την γραμμή της κυβέρνησης και της τρόικα προχώρησαν σε μειώσεις μισθών, απολύσεις, καταπάτηση συμβάσεων. Αυτό το διάστημα είχαμε το λουκέτο στην Απογευματινή, τις απολύσεις στο ΔΟΛ, στην Ελευθεροτυπία, τον εκβιασμό του Αλαφούζου στο Σκάι για υπογραφή ατομικών συμβάσεων εργασίας με μειώσεις κατά 10% στους μισθούς.

Τον Οκτώβρη το ΔΣ της ΕΣΗΕΑ με επιστολή που απέστειλε προς την Ενωση Ιδιοκτητών Ημερήσιων Εφημερίδων ξεκίνησε τις διαδικασίες για την υπογραφή ΣΣΕ για τους δημοσιογράφους. Η απάντηση ήταν η αποστολή ενός non-paper με τις θέσεις της Ένωσης Ιδιοκτητών, που στην ουσία αποτύπωνε την απαίτησή τους για πλήρη κατάργηση των ΣΣΕ και κάθε εργασιακού δικαιώματος. Στις αρχές Νοέμβρη το ΔΣ της ΕΣΗΕΑ προτείνει προς τις υπόλοιπες Ενώσεις προκήρυξη 24ωρης απεργίας αφήνοντας ανοιχτή την προοπτική της 48ωρης.

Ανταρσία

Η 24ωρη στις 30 Νοέμβρη μετατράπηκε σε μαζική ανταρσία της βάσης ενάντια στην διστακτικότητα της ηγεσίας να προχωρήσει σε απεργιακή κλιμάκωση. Ο  Σόμπολος φυγαδεύτηκε  από τη συγκέντρωση με τη βοήθεια της αστυνομίας. Οι εκπρόσωποι των εργαζομένων στην Απογευματινή, το Σκάι, το ΔΟΛ πήραν τα μικρόφωνα και κάλεσαν σε συνέλευση στην ΕΣΗΕΑ για να πάρουν οι ίδιοι οι απεργοί τα πράγματα στα χέρια τους.

Η Ανοιχτή Διακλαδική Συνέλευση των απεργών που έγινε το μεσημέρι της ίδιας ημέρας, κατέληξε σε ένα μαχητικό ψήφισμα που πρότεινε τη διενέργεια διακλαδικών συνελεύσεων σε κάθε μαγαζί, νέα σαρανταοκτάωρη απεργία σε κανάλια, ραδιόφωνα και εφημερίδες για να μην κυκλοφορήσουν τα κυριακάτικα φύλλα και διαγραφή από την ΕΣΗΕΑ των διευθυντών που πρωτοστατούν στην επιβολή των επιθέσεων σε βάρος των εργαζομένων.

Την επόμενη ημέρα οι δημοσιογράφοι στο ΒΗΜΑ αποφάσισαν 48ωρη απεργία διεκδικώντας την ανάκληση των απολύσεων. Ο Σόμπολος μετά το γιουχάισμα που έφαγε στην διάρκεια της συγκέντρωσης, αλλά και από την απόφαση της Ανοιχτής Διακλαδικής Συνέλευσης για απεργιακή κλιμάκωση, αναγκάστηκε να δώσει στήριξη στην απόφαση των εργαζομένων και ο Ψυχάρης να παγώσει τις απολύσεις.

Οι συνελεύσεις που άρχισαν να γίνονται στα μαγαζιά έβγαζαν αποφάσεις για 48ωρη απεργία σύμφωνα με την πρόταση της Ανοιχτής Διακλαδικής Συνέλευσης των απεργών. Tο Διασωματειακό συνεδρίασε τελικά την Δευτέρα 6 Δεκέμβρη αποφασίζοντας 48ωρη απεργία στις 17 και 18 Δεκέμβρη, αρχικά μόνο στις εφημερίδες και μετά από την κατακραυγή που συνάντησε η δημοσίευση αυτής της απόφασης,  μέσα σε 24 ώρες, η απεργία μετατράπηκε σε γενική 48ωρη απεργία σε όλα τα ΜΜΕ.

Από κει και πέρα όμως τα πράγματα άρχισαν να γίνονται πιο σύνθετα. Και η εργοδοσία και οι συνδικαλιστικές ηγεσίες έκαναν ό,τι μπορούσαν για την αποτυχία της απεργίας με στόχο να στείλουν το μήνυμα στους εργαζόμενους ότι η δύναμη βρίσκεται από τη δική τους μεριά.

Ο Ψυχάρης προχώρησε σε 20 απολύσεις στο ΒΗΜΑ αφού εξασφάλισε πρώτα την κυκλοφορία του Κυριακάτικου φύλλου στις 12 Δεκέμβρη. Οι εκδότες κινήθηκαν ανοιχτά απεργοσπαστικά κλείνοντας την ύλη των κυριακάτικων φύλλων από την Τρίτη και έτσι τα κυριακάτικα φύλλα κυκλοφόρησαν την Πέμπτη 16/12. Την ίδια ημέρα κυκλοφόρησαν ακόμα και τα κυριακάτικα φύλλα του Ριζοσπάστη και της Αυγής.

Η ΕΣΗΕΑ δεν πήρε το παραμικρό μέτρο για να εμποδίσει αυτή την απεργοσπασία. Η απεργία δεν περιφρουρήθηκε από τα σωματεία και τις ημέρες της απεργίας δεν έγινε καν απεργιακή συγκέντρωση. Επιπλέον η ΕΣΗΕΑ κατάρτησε ένα μεγαλοφυές σχέδιο των  χωριστών διαπραγματεύσεων με τους εκδότες των εφημερίδων. Αυτό άφησε ξεκρέμαστους τους εργαζόμενους σε κάθε μαγαζί και έδωσε το περιθώριο στην εργοδοσία να σπάσει την απεργία, όπως έγινε στην Ελευθεροτυπία, βρίσκοντας ακόμα και υποστηρικτές ανάμεσα στους δημοσιογράφους της Ελευθεροτυπίας.

Οργάνωση

Αυτό που χρειαζόταν ήταν το Συντονιστικό της Ανοιχτής Διακλαδικής Συνέλευσης να αναλάβει την οργάνωση της απεργίας  χωρίς να περιμένει τι θα κάνει η ηγεσία της ΕΣΗΕΑ. Να οργανώσει περιφρουρήσεις σε κανάλια εφημερίδες και τυπογραφεία, να εκδόσει αφίσα και προκήρυξη (πράγμα που έγινε), να καλέσει σε απεργιακή συγκέντρωση την πρώτη ημέρα της 48ωρης. Με αυτά τα βήματα μπορούσαν να αποτραπούν οι απεργοσπαστικοί μηχανισμοί και να απομονωθούν απόψεις που από την αρχή αυτού του αγώνα έδειχναν μεγάλη εμπιστοσύνη στις ηγεσίες των σωματείων.

Παρόλα τα εμπόδια, στη διάρκεια της 48ωρης απεργίας έγιναν προσπάθειες για την οργάνωσή της από τα κάτω, που βρήκαν μεγάλη ανταπόκριση. Την Παρασκευή 17/12 έγινε συμβολική κατάληψη του Δημαρχείου Πειραιά από εργαζόμενους στο Κανάλι 1 που ήταν απλήρωτοι, μοιράζοντας υλικό και κρατώντας μαύρες σημαίες. Οπως διαβάζουμε από το μπλογκ των Financial Crimes. “8πμ: Έλεγχος από τις εγκαταστάσεις του "Επικοινωνία" (Ηράκλειο Αττικής) σε ηλεκτρονικά ΜΜΕ των βόρειων περιοχών της Αθήνας, για το είδος του προγράμματος που εκπέμπουν και ενημερώσεις αν χρειαστεί. Στις 8.30πμ οι πρώτοι έλεγχοι ακρόασης σε κοντινούς σε απόσταση ραδιοφωνικούς σταθμούς, έδειξαν τήρηση της απεργίας. Η ίδια εικόνα και μέχρι τις 10.45πμ. Ντου στις 11πμ του ΣΕΠΕ με την ΕΤΕΡ στο ράδιο Αthens Radio DJ 95,2FM στη Νέα Κηφισιά, όπου παραγωγός δούλευε κονσόλα”. Επιπλέον η ΠΟΣΠΕΡΤ εκτός από την πανεργατική στις 15/12 και την 48ωρη, προκήρυξε στάσεις εργασίας όλη την εβδομάδα από τις 13 έως τις 18 Δεκέμβρη, ενάντια στις απολύσεις συμβασιούχων, τη διάλυση της δημόσιας τηλεόρασης και τη διάλυση των εργασιακών σχέσεων που προωθεί η κυβέρνηση και η τρόικα.

Η μάχη για την υπογραφή ΣΣΕ και το σταμάτημα των απολύσεων στο χώρο των ΜΜΕ είναι μπροστά μας. Το πολυνομοσχέδιο που πέρασε η κυβέρνηση στη Βουλή και όρισε τις λεγόμενες «Ειδικές Επιχειρησιακές Συμβάσεις» ως όπλο ανατροπής των κλαδικών συμβάσεων, χρειάζεται να ανατραπεί στην πράξη. Η συνεδριάση του Διασωματεικού που έγινε την Παρασκευή 17/12 κάτω από την πίεση των απεργών που είχαν συγκεντρωθεί, δεσμεύτηκε ότι αν δεν υπάρξει ουσιαστική πρόοδος στις διαπραγματεύσεις με τους εργοδότες, θα κλιμακώσει τις απεργιακές κινητοποιήσεις με υπόσχεση για απεργία διαρκείας.

Το επόμενο διάστημα χρειάζεται με συντονισμένους και ανυποχώρητους αγώνες, να αναγκάσουμε εργοδοσία και κυβέρνηση να πετάξουν στο καλάθι των αχρήστων το Μνημόνιο και το πολυνομοσχέδιο και να απομονώσουμε τους απεργοσπαστικούς τους μηχανισμούς. Για να γίνει αυτό πράξη πρέπει να συνεχιστούν τα βήματα που έκανε το ίδιο το κίνημα στο χώρο των ΜΜΕ. Να κατοχυρωθεί ότι το Συντονιστικό της Ανοιχτής Διακλαδικής Συνέλευσης θα συνεχίσει τις διαδικασίες. Για την μεγαλύτερη οργάνωση της βάσης να προχωρήσουμε με ανοιχτές διακλαδικές συνελεύσεις που θα δημιουργήσουν εργασιακές επιτροπές σε κάθε μαγαζί, για την ενημέρωση, την περιφρούρηση, την ίδια την οργάνωση της μάχης, χτίζοντας την ενότητα του κινήματος μέσα και έξω από τα ΜΜΕ.