Κρατούμενα για τη συνέχεια

Για να μην πάνε αυτά τα τελευταία στράφι, οι εργαζόμενοι πρέπει να αξιοποιήσουμε την εμπειρία της 48ωρης προς άντληση συμπερασμάτων:

Ότι ακόμα και η Διοίκηση του Σόμπολου μπορεί να αναγκαστεί να προχωρήσει σε απεργίες, αρκεί να υπάρχει ισχυρή πίεση «από κάτω».

Ότι επιβάλλεται η δημιουργία σε κάθε όμιλο επιτροπών αγώνα, ώστε να είναι εφικτή η άμεση κινητοποίηση των εργαζομένων κάθε χώρου και η ενημέρωση των υπολοίπων συναδέλφων.

Ότι για να μην βγουν τα Κυριακάτικα φύλλα θα πρέπει η απεργία να καλύπτει όλες τις προηγούμενες ημέρες και όχι να αφήνει ένα μυστήριο κενό μεταξύ Τετάρτης (γενική απεργία) και Παρασκευο-Σάββατου (48ωρη).

Ότι οι εκδότες θα ζητήσουν κείμενα πολλές ημέρες νωρίτερα και άρα οι εργαζόμενοι θα χρειαστούν στήριξη από τα συνδικαλιστικά όργανα για να μην πειθαρχήσουν.

Ότι τελικά κάποιες εφημερίδες θα επιχειρήσουν να τυπωθούν και άρα θα χρειαστούν ισχυρές ομάδες περιφρούρησης.

Ότι δεν πρέπει να κλονιστεί η αλληλεγγύη μεταξύ των εργαζομένων σε διαφορετικούς ομίλους και άρα είναι αναγκαία η καθημερινή επαφή τους, μέσω συνελεύσεων και κινητοποιήσεων.

Κυρίως, όμως, η 48ωρη απεργία πέτυχε να αναδείξει ότι όλα αυτά δεν πρόκειται να τα πράξουν τα εκλεγμένα συνδικαλιστικά όργανα – ότι, δηλαδή, αν θέλουμε να νικήσουμε πρέπει να πάρουμε τα πράγματα στα χέρια μας!

Χάρης Σαββίδης, Ημερησία