Οχετός λάσπης από ΚΚΕ για ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Η αρχή έγινε στις 18 Δεκέμβρη με τις καταγγελίες της ΚΝΕ για σύγχρονους «ΕΚΟΦίτες», «απογόνους των ΕΣ-ΕΣ» και άλλα τέτοια, μετά από ένα καυγά στη Πάντειο για χώρο όπου η ΚΝΕ κατέλαβε για να βάλει τιμητική πλακέτα στη μνήμη της δολοφονημένης από την εργοδοσία το 1980 Σωτηρίας Βασιλακοπούλου. Όλως τυχαίως επιλέχθηκε χώρος που είχε το σχήμα των ΕΑΑΚ στη σχολή. Μια βροχή ψηφισμάτων καταδίκης δημοσιεύτηκαν στον Ριζοσπάστη και σε κάποιες περιπτώσεις συνοδεύτηκαν από «εκκαθαριστικές επιχειρήσεις» ομάδων κρούσης της ΚΝΕ σε βάρος αγωνιστών της ΕΑΑΚ, όπως στο Βόλο.

Την Τρίτη 21 Δεκέμβρη και δίπλα σε ένα ακόμα κατάλογο με καταδίκες, ο Ριζοσπάστης δημοσίευσε και ομιλία του Δημήτρη Γόντικα, μέλους του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ. Σ’ αυτή την ομιλία του Γόντικα η προβοκατορολογία δίνει και παίρνει: προβοκάτορες οι «ορδές μπροστά στη Βουλή» στις 5 Μάη, «προβοκάτσια η δολοφονία στη Μαρφίν» (ο Γόντικας ξέχασε τον Βγενόπουλο) προβοκάτορες και όσοι έδειραν τον Χατζηδάκη στις 15 Δεκέμβρη.

«Υπάρχουν σχέδια, γίνονται ασκήσεις» δηλώνει ο Γόντικας, για να καταλήξει στο συμπέρασμα: «μπροστά στην προσπάθεια ανασύνταξης του εργατικού, συνδικαλιστικού κινήματος και άνοδο του ρόλου του ΚΚΕ στην πολιτική πάλη, επιλέγεται, για άλλη μια φορά, η χρησιμοποίηση του οπορτουνιστικού χώρου, από τα διάφορα διαλυμένα κομμάτια του ΣΥΝ/ ΣΥΡΙΖΑ ως τις διάφορες γκρούπες, συχνά ετερόκλητες που απαρτίζουν την ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Παρά τις διαφορές που έχουν στις γραμμές τους, επιχειρείται να ανασυνταχθούν πάνω στο έδαφος της πάλης με το ΚΚΕ και την πολιτική του. Είναι σχέδιο. Δε σημαίνει, για να ξεκαθαρίζουμε τα πράγματα, ότι όλοι όσοι ακολουθούν αυτές τις δυνάμεις είναι πράκτορες ή άνθρωποι στην υπηρεσία της αστικής τάξης. Το ότι αυτός ο χώρος κηδεμονεύεται και είναι υπονομευόμενος από διάφορα κέντρα είναι πέρα για πέρα βέβαιο».

Προβοκάτορες

Το πρώτο που πρέπει να παρατηρήσουμε είναι ότι τέτοιου είδους επιθέσεις δεν είναι καθόλου πρωτοφανείς και καθόλου πρωτότυπες. Είναι τόσο παλιές, όσο κι η επικράτηση του σταλινισμού του ΚΚΕ στη δεκαετία του ΄30. Αλλά δεν χρειάζεται να πάμε τόσο πίσω. Το 1973, η ηγεσία του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, για να καλύψουν την άποψή τους για «συντεταγμένη απαγκίστρωση» από την εξέγερση του Πολυτεχνείου που την χαρακτήριζαν «πρόωρη», ανακάλυψαν τους «300 πράκτορες της ΚΥΠ του Ρουφογάλη» που ξεκίνησαν την κατάληψη, (στην περίφημη «Πανσπουδαστική» Νο 8) και τους προβοκάτορες που έριχναν «ανεύθυνα και αριστερίστικα συνθήματα».

Στα χρόνια της μεταπολίτευσης, συνεχίστηκαν οι ίδιες καταγγελίες, απέναντι στους «αριστεροχουντικούς», τους «υποκινούμενους» αριστεριστές, τους «προβοκάτορες» κλπ. Στο Χημείο το 1979 η ΚΝΕ ανέλαβε να τους δώσει ένα μάθημα μετά ξύλου. Και φυσικά το 1989 όταν η ηγεσία του Περισσού διέγραφε την ΚΝΕ και τους συντρόφους που αργότερα θα συγκροτούσαν το ΝΑΡ, το «αριστεριστής» ήταν κόσμιος σχετικά χαρακτηρισμός…

Είναι από τις μικρές ειρωνείες της ιστορίας, ότι από το 1973 μέχρι σήμερα, πολλά πράγματα μπορεί να έχουν αλλάξει στο ΚΚΕ, αλλά ένα μένει σταθερό: ο Δημήτρης Γόντικας. Το ’73 ήταν γραμματέας της ΚΝΕ, όταν καταγγέλονταν οι «300 της ΚΥΠ». Ηταν μέλος του ΠΓ όταν παρέα με τα μετέπειτα στελέχη του ΣΥΝ (και κάποια του ΠΑΣΟΚ, όπως η Δαμανάκη) πρωταγωνιστούσε στις διαγραφές των «αριστεριστών». Σήμερα κατηγορεί την επαναστατική αριστερά ως πράκτορες των σοσιαλδημοκρατών και όλων των σκοτεινών κέντρων. Δεν μπορεί να πει κανείς, όντως αξιοθαύμαστη συνέπεια…

Η συγκεκριμένη επίθεση δείχνει το άγχος της ηγεσίας του ΚΚΕ. Είναι γνωστό πλέον ότι η «γραμμή» του αμφισβητείται και από πολύ πιστά στο παρελθόν μέλη. Οι διαγραφές δίνουν και παίρνουν, στους εργατικούς χώρους ιδιαίτερα. Το ΚΚΕ προσπαθεί να υλοποιήσει μια γραμμή που θα είναι έξαλλα σεχταριστική και «υπερεπαναστατική» στα λόγια, και βαθύτατα συμβιβαστική στην πράξη. Και οχετός συκοφαντιών στην «σοσιαλδημοκρατική» ΑΝΤΑΡΣΥΑ, αλλά και καταγγελία των «προβοκατόρων» που στις συνελεύσεις των εργατικών σωματείων, όπως της ΕΘΕΛ μιλάνε για απεργίες διαρκείας.

Τέτοιες πιέσεις είχε το ΚΚΕ και παλιότερα. Αυτό που έχει αλλάξει είναι ότι το «εξωκοινοβούλιο», όπως αναφέρονται ειρωνικά διάφορα στελέχη του στην αντικαπιταλιστική αριστερά, είναι εδώ, παρούσα στους εργατικούς χώρους και στη νεολαία, και δυναμώνει. Για πρώτη φορά στην ιστορία η αντικαπιταλιστική αριστερά παίρνει 100.000 ψήφους στις εκλογές. Εμείς, από τη μεριά μας, έχουμε να πάρουμε στα σοβαρά τα καθήκοντα που βάζει στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ το κίνημα. Να δυναμώσουμε την πάλη για τη διαγραφή του χρέους, για όλα τα αιτήματα του αντικαπιταλιστικού προγράμματος ανατροπής. Να δώσουμε τα πάντα για την κλιμάκωση των αγώνων, για απεργίες διαρκείας που θα τσακίσουν τις επιθέσεις των καπιταλιστών. Αυτή είναι η καλύτερη απάντηση στις συκοφαντίες της ηγεσίας του ΚΚΕ και του μηχανισμού της.