Εργατικό κίνημα
Μαρινόπουλος: Βήματα για τον κρίσιμο Σεπτέμβρη

Εργάτες της Φαμάρ στην πανεργατική της 12/11 πέρυσι. Είναι ώρα για κοινή απεργιακή δράση όλων εργαζομένων στις εταιρίες του Μαρινόπουλου

Τις νέες απεργιακές κινητοποιήσεις προετοιμάζουν αυτές τις μέρες οι εργαζόμενοι στα σουπερμάρκετ του Μαρινόπουλου. Ο Μιχάλης Βερβέρης, εργάτης στο Καρφουρ της Ν.Ιωνίας και μέλος της “Αντικαπιταλιστικής Ανατροπής στα Καρφουρ – Μαρινόπουλος” δήλωσε στην Εργατική Αλληλεγγύη: 
 
“Ήδη αυτές τις μέρες λαμβάνουν χώρα μαζέματα εργαζομένων και συνελεύσεις σε μια σειρά καταστήματα. Σε σύσκεψη των επιτροπών αγώνα την προηγούμενη βδομάδα συμφωνήθηκε η πραγματοποίηση μεγάλης γενικής συνέλευσης προκειμένου να συναντηθούμε οι συνάδελφοι, να συζητήσουμε την πορεία του αγώνα μας έως τώρα και να αποφασίσουμε την κλιμάκωση των κινητοποιήσεων. Νέα σύσκεψη των επιτροπών θα πραγματοποιηθεί αυτή την Τετάρτη 24/8 το απόγευμα προκειμένου να κλειδώσει η ημερομηνία της συνέλευσης – το πιθανότερο στις 4/9 - και να ρίξουμε όλες μας τις δυνάμεις στην οργάνωσή της. Έχουμε μπροστά μας έναν κρίσιμο Σεπτέμβρη. Στις 21/9 εκδικάζεται η αίτηση της εργοδοσίας για υπαγωγή της εταιρίας στο άρθρο 99. Άποψή μας είναι ότι πρέπει να πάμε σε μια μεγάλη γενική συνέλευση και να αποφασίσουμε κλιμάκωση με 48ωρη απεργία, καλά οργανωμένη και περιφρουρημένη με αποκλεισμούς καταστημάτων”. 
 
Παράλληλα συνεχίζεται η καμπάνια αλληλεγγύης που οργανώνει ο Συντονισμός Ενάντια στα Μνημόνια με εξορμήσεις σε γειτονιές κι εργατικούς χώρους, συλλογή υπογραφών, ψηφισμάτων και αφισσοκολήσεις. Εκτός από το άπλωμα του αγώνα και το κέρδισμα συμπαράστασης από ευρύτερα κομμάτια εργαζομένων, η καμπάνια προβάλει και την εναλλακτική πρόταση για την ίδια την επιχείρηση του Μαρινόπουλου: “Να απαιτήσουμε την κατάσχεση της «προσωπικής» περιουσίας της εργοδοσίας. Η εργοδοσία, για δεκαετίες αγόραζε με πίστωση (από προμηθευτές και τράπεζες) αλλά πουλούσε τις μετρητοίς. Το 1,3 δις που είναι τα σημερινά χρέη της εταιρίας, η ιδιοκτησία το εισέπραξε σε ζεστό χρήμα από τις πωλήσεις, και αυτά τα χρήματα «επενδύθηκαν» σε εξοχικά, σε άλογα, έργα τέχνης, ακριβά αυτοκίνητα, και off shore εταιρίες. Να πληρώσει λοιπόν την τωρινή κρίση η εργοδοσία, με την περιουσία που έχει αποθησαυρίσει όλα αυτά τα χρόνια.
 
Κρατικοποίηση
Και αν δεν μπορεί η εργοδοσία, να δώσει λύση το κράτος. Να κρατικοποιήσει την αλυσίδα των Σουπερ Μάρκετ, χωρίς ούτε ένα ευρώ αποζημίωση στους ιδιοκτήτες και να κάνει τα Carrefour– Μαρινόπουλος «κοινωνικά παντοπωλεία». Με αυτόν τον τρόπο οι εργαζόμενοι δεν χάνουν τη δουλειά τους, και μπορούν να συνεχίσουν να προσφέρουν στον κόσμο στις γειτονιές, φτηνά προϊόντα, χωρίς την μεσολάβηση των κερδών και της κερδοσκοπίας” αναφέρει μεταξύ άλλων ο Συντονισμός Ενάντια στα Μνημόνια.
 
Πράγματι την ίδια ώρα που ο Μαρινόπουλος χρεοκοπεί την αλυσίδα σουπερμάρκετ και αφήνει τους 13.000 εργαζόμενους με χρωστούμενα δεδουλευμένα και με την απειλή της ανεργίας, δεν σταματάει να παίζει επενδυτικά παιχνίδια ακόμα κι εκτός συνόρων. Η φαρμακοβιομηχανία Φαμάρ λοιπόν, της οικογένειας Μαρινόπουλου ήρθε πρόσφατα σε συμφωνία για την εξαγορά της εταιρείας Roche στο Λεγκαντές της Μαδρίτης. Η Φαμάρ θα αναλάβει την τροφοδοσία της γαλλικής εταιρείας με τα προϊόντα που παράγονται ήδη στη συγκεκριμένη μονάδα. Η Φαμάρ διαθέτει δίκτυο 11 εργοστασίων στην Ευρώπη και μόλις πρόπερσι ήταν στην 43η θέση στη λίστα των 500 ελληνικών επιχειρήσεων με τις μεγαλύτερες πωλήσεις. Επίσης ο όμιλος του Μαρινόπουλου λειτουργεί στην Ελλάδα την αλυσίδα καφέ Starbucks και τα καταστήματα ένδυσης Marks & Spencer και GAP.
 
Και για όσους ζημιώνονται από την πτώχευση των σουπερμάρκετ – συμπεριλαμβανομένων πρώτα και κύρια των ίδιων των εργαζόμενων αλλά και των προμηθευτών που με τη σειρά τους απειλούνται με χρεοκοπία – οι καπιταλιστές έχουν τον τρόπο να τη βγάλουν λάδι. Σύμφωνα με δικηγορική εταιρεία που εκπροσωπεί πελάτες στους οποίους χρωστά η Μαρινόπουλος, η εταιρεία το 2011 μεταβίβασε το μεγαλύτερο μέρος της ακίνητης περιουσίας της, σε fund στο Κατάρ που φαίνεται να ελέγχεται από τον ίδιο τον μεγαλομέτοχο της Μαρινόπουλος ΑΕ.   
 
Πρόκειται για ένα μόλις παράδειγμα καπιταλιστή που, χωρίς κίνδυνο να αδικήσουμε κάποιον, μπορούμε να το γενικεύσουμε στο σύνολο της τάξης του. Επενδύσεις, πλούτος και κερδοσκοπικά παιχνίδια για τους ίδιους, απολύσεις, απληρωσιά κι εκμετάλλευση για τους εργαζόμενους. Η δήμευση της περιουσίας των Μαρινόπουλων και η κρατικοποίηση των επιχειρήσεών τους, με εργατικό έλεγχο είναι η λύση. Και είναι και η καλύτερη απάντηση στην επανερχόμενη κατά καιρούς κινδυνολογία που προβάλεται ως αντίλογος στις αντικαπιταλιστικές διεκδικήσεις: “Οι συμβιβασμοί είναι αναπόφευκτοι” μας λένε “γιατί οι ρήξεις θα σημάνουν έλλειψη φαρμάκων, αγαθών πρώτης ανάγκης κλπ”. Όπως φαίνεται και με την περίπτωση του Μαρινόπουλου, μπορούμε να εξασφαλίσουμε και αγαθά και φάρμακα και όλα τα αναγκαία για την κοινωνία. Αρκεί να τα πάρουμε από τα χέρια των κομπιναδόρων. 
 
Η ασυλία για τέτοιους μεγαλοκαρχαρίες πρέπει να τελειώνει. Όσο δεν τελειώνει γίνονται συνένοχες και οι κυβερνήσεις  που τους την παρέχουν. Ο απεργιακός αγώνας των εργαζομένων και η συμπαράσταση από όλα τα κομμάτια της τάξης μας είναι ο καλύτερος δρόμος προς αυτή την κατεύθυνση.