Η εικόνα ήταν ιδιαίτερα αισιόδοξη, αν λάβει κανείς υπόψη του τον αριθμό των φοιτητών που συμμετείχαν και το περιεχόμενο των τοποθετήσεων. Περίπου 350 φοιτητές παραβρέθηκαν, σημαντικός αριθμός αφού τον Δεκέμβρη δεν είχαν γίνει συνελεύσεις.
Από τις πολιτικές παρατάξεις έλαμψαν δια της απουσίας τους η ΠΑΣΠ και η ΔΑΠ. Οι τοποθετήσεις ποίκιλαν και οι περισσότερες είχαν ιδιαίτερα μαχητικό χαρακτήρα. Τα ΕΑΑΚ, η Αριστερή Ενότητα και ανένταχτοι φοιτητές κατήγγειλαν τα αντεργατικά μέτρα και δήλωσαν την ανάγκη και το χρέος των φοιτητών να βρίσκονται πλάι στους εργαζόμενους διαδηλώνοντας ενάντια στο Πρόγραμμα Σταθερότητας και την επίθεση που εξαπολύεται στην εργατική τάξη. Όχι όμως μόνο στους δρόμους, αλλά και στους χώρους με καταλήψεις στις σχολές.
Μεγάλο μέρος των τοποθετήσεων είχε να κάνει με το νομοσχέδιο του ΠΑΣΟΚ για τους μετανάστες. Ζητάμε ιθαγένεια σε όλα τα παιδιά, νομιμοποίηση όλων των μεταναστών. Πιο συγκεκριμένα το ενωτικό πλαίσιο ΕΑΑΚ-ΑΡΕΝ πρότεινε 3μερη κατάληψη και κατέβασμα του Συλλόγου στο Μουσείο μαζί με τους εργαζόμενους και τους υπόλοιπους Φοιτητικούς Συλλόγους.
Όξυνση
Από την άλλη μεριά η ΠΚΣ έδειξε για άλλη μια φορά διασπαστικό χαρακτήρα, καθώς αντί να ασχοληθεί με τα μέτρα και την συνεχή όξυνση του εργατικού κινήματος περιορίστηκε σε ανεδαφικές καταγγελίες απέναντι στα ΕΑΑΚ μην αναγνωρίζοντας ότι ο εχθρός ήταν έξω από το αμφιθέατρο. Παράλληλα, πρότεινε να κατέβει ο Φοιτητικός Σύλλογος με το ΠΑΜΕ χωρίς να ζητάει κατάληψη.
Εν τέλει, κερδίσαμε τη Συνέλευση με απόφαση για τριήμερη κατάληψη και συμμετοχή του Συλλόγου στην απεργία της Πέμπτης.
Στη διαδήλωση ο κόσμος που συσπειρώθηκε ήταν αρκετός. Το παράδειγμα της Φιλοσοφικής που εδώ και ενάμιση χρόνο δεν είχε κινητοποιήσεις ή κατάληψη και είχε περάσει σε μια σχετική αδράνεια είναι πολύ σημαντικό. Αυτό αποδεικνύει ότι ο κόσμος δεν σκύβει το κεφάλι, έχει αντιληφθεί τη δύναμη του και αγωνίζεται μέχρι τη νίκη.
Αυτό είναι και το χρέος των φοιτητών να βρίσκονται πλάι στους εργαζόμενους και μέσα στους χώρους δηλώνοντας ότι δε θα πληρώσουμε εμείς την κρίση. Η Φιλοσοφική είναι ένα καλό παράδειγμα, όπως και άλλες σχολές, αλλά αυτό είναι μόνο η αρχή!