«Οι αγώνες κλιμακώνονται και αναγκάζουν τις συνδικαλιστικές ηγεσίες που μέχρι πρόσφατα υποστήριζαν ότι οι ίδιες δε θα προχωρούσαν σε πανεργατικές απεργίες, να καλέσουν τρεις πανεργατικές μέσα σε ένα μήνα» υποστηρίζει η Μαρία Στύλλου από το πρώτο κιόλας άρθρο με τίτλο «Πώς μπορεί αυτό το κίνημα να νικήσει». Κόντρα στην κυβερνητική προπαγάνδα ότι οι κοινωνικές αντιδράσεις είναι περιορισμένες γιατί ο κόσμος καταλαβαίνει την αναγκαιότητα των μέτρων, μεγάλες απεργίες και ανταρσίες ξεδιπλώθηκαν τους τελευταίους μήνες. Το χρονικό των απεργιών από το Δεκέμβρη ενάντια στο νέο προϋπολογισμό μέχρι τις Πανεργατικές της 24 Φλεβάρη και της 11 Μάρτη παρουσιάζει ο Γιώργος Πίττας στο άρθρο του «Ενα δυνατό απεργιακό κίνημα».
Σε αυτό απεργιακό κύμα που είναι μόλις στην αρχή, η στάση και οι επιλογές της Αριστεράς παίζουν καθοριστικό ρόλο. «Η Αριστερά παραμένει το σημείο που στρέφουν με ελπίδα τα μάτια τους όσοι συγκρούονται με τις επιλογές της κυβέρνησης» υποστηρίζει ο Λέανδρος Μπόλαρης στο άρθρο του «Η Αριστερά μπροστά στην πρόκληση της έκρηξης». Υπήρχαν αγώνες που έπαιξαν κρίσιμο ρόλο στην κλιμάκωση, όπως η κατάληψη των εργαζόμενων της ELITE ενάντια στο κλείσιμο του εργοστασίου και τις απολύσεις. «Η απόφαση για την κατάληψη δεν έπαιξε ρόλο μόνο στην κλιμάκωση του αγώνας της ELITE αλλά έδωσε το καλύτερο μήνυμα στα υπόλοιπα κομμάτια της εργατικής τάξης και της νεολαίας που παλεύουν για να μην φορτωθούν στην κρίση. Το κίνημα συμπαράστασης που ξεδιπλώθηκε πανελλαδικά αγκάλιασε εκατοντάδες εργατικούς χώρους και σχολές», αναφέρει ο Νεκτάριος Δαργάκης στο άρθρο του «Η κατάληψη της ELITE».
Απελευθέρωση
Η επίθεση του Προγράμματος Σταθερότητας είναι ακόμα πιο σκληρή απέναντι στις γυναίκες. Η Μαρία Στύλλου στο άρθρο της «Τα ´θέλουμε όλα και μπορούμε να αλλάξουμε τον κόσμο´» γράφει για τους αγώνες των γυναικών σήμερα και εξηγεί γιατί «η απελευθέρωση δεν χαρίζεται από τα πάνω, κατακτιέται με τους αγώνες μας». Το ίδιο ισχύει με τη πάλη ενάντια στο ρατσισμό. Η εντυπωσιακή συμμετοχή των μεταναστών από την Αφρική, το Μπαγκλαντές, το Πακιστάν και τη Μέση Ανατολή στην Πανεργατική Απεργία της 24 Φλεβάρη έδειξε πόσο έχει προχωρήσει η μάχη ενάντια στις ρατσιστικές διακρίσεις. Με το άρθρο της «Εργάτες Ενωμένοι», η Κατερίνα Θωίδου παρουσιάζει τους σταθμούς του αντιρατσιστικού κινήματος τους τελευταίους μήνες, στο επίκεντρο της οργάνωσης του οποίου βρέθηκε η Κίνηση Ενωμένοι Ενάντια στο Ρατσισμό και τη Φασιστική Απειλή.
«Γιατί να πληρώνει το ελληνικό δημόσιο 13 δισεκατομμύρια ευρώ κάθε χρόνο σε τόκους για την ´εξυπηρέτηση´ δανείων από τράπεζες με χαρτοφυλάκια γεμάτα τοξικά ομόλογα και επισφαλείς τοποθετήσεις; Γιατί να μειωθούν οι μισθοί και οι συντάξεις εκατομμυρίων ενθρώπων για να κρατάνε την ´αξία´ τους αυτά τα παλιόχαρτα; Γιατί να υποστούν το ίδιο οι Πορτογάλοι και οι Ιρλανδοί και άλλοι τόσοι; Δεν είναι πιο λογικό να παγώσουμε αυτές τις πληρωμές και να κρατικοποιήσουμε τις τράπεζες χωρίς αποζημίωση για τους μετόχους που πλούτιζαν από τις φούσκες; Δεν είναι πιο λογικό να πάρουμε πίσω σε δημοσιο έλεγχο τον ΟΤΕ από τη Deutsche Telecom, την Ολυμπιακή-Aegean από την Lufthansa, το αεροδρόμιο από την Hochtief, τον Σκαραμαγκά από την Thyssen αντί να παζαρεύουμε με την Deutsche Bank αν θα μας δανείσει με τρελά επιτόκια και αντάλλαγμα νέες ιδιωτικοποιήσεις;» είναι τα ερωτήματα που θέτει ο Πάνος Γκαργκάνας στο άρθρο «Η ελληνική τραγωδία» τοποθετώντας την ελληνική κρίση στο πλαίσιο της παγκόσμιας κρίσης του καπιταλισμού.
Η αποτυχία του συστήματος κάνει τον κομμουνισμό ξανά επίκαιρο για εκατομμύρια αγωνιστές αλλά και ακαδημαϊκούς και διανοούμενους. Ο Αλεξ Καλλίνικος στο άρθρο του «Η ιδέα του κομμουνισμού» σχολιάζει τις θέσεις δύο ακαδημαϊκών, του Αλέν Μπαντιού και του Σλαβόι Ζίζεκ, πάνω στο ζήτημα. Τη μετάφραση του κειμένου έχει κάνει ο Θανάσης Καμπαγιάννης.
Τέλος, ο Σωτήρης Κοντογιάννης γράφει για την «Αϊτή» εξηγώντας ιστορικά γιατί «Η βιβλική καταστροφή που άφησε πίσω του ο σεισμός της 12ης Ιανουαρίου 2010 δεν ήταν αποτέλεσμα ούτε της αγριότητας της φύσης, ούτε της μοίρας και του πεπρωμένου» αλλά αποτέλεσμα του ιμπεριαλισμού.
Οπως πάντα το ΣΑΚ κλείνει με βιβλιοκριτικές καθώς και με μια επισκόπηση των περιοδικών εκδόσεων του τελευταίου διμήνου. Σε αυτό το τεύχος παρουσιάζονται τα βιβλία «Εργασία, Τεχνολογία και φύλο στην ελληνική βιομηχανία» της Λήδα Παπαστεφανάκη, «Τρότσκι 1917-1923: το ξίφος της επανάστασης» του Τόνι Κλιφ, «Η απογοήτευσή μου στη Ρωσία» της Εμμα Γκόλντμαν, «Goodbye Mr Socialism» του Αντόνιο Νέγκρι.