Εργατικό κίνημα
ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ Απούσες!

Την ανάγκη για ενίσχυση του Συντονισμού Ενάντια στα Μνημόνια, ευρύτερα του συντονισμού και της οργάνωσης της βάσης των σωματείων, αλλά και για το δυνάμωμα των αντικαπιταλιστών μέσα σε αυτά, ανέδειξε για μια ακόμη φορά η απεργιακή κινητοποίηση της Πέμπτης 14/6. 

Το πακέτο που ψηφιζόταν στη Βουλή, ούτε λίγο – ούτε πολύ, ισοδυναμεί με ένα νέο 4ο μνημόνιο. Οι κινητοποιήσεις που ακολούθησαν μετά τη γενική απεργία στις 30 Μάη έκαναν σαφές ότι το τροπάρι των γραφειοκρατών για “εργαζόμενους που δεν αντέχουν άλλες απεργίες”, είναι μακριά από την πραγματικότητα. Φρόντισαν να το διαψεύσουν οι χιλιάδες απεργοί της πανεργατικής, αλλά και οι εργαζόμενοι της COSCO, των συγκοινωνιών, της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς, της ΕΥΔΑΠ, η συνέχεια της αποχής ενάντια στην αξιολόγηση κλπ.

Ωστόσο, η συνδικαλιστική ηγεσία προτίμησε να αγνοήσει την οργή των εργαζομένων. Η ηγεσία της ΓΣΕΕ σφυρίζει αδιάφορα μετά την απεργία της 30 Μάη, ενώ το ΕΚΑ αρκέστηκε σε ένα αφηρημένο κάλεσμα προς τα σωματεία “να βρίσκονται σε εγρήγορση”, δυο μέρες πριν την ψήφιση του Πολυνομοσχεδίου. 

Ανοχή

Ανάλογη φαινόταν και η στάση της ΑΔΕΔΥ, η οποία αρχικά κάλεσε σε απογευματινό συλλαλητήριο, με την ανοχή και των συνδικαλιστών της ρεφορμιστικής αριστεράς μέσα στην ηγεσία της συνομοσπονδίας. Ακόμα και για τη στάση εργασίας που έφτασε να προκηρύξει η ΑΔΕΔΥ για την ώρα της ψήφισης, χρειάστηκε μια ολόκληρη προσπάθεια από πρωτοβάθμια σωματεία που με αποφάσεις τους καλούσαν σε απεργιακή κλιμάκωση εν'όψει του Πολυνομοσχεδίου, αλλά και ευρύτερα αγωνιστών κι αγωνιστριών του Συντονισμού και της αντικαπιταλιστικής αριστεράς, οι οποίοι πάλεψαν για νέα πανεργατική απεργία μετά τις 30 Μάη.

Η απροθυμία των γραφειοκρατών ήταν εμφανής κι από τη φτωχή προετοιμασία που έκαναν για την απεργία, αλλά και από την ακόμα πιο φτωχή παρουσία τους στην ίδια την απεργιακή συγκέντρωση. Oυσιαστικά ό,τι σωματείο κι απεργός είχε κινητοποιηθεί, είχε την αφετηρία του στα αριστερά των συνδικαλιστικών ηγεσιών και σε πρωτοβουλίες σαν του Συντονισμού Ενάντια στα Μνημόνια, που τις προηγούμενες ημέρες καλούσε συνδικάτα κι εργαζόμενους “να πάρουν ξανά πάνω τους την σύγκρουση και να δώσουν συνέχεια με νέες απεργιακές κινητοποιήσεις”. 

Η ενίσχυση αυτών των πρωτοβουλιών σε κάθε χώρο δουλειάς δυναμώνει την προοπτική για να ξεπεράσουμε την αδράνεια της γραφειοκρατίας, να προχωρήσουμε σε απεργιακή κλιμάκωση και ανατροπή των μνημονιακών επιθέσεων.