Η Αριστερά
Γιάννης Σηφακάκης: "Ανταρσία στους δρόμους και στις κάλπες"

Η προεκλογική συγκέντρωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στην Αθήνα, 20 Μάη

Οι εκλογές στις 26 Μάη είναι μια κρίσιμη πολιτική αναμέτρηση. Επιδιώκουμε να εκφραστεί και στις κάλπες όχι μονάχα η κρίση των από πάνω αλλά και η δύναμη και δυναμική των από κάτω. Των εργατών που παλεύουν με τις απεργίες τους για να τα πάρουν όλα πίσω. Των γυναικών και των ΛΟΑΤΚΙ που παλεύουν ενάντια στον σεξισμό, την καταπίεση και τις διακρίσεις. Η μάχη για ανοιχτά σύνορα για τους πρόσφυγες και ισόβια στους φασίστες της Χρυσής Αυγής. Το κίνημα για την υπεράσπιση του πλανήτη από την κλιματική αλλαγή και καταστροφή.

Αυτά επιδιώκουμε να εκφράσουμε με τα ψηφοδέλτια της ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε όλες τις κάλπες και στις ευρωεκλογές, στέλνοντας πολύ δυνατό μήνυμα ότι δεν θα αφήσουμε η οργή απέναντι στη διακυβέρνηση του Τσίπρα να πάει προς τα δεξιά, να πισωγυρίσει προς τη Νέα Δημοκρατία αλλά να βρει διέξοδο προς τα αριστερά με την ενίσχυση της αντικαπιταλιστικής και επαναστατικής αριστεράς. 

Θέλουμε δυνατή ΑΝΤΑΡΣΥΑ, δυνατή αντικαπιταλιστική αριστερά για να μπορέσουμε να συγκρουστούμε με την Ευρωπαϊκή Ένωση του κεφαλαίου και των μνημονίων, του ρατσισμού και της ακροδεξιάς απειλής, του πολέμου. Απέναντι στην εικόνα που προσπαθούν να ζωγραφίσουν για την ενωμένη, δημοκρατική και ευημερούσα ΕΕ, η πραγματικότητα είναι ότι οι μηχανισμοί της ΕΕ διευρύνουν και αναπαράγουν τις ανισότητες ανάμεσα στους πλούσιους και τους φτωχούς, ανάμεσα στο κεφάλαιο και τους εργάτες. Kαι γι' αυτό η διεθνιστική ρήξη με τους θεσμούς της ΕΕ είναι απαραίτητη για να βελτιώσουμε τη ζωή και την θέση των εργατών. 

Η πραγματικότητα είναι ότι η “ευημερούσα” ΕΕ κλυδωνίζεται. Ο γαλλογερμανικός άξονας τρίζει, η Βρετανία βρίσκεται μπροστά στην απειλή του μπρέξιτ, οι ιταλικές τράπεζες βρίσκονται στο κόκκινο. Το “πρότυπο” του Μακρόν έχει τσαλακωθεί από τους απεργούς και τους διαδηλωτές που με τα Κίτρινα Γιλέκα επιμένουν εδώ και μήνες ενάντια στην πολιτική του. Στην Ιταλία, τον ακροδεξιό Σαλβίνι υποδέχονται καθημερινά διαδηλωτές ενάντια στην ρατσιστική πολιτική του. Στην Ισπανία το κόμμα του Ραχόι πάτωσε στις πρόσφατες εκλογές. Στην Αυστρία κατέρρευσε η κυβέρνηση δεξιάς και φασιστών μετά την αποκάλυψη του σκανδάλου του αντιπροέδρου Στράχε, δείχνοντας ότι η άνοδος της ακροδεξιάς δεν είναι μονόδρομος. Μια τεράστια νίκη για το αντιφασιστικό κίνημα και την αντικαπιταλιστική αριστερά που έπαιξαν πρωταγωνιστικό ρόλο σε αυτήν την εξέλιξη. Από την Βραζιλία που 1,5 εκατομμύριο διαδηλώνουν ενάντια στον Μπολσονάρο μέχρι το Σουδάν που ο κόσμος ανατρέπει δικτάτορες θυμίζοντας τις μέρες της επαναστατικής Ρωσίας το '17, οι από κάτω είναι ένα καζάνι που βράζει και μπορούν να τα κερδίσουν όλα. 

Αυτή είναι η εικόνα της κρίσης των από τα πάνω και της αντίστασης των από κάτω και αυτήν την εικόνα επιδιώκουμε να εκφράσουμε με τα ψηφοδέλτια της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Επιδιώκουμε να βγει ενισχυμένη η αντικαπιταλιστική αριστερά για να κλιμακώσουμε τη σύγκρουση και εδώ στην Ελλάδα, ενάντια στην πολιτική των μνημονίων και την κυβερνητική πολιτική του Τσίπρα. 

Παραμονές των εκλογών η κυβέρνηση υπόσχεται ψίχουλα στους φτωχούς και τους εργαζόμενους, την περιβόητη 13η σύνταξη. Ποια είναι η πραγματικότητα όμως; Επιλέγουν να δώσουν 800 εκατομμύρια ευρώ για τα 2,5 εκατομμύρια χαμηλοσυνταξιούχους, την ώρα που επιλέγουν να δώσουν 5,5 δις ευρώ, 7 φορές πάνω δηλαδή, για να μπορέσουν να εξασφαλίσουν τη συνέχεια της αποπληρωμής του χρέους. Τα μνημόνια είναι εδώ μαζί με τα αιματοβαμμένα υπερπλεονάσματα που πετυχαίνουν κόβοντας τις κοινωνικές δαπάνες.  

Ταξική πολιτική

Aυτή είναι η ταξική πολιτική που ακολουθεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και γι' αυτό επί της ουσίας συγκλίνουν με τη Νέα Δημοκρατία που βρίσκει το θράσος να λέει ότι πρέπει να δουλεύουμε 7 μέρες τη βδομάδα και ότι πρέπει να επιταχυνθούν ακόμη περισσότερο αυτές οι αντεργατικές πολιτικές. Απέναντι σε αυτήν την εικόνα εμείς προβάλλουμε ότι η εργατική τάξη και το κίνημά της έχει τη δύναμη να τα πάρει όλα πίσω με απεργίες και όχι με προεκλογικές υποσχέσεις για ψίχουλα. 

Έχουμε τη δύναμη να συγκρουστούμε όχι μονάχα με τη λιτότητα και τα μνημόνια αλλά συνολικά με όλα όσα αφορούν τη ζωή μας. Να συγκρουστούμε με το ρατσισμό και την φασιστική απειλή. Δικιά μας υπόθεση είναι, του αντιρατσιστικού και αντιφασιστικού κινήματος που βγήκε μαζικά στους δρόμους φέτος στις 16 Μάρτη σε όλο τον πλανήτη να συγκρουστεί με την Ευρώπη-Φρούριο απαιτώντας ανοιχτά σύνορα για τους πρόσφυγες, ίσα δικαιώματα και νομιμοποίηση για τους μετανάστες, άσυλο και στέγη, ιθαγένεια για τα παιδιά των μεταναστών, δικαίωμα ψήφου, δικαίωμα στους χώρους λατρείας. Είμαστε οργισμένοι με την δολοφονία του Ζακ-Ζackie Κωστόπουλου, με τον θάνατο του Εμπουκά μέσα στο αστυνομικό τμήμα Ομονοίας με υπουργό Δημόσιας Τάξης τη Γεροβασίλη. Ο κόσμος που ανέδειξε τον ΣΥΡΙΖΑ είναι μίλια μακρυά από αυτές τις πολιτικές και μαζί του θα παλέψουμε για να κάνουμε ανταρσία και στους δρόμους και στις κάλπες.

Για να τσακίσουμε την ακροδεξιά απειλή, για να συγκρουστούμε με τους φασίστες της Χρυσής Αυγής. Δεν θα περιμένουμε τα λεγόμενα “δημοκρατικά” μέτωπα που προσπαθεί να στήσει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ με τα ρετάλια της σοσιαλδημοκρατίας, ακόμη και με πολιτικούς σαν τον Δένδια. Δεν ξεχνάμε ότι ήταν εκείνος που σαν υπουργός δημόσιας τάξης έστελνε την αστυνομία να “καθαρίσει” τους δρόμους της Αθήνας από τους μετανάστες, οπλίζοντας το χέρι της φασιστικής Χρυσής Αυγής για να προχωράει σε δολοφονικές επιθέσεις. Δεν έχουμε να κάνουμε τίποτε με τέτοιου είδους “μέτωπα”. Η αντιρατσιστική και αντιφασιστική δράση του ίδιου του κινήματος είναι η εγγύηση -  όπως η αντιφασιστική συγκέντρωση ενάντια στην απόπειρα του Κασιδιάρη και της φασιστικής συμμορίας να κάνουν προεκλογική σύναξη στην Ακαδημία Πλάτωνα. Ακολουθώντας το παράδειγμα των εργαζόμενων της ΕΡΤ που υλοποιώντας την απόφαση του συνδικάτου τους εμπόδισαν να υπάρχει διακαναλική συνέντευξη της φασιστικής συμμορίας.

Παλεύουμε ενάντια στην απειλή του πολέμου. Δεν εμπιστευόμαστε την “πολυδιάστατη” εξωτερική πολιτική  του Τσίπρα για να λύσει τα ζητήματα. Η δική μας διεθνιστική απάντηση είναι: Οι εργάτες των Βαλκανίων και της Τουρκίας είναι αδέλφια μας. Με αυτόν τον τρόπο αντιπαρατεθήκαμε  στη Συμφωνία των Πρεσπών λέγοντας ένα μεγάλο διεθνιστικό “Όχι” για να μπορεί να εκφράσει πραγματικά τις αγωνίες και τις προσδοκίες του κόσμου που παλεύει από τα κάτω. 

Μας παίρνει να αλλάξουμε τα πράγματα; Κόντρα στον ψεύτικο ρεαλισμό των “αρνητικών συσχετισμών” η ΑΝΤΑΡΣΥΑ λέει ότι έχουμε τη δύναμη να τα αλλάξουμε όλα. Γιατί η εργατική τάξη και η νεολαία είναι εδώ. Το ΟΧΙ, που το καλοκαίρι του 2015 εκφράστηκε με ένα σαρωτικό τρόπο με το 62% στο δημοψήφισμα, είναι εδώ. Η ριζοσπαστικοποίηση προς τα αριστερά δεν έχει τελειώσει παρά τους συμβιβασμούς του ΣΥΡΙΖΑ. Παράδειγμα, η φετινή μεγάλη -και για πρώτη φορά απεργιακή- 8 Μάρτη. Αλλά και το περσινό  Pride της Αθήνας, η μεγάλη διαδήλωση των ΛΟΑΤΚΙ -που είχε παραπάνω κόσμο από τα θλιβερά εθνικιστικά συλλαλητήρια “για το όνομα της Μακεδονίας”.

Μπορούμε να τα αλλάξουμε όλα πατώντας πάνω σε ένα ολόκληρο κίνημα που παλεύει για την ανατροπή του καπιταλισμού  και όχι τη διαχείρισή του. Κόντρα στον ψεύτικο ρεαλισμό που περιορίζεται στα όρια του κοινοβουλευτικού δρόμου, υπάρχει εναλλακτική λύση και είναι η αντικαπιταλιστική ανατροπή που εκφράζει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Εμπρός για ανταρσίες και στους δρόμους και στις κάλπες!

Γιάννης Σηφακάκης 
μέλος ΚΣΕ ΑΝΤΑΡΣΥΑ, υποψήφιος ευρωβουλευτής ΑΝΤΑΡΣΥΑ