Οχι στο ξεπούλημα και το κλείσιμο της ΣΕΚΑΠ

Η πρώτη απόπειρα ιδιωτικοποίησης έγινε με τον Μητσοτάκη το 1992. Τότε αποτράπηκε με την μεγάλη διαδήλωση και συμπαράσταση όλης της κοινωνίας. Έκτοτε γίνονταν πολλές προσπάθειες για ιδιωτικοποίηση, αλλά πάντοτε οι εργαζόμενοι με τους αγώνες και τις απεργίες μπλόκαραν αυτή την διαδικασία. Τα τελευταία δύο χρόνια γίνεται μια συστηματική απαξίωση του εργοστασίου από την ΑΤΕ και την κυβέρνηση του μνημονίου. Οι εργαζόμενοι πάλι έδωσαν την απάντησή τους με αγωνιστικές κινητοποιήσεις που οργανώθηκαν από τα σωματεία. Με καταλήψεις στην Αγροτική Τράπεζα, στην εφορία και διαμαρτυρία στο Yπουργείο tου Ξυνίδη. Είναι σημαντικό να αναφέρουμε πως κάποιοι από τους πολιτικούς παράγοντες στήριξαν τους εργαζόμενους, ενώ άλλοι ήθελαν και θέλουν να ξεπουληθεί ή και να κλείσει το εργοστάσιο. Οι παράγοντες που τάζανε λαγούς με πετραχήλια τώρα που κοντεύει να ξεπουληθεί ή να κλείσει το εργοστάσιο σφυρίζουν αδιάφορα.

Οι εργαζόμενοι μέσα από τους αγώνες τους παλιότερα έδειξαν ποιος είναι ο δρόμος. Μέσα από την συσπείρωση και την οργάνωση, τις διαδηλώσεις, τις απεργίες τις καταλήψεις, μπορούν να νικήσουν και να κερδίσουν τις δουλειές και τις ζωές τους. Άρα για να μην ιδιωτικοποιηθεί και απολυθούν οι εργαζόμενοι ή κλείσει το εργοστάσιο πρέπει να δώσουν ακόμα πιο μαχητικά τον αγώνα προς την κατεύθυνση των απεργιών, των διαδηλώσεων, των καταλήψεων το επόμενο διάστημα.

ΥΓ. Αλληλεγγύη στους εργαζόμενους της Χαλυβουργίας, του ALTER, της Ελευθεροτυπίας, του Πετζετάκη και σε όλους αυτούς που παλεύουν για την ανατροπή αυτής της πολιτικής.

Εργαζόμενοι ΣΕΚΑΠ