Χωρίς κάποια χειροπιαστή συμφωνία γύρισε ο Σαμαράς από τη διήμερη επίσημη επίσκεψή του στο Κατάρ την Τρίτη και Τετάρτη, 29 και 30 Γενάρη. Μαζί του βρέθηκαν οι περισσότεροι από τους βασικούς Υπουργούς για να διαφημίσουν το «ευνοϊκό επιχειρηματικό κλίμα» που επιχειρεί να δημιουργήσει η κυβέρνηση προσπαθώντας να προσελκύσει τα πετροδολάρια των σεΐχηδων.
Τα ρεπορτάζ των εφημερίδων προσπάθησαν να παρουσιάσουν ότι έγιναν συζητήσεις γύρω από επενδύσεις στο χώρο των κατασκευών, της ενέργειας, στα περιφερειακά αεροδρόμια και τις μαρίνες. Η ομοιότητα τους ήταν τόσο μεγάλη που είναι προφανές ότι δεν υπήρξε καμιά εξέλιξη παρά η… επαναδιαπίστωση ότι υπάρχει ενδιαφέρον από τη μεριά του Κατάρ. Τα περισσότερα ρεπορτάζ πρόβαλλαν ως βήμα την ίδρυση του Ελληνοκαταριανού Επιχειρηματικού Συμβουλίου, τα εγκαίνια του οποίου έγιναν κατά τη διάρκεια της επίσκεψης.
Στην πραγματικότητα ο Σαμαράς προσπάθησε να δώσει εγγυήσεις ότι θα υπάρχουν όλες οι απαραίτητες διευκολύνσεις για να γίνουν επενδύσεις χωρίς το βραχνά της «γραφειοκρατίας», δηλαδή με όσο περισσότερες φοροελαφρύνσεις και φοροαπαλλαγές γίνεται και με διαλυμένα τα εργατικά δικαιώματα.
Οι σεΐχηδες του Κατάρ άλλωστε είχαν ενδιαφερθεί για το χώρο του Ελληνικού για το οποίο όμως αποσύρθηκαν. Εκείνη η προσπάθεια είχε κολλήσει. Ένα πρώτο εμπόδιο ήταν ότι το Κατάρ ζητούσε να υπάρχει διακρατική συμφωνία για το Ελληνικό, υπόθεση που κολλούσε στις δεσμεύσεις που έχει η Ελλάδα ως χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Επίσης, διεκδικούσαν την παραχώρηση ολόκληρης της έκτασης των πέντε χιλιάδων στρεμμάτων και όχι το 30% που ήταν η προσφορά της τότε κυβέρνησης. Η άλλη απαίτηση ήταν να μεταφερθούν υπηρεσίες και Υπουργεία στο χώρο του Ελληνικού για να υπάρχει κρατική συμβολή στην αξιοποίηση του χώρου. Όλα αυτά μαζί με τους αγώνες των κατοίκων της περιοχής, δημιούργησαν ένα αξεπέραστο πλέγμα για την επιτυχία της συμφωνίας.
Αποκαλυπτικό
Το Κατάρ άλλωστε δεν κάνει συμφωνίες χωρίς άμεσο αντίκρισμα και σίγουρα κέρδη. Αποκαλυπτικό είναι το δημοσίευμα των Φαϊνάνσιαλ Τάιμς στις 31 Γενάρη ότι οι βρετανικές υπηρεσίες διερευνούν την υπόθεση της τράπεζας-μεγαθήριο Barclays που δάνεισε λεφτά στο Κατάρ για να αγοράσει δικές της μετοχές το 2008 για να καταφέρει να κάνει ανακεφαλαιοποίηση χωρίς να αναγκαστεί το κράτος να τη διασώσει.
Άλλο ένα σκάνδαλο που υπογραμμίζει ότι τα ιδεολογήματα περί ελεύθερης αγοράς είναι σκέτα παραμύθια. Ειδικά μέσα στην έξαρση της οικονομικής κρίσης, τα ιδιωτικά κεφάλαια παλεύουν και ανταγωνίζονται να προσδεθούν σε κράτη, να απομυζήσουν οτιδήποτε έχει παραμείνει δημόσιο με τις πλάτες των κυβερνήσεων, όπως της τρικομματικής στην Ελλάδα.
Στην Ντόχα ο Σαμαράς δεν συνάντησε μόνο τους σεΐχηδες της οικογένειας αλ-Θάνι, αλλά «τυχαία» έκανε ραντεβού με τον πρωθυπουργό της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν αφού έμειναν στο ίδιο ξενοδοχείο. Ο Έρντογάν μάλιστα, όπως αναφέρουν τα ρεπορτάζ, συμβούλεψε το Σαμαρά ότι χρειάζεται να προχωρήσει σε αποκρατικοποιήσεις αφού έτσι κινήθηκε ο ίδιος «για να βγει η Τουρκία από την κρίση».
Πέρα όμως από τις συμβουλές, αυτό που μάλλον έχει τη μεγαλύτερη αξία να σχολιάσει κανείς είναι ότι κλιμακώνεται ο ανταγωνισμός πάνω στο ζήτημα του ελέγχου στο Αιγαίο.
Ο Σαμαράς άνοιξε το θέμα της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) παρά τις πρόσφατες δηλώσεις του ότι δεν είναι ένα ζήτημα επείγει. Από την άλλη μεριά, ο Ερντογάν τόνισε ότι η αξιοποίηση των φυσικών πόρων δεν είναι μόνο ελληνική υπόθεση και την επόμενη μέρα η κυβέρνησή του ανακοίνωσε την απόκτηση ενός πιο σύγχρονου ερευνητικού πλοίου, του «Μπαρμπαρός Χαϊρετήν Πασά» που θα αντικαταστήσει το «Πίρι Ρέις».
Παρ’ όλα αυτά, έγινε γνωστό ότι στις 5 Μαρτίου στην Άγκυρα θα γίνει η δεύτερη συνάντηση του «Ελληνοτουρκικού Ανωτάτου Συμβουλίου Συνεργασίας», όπου συμμετέχουν οι Υπουργοί των δύο χωρών.
Η κυβέρνηση του Σαμαρά από τη μία προσπαθεί να ξεπουλήσει οτιδήποτε έχει παραμείνει δημόσιο και από την άλλη βάζει μπροστά την εθνικιστική ατζέντα σε συμμαχία με τους Καμμένους και τους νεοναζί της Χρυσής Αυγής.
Οι υποσχέσεις για επενδύσεις που θα φέρουν θέσεις εργασίας και ανάπτυξη έχουν τόση αξία όσο και οι υποσχέσεις… του γνωστού Τσάκα που θα έφερνε σεΐχη από το Κατάρ για να αγοράσει τον Παναθηναϊκό. Οι εθνικιστικές κορώνες δεν πρέπει να ξεγελάνε κανέναν ούτε από τη μια μεριά του Αιγαίου, ούτε από την άλλη. Οι εργάτες της Ελλάδας και της Τουρκίας δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα, αντίθετα έχουμε να παλέψουμε τις κυβερνήσεις μας που φέρνουν φτώχεια, ανεργία, ιδιωτικοποιήσεις πασπαλισμένες με μπόλικο «εθνικό συμφέρον».