Γενική Συνέλευση για την οργάνωση κινητοποιήσεων, πραγματοποιούσαν οι εργαζόμενοι της Ελληνικής Χαλυβουργίας, την ώρα που η Ε.Α πήγαινε στο τυπογραφείο. Αφορμή είναι η απαίτηση του εργοδότη Μάνεση να παραταθεί το καθεστώς διαθεσιμότητας το οποίο λήγει στις 12/2, και κατά τη διάρκεια του οποίου καταβάλλεται ο μισός μισθός στους εργαζόμενους. Μάλιστα, η απαίτηση για παράταση της διαθεσιμότητας συνοδεύεται και με την απειλή ότι εναλλακτικά, η εργοδοσία θα προχωρήσει σε πρόγραμμα εκ περιτροπής εργασίας.
Για τη δύναμη και την εμπειρία των Χαλυβουργών δεν χρειάζεται να πούμε πολλά. Η πολύμηνη απεργία διαρκείας την περασμένη χρονιά, έγινε σύμβολο για την εργατική τάξη όλης της χώρας αλλά και διεθνώς. Μπορούν να αποκρούσουν τη νέα θρασύτατη επίθεση του Μάνεση, αν αποφασίσουν να ξαναβγούν στη μάχη όπως πριν από ένα χρόνο.
Η απεργία διαρκείας της Ελληνικής Χαλυβουργίας, μπορεί και πρέπει να αποτελέσει παράδειγμα για τους εργαζόμενους σε ένα άλλο “μαγαζί” το κλάδου. Αυτό της Χαλυβουργικής. Εκεί η εργοδοσία Αγγελόπουλου, συναντήθηκε με το σωματείο των εργαζομένων ανακοινώνοντας το σχέδιό της για 170 απολύσεις, μειώσεις μισθών κατά 20% και περαιτέρω περικοπές δώρων κι επιδομάτων. Ενωμένοι οι Χαλυβουργοί και όλοι οι εργαζόμενοι στον κλάδο του Μετάλλου, έχουν τη δύναμη να στείλουν τα πλάνα Μάνεση - Αγγελόπουλου - Ταβουλάρη και κάθε μεγαλοκαρχαρία στα σκουπίδια.