ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ - Ραντεβού στον αέρα

Δηλαδή «ΑΠΟΛΥΕΣΑΙ». Ο Μπίγκαμ είναι «Σύμβουλος μετάβασης», αυτό σημαίνει ότι καθημερινά διανύει χιλιάδες μίλια ανά τις ΗΠΑ για να απολύει για λογαριασμό αφεντικών που είναι πολύ δειλοί για να το κάνουν μόνοι τους ή φοβούνται τις αντιδράσεις, τις επιπτώσεις, τη δυσφήμηση. Προσφέρει στο υποψήφιο εργαζόμενο θύμα ένα «πακέτο» τριών μηνών μισθούς, ετήσια ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και υποστήριξη για εύρεση νέας εργασίας. Η λέξη «απόλυση» δεν ακούγεται στη συνεδρία ούτε μια φορά. «Δέστε το σαν αναγέννηση, πολλοί μεγάλοι άνδρες βρέθηκαν κάποτε σε παρόμοια θέση...» είναι μερικά από τα τρομερά επιχειρήματα.

Όταν δεν ασκεί αυτό το θεσπέσιο λειτούργημα, ο Ράιαν δίνει ομιλίες σε διοικητικά στελέχη σχετικά με τις αρετές μιας ζωής δίχως τη δέσμευση των σχέσεων. Τις παρομοιάζει με «αφόρητο βάρος στο σακίδιο της ζωής», η μαγκιά είναι να το αδειάσεις, να απαλλαγείς από όλ΄αυτά.

Ο Ράιαν ζει 320 μέρες το χρόνο από αεροδρόμιο σε ξενοδοχείο και αντίστροφα και φυσικά είναι εκ πεποιθήσεως εργένης και αφόρητα κυνικός. Ταξιδεύει πρώτη θέση και όνειρό του είναι να συμπληρώσει 10 εκατομμύρια μίλια με την American Airlines, γεγονός που θα του προσδώσει νέα αφάνταστα προνόμια και κύρος, όπως το να βαφτιστεί ένα αεροσκάφος με το όνομά του!

Κρίση

Η ταινία εκτυλίσσεται στη δίνη της σημερινής οικονομικής κρίσης. «Είναι μια από τις χειρότερες στιγμές για την Αμερική. Αυτή είναι η στιγμή μας!» σχολιάζει κυνικά ένας από τους συναδέλφους του Ράιαν. Όμως η κρίση επηρεάζει ακόμη και όσους παρασιτούν από αυτήν. Η εταιρία του Ράιαν αποφασίζει ότι πρέπει να περικόψει τα έξοδα κίνησης, πραγματοποιώντας τις απολύσεις από τα γραφεία της εταιρίας στη Νεμπράσκα, με τηλεδιάσκεψη! Ο Ράιαν θα πρέπει να κάνει έναν τελυταίο γύρο μαζί με τη νεαρή εμπνεύστρια της τηλε-απόλυσης, ώστε να τη μυήσει στα μυστικά του επαγγέλματος.

Έτσι ξεκινά μια περιοδεία με τη Νάταλι, εκκολαπτόμενο αστέρι του επαγγέλματος, όμως αρκετά νέα και συναισθηματική για τέτοια κόλπα, που θα του δώσει το ερέθισμα να ξανασκεφτεί μια σειρά πράγματα, να επανεξετάσει τη σχέση του με την οικογένειά του και με την περιστασιακή συνοδό του την Άλεξ, το άδειο του σακίδιο αρχίζει να γεμίζει... Μπορεί όμως να αλλάξει τη ζωή του;

Πολλές από τις ατάκες που ακούγονται είναι πράγματι ευρηματικές και οι ερμηνείες εμπνευσμένες, τόσο από τον Τζορτζ Κλούνι στο ρόλο του Μπίγκαμ, όσο και από τις δύο φοβερές γυναίκες, τη Νάταλι και την Άλεξ. Όμως το πιο δυνατό στοιχείο της ταινίας είναι ότι οι άνθρωποι που εμφανίζονται να τους απολύουν σε διάφορα σημεία δεν είναι ηθοποιοί, αλλά απλοί απολυμένοι που είτε αναπαριστούν τη δική τους ιστορία απόλυσης, είτε υποδύονται πώς θα ήθελαν να έχουν αντιδράσει. «Γιατί εγώ; Τι θα πω τώρα στα παιδιά μου; Ποιός είσαι εσύ ρε μαλάκα; Είμαι 57 χρονών, τι αναγέννηση και μαλακίες μου λές;»

Παρόλο που τελικά δεν αποφεύγει τα ηθικοπλαστικά διδάγματα, η ταινία αποτελεί μια πολύ καλοφτιαγμένη, με πικρό χιούμορ και ρεαλισμό απεικόνηση των επιπτώσεων της κρίσης στις ζωές των ανθρώπων.