ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ - ΙΣΠΑΝΙΑ - ΕΛΛΑΔΑ Κοινός αγώνας

Οι δημόσιοι υπάλληλοι της Πορτογαλίας προηγήθηκαν από τη δική μας απεργία της 10ης του μηνός, οργανώνοντας στις 5 του Φλεβάρη απεργία και διαδήλωση 50 χιλιάδων στους δρόμους. Το μετρό και τα φέρι-μποτ ακινητοποιήθηκαν, τα σκουπίδια δεν μαζεύτηκαν, πτήσεις ακυρώθηκαν και σε πολλά σχολεία δεν έγινε καθόλου μάθημα. Η κυβέρνηση του Σοσιαλιστικού Κόμματος υπό τον Σόκρατες απειλεί ότι οι πραγματικοί μισθοί στο δημόσιο πρέπει να παραμείνουν παγωμένοι μέχρι το 2013. Η Αριστερά έχει βγει ενισχυμένη από τις πρόσφατες εκλογές. Το Μπλόκο της Αριστεράς και το Κομμουνιστικό Κόμμα πήραν αθροιστικά σχεδόν 18%. Το ζήτημα είναι να μετατραπεί αυτή η πολιτική στροφή σε πίεση πάνω στη συνδικαλιστική γραφειοκρατία για να κινηθεί πιο μαχητικά.

Στην Ισπανία ο Θαπατέρο έχει ακόμη μεγαλύτερα προβλήματα. Στα σχόλια του διεθνούς οικονομικού Τύπου εμφανίζεται διστακτικός να συγκρουστεί με τα συνδικάτα. Τώρα εξήγγειλε μεγάλη επίθεση στο ασφαλιστικό, αυξάνοντας τα όρια ηλικίας στα 67 από τα 65 και μειώνοντας τις συντάξεις. Αυτή είναι η «λύση» σύμφωνα με το Σοσιαλιστικό Κόμμα της Ισπανίας, επειδή η φούσκα της οικοδομής στη χώρα έσκασε και η ανεργία φτάνει το 20%.

Δημοσκόπηση στη φιλοκυβερνητική εφημερίδα Πούμπλικο έδειξε ότι 49% του πληθυσμού δηλώνει έτοιμο να στηρίξει μια πανεργατική απεργία ενάντια στην αντι-ασφαλιστική μεταρρύθμιση. Προφανώς αυτοί οι δείκτες στο εσωτερικό της εργατικής τάξης είναι ακόμη μεγαλύτεροι. Προς το παρόν τα συνδικάτα ξεκινάνε με μια πρωτοβουλία για μεγάλη προειδοποιητική εργατική διαδήλωση την τελευταία βδομάδα του Φλεβάρη. Θα είναι κρίσιμος σταθμός για να μεταφερθεί η δύναμη από τους δρόμους μέσα στους εργατικούς χώρους.

Την απεργία στις 10 Φλεβάρη και την Πανεργατική που οργανώνουμε για τις 24 Φλεβάρη πρέπει να τις βλέπουμε και σε αυτήν την ευρύτερη προοπτική. Είναι κομμάτι ενός κοινού αγώνα που ξεπερνάει τα σύνορα, αλλά και πηγή έμπνευσης για εργάτες και εργάτριες στις υπόλοιπες χώρες που έχουν να αντιμετωπίσουν τις ίδιες επιθέσεις και παρόμοια προπαγάνδα.