Mε δύο κείμενα, του Τάκη Θανασούλα μέλους της Κεντρικής Συντονιστικής Επιτροπής της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και του Θανάση Διαβολάκη, δημοτικού σύμβουλου Πειραιά συνεχίζουμε και αυτή τη βδομάδα την παρουσίαση παρεμβάσεων ενόψει της 2ης Συνδιάσκεψης της ΑΝΤΑΡΣΥΑ που θα γίνει στην Αθήνα στις 1-2 Ιούνη. Ηδη σε μια σειρά από περιοχές ξεκινάει και ο πρώτος γύρος συνελεύσεων των τοπικών επιτροπών.
Τάκης Θανασούλας: “Να καταστήσουμε την ΑΝΤΑΡΣΥΑ επόμενο σταθμό της κίνησης των μαζών”
Πάντα σε περίοδο κρίσης η πάλη των τάξεων οξύνεται, μπορούμε να το διαπιστώσουμε σε πολιτικό, κοινωνικό και ιδεολογικό επίπεδο. Οι ενδείξεις για ευρύτερη απήχηση και το δυνάμωμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι υπαρκτές, με την προϋπόθεση της καθαρότητας των πολιτικών της απόψεων, της αδιάλλακτης υπεράσπισης των άμεσων αιτημάτων της μισθωτής πλειοψηφίας και της θέλησής της να συγχωνευθεί με την φυσική πρωτοπορία των εργαζόμενων που αναδύεται κατά τη διάρκεια των αγώνων.
Η ταξική πάλη, είναι γνωστό ότι ακολουθεί πορεία υφέσεων και ανακάμψεων, οφείλουμε όμως να γνωρίζουμε εάν το κοινωνικό εκκρεμές κινείται προς τα αριστερά. Αν οι αγώνες και οι γενικές απεργίες που προηγήθηκαν τα δυο προηγούμενα χρόνια, ερμηνεύονται ως απόκτηση εξωκοινοβουλευτικής δράσης των εργαζόμενων, απαραίτητης προϋπόθεσης για να υπάρξει αργότερα επαναστατική δράση που θα συνδυάζεται με την εμφάνιση δυαδικής εξουσίας και καταλήψεις σε εργοστάσια ή είναι απλώς ήττες αφού δεν κατόρθωσαν να πετύχουν την ανατροπή των μέτρων που πάρθηκαν από την αστική τάξη και το υπηρετικό πολιτικό της προσωπικό.
Είναι βέβαιο ότι είμαστε μάρτυρες μιας συγκλονιστικής κατάρρευσης του ΠΑΣΟΚ, της εκρηκτικής ανόδου του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ που όμως δεν συνοδεύεται από οργανωτικό έλεγχο του κινήματος, από σημαντική άνοδο των δυνάμεων της επαναστατικής και αντικαπιταλιστικής συνδικαλιστικής αριστεράς. Αποδείχτηκε για μια ακόμη φορά ότι οποιαδήποτε κατάκτηση αν δεν είναι υποπροϊόν επαναστατικής πάλης αλλά συνδιαλλαγή στο παρασκήνιο με τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία όσο εύκολα παραχωρείται άλλο τόσο εύκολα παίρνεται πίσω. Είναι πέραν κάθε αμφιβολίας ότι η πολιτική και κοινωνική συνείδηση μεταβάλλεται.
Η εμφάνιση της Χρυσής Αυγής φανερώνει την απαξίωση του κοινοβουλευτισμού, την απογοήτευση και τη διάλυση της μεσαίας τάξης και κατά συνέπεια μια κοινωνική και πολιτική πόλωση. Οι Χρυσαυγίτες είναι η τελευταία εναλλακτική λύση για την αστική τάξη για να διαλύσουν κάθε μορφή συνδικαλιστικής οργάνωσης, να εξαφανίσουν την αριστερά, να κατεβάσουν τους μισθούς στα όρια της φυσικής αναπαραγωγής της εργατικής δύναμης, να επιτύχουν βίαιη συγκέντρωση και συγκεντροποίηση του κεφαλαίου. Η αντιμετώπισή τους είναι θέμα του εργατικού κινήματος και δικό μας, στους δρόμους για να εμποδίσουμε τη μετεξέλιξή τους σε οργανωμένο κίνημα.
Εκτός από την πρόταση του μετώπου ρήξης και ανατροπής, επιβάλλεται οι δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και όχι μόνο αυτές, να προχωρήσουν την προγραμματική επεξεργασία στη λογική ενός ενιαίου αντικαπιταλιστικού και επαναστατικού πόλου που θα είναι αναγκαία συνθήκη για τη δημιουργία ενός επαναστατικού υποκειμένου που το πρόγραμμά του δεν θα είναι ένα μερικό μεταβατικό πρόγραμμα και η έξοδος από το ευρώ και την ΕΕ, δεν θα κινείται στα πλαίσια της αστικής κυριαρχίας αλλά του προγραμματισμού της οικονομίας με γενικευμένο εργατικό έλεγχο, την κρατικοποίηση του εξωτερικού εμπορίου και του τραπεζικού συστήματος.
Ζούμε σε μια εποχή που το παλιό πεθαίνει και το νέο δεν έχει ακόμη γεννηθεί. Μπορούμε να συμβάλλουμε στη διαδικασία αυτή αν κατορθώσουμε να καταστήσουμε την ΑΝΤΑΡΣΥΑ τον επόμενο σταθμό της κίνησης των μαζών.
Θανάσης Διαβολάκης: “Απαντώντας επιθετικά στα εκβιαστικά διλήμματα των από τα πάνω”
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ προχωράει στη 2η Συνδιάσκεψή της σε μια πολύ κρίσιμη περίοδο. Η καπιταλιστική κρίση εντείνεται και βαθαίνει χωρίς να διαφαίνεται ορατή διέξοδος, καθώς η αδυναμία των δυνάμεων του κεφαλαίου να χαράξουν πειστική στρατηγική αντιμετώπισης είναι προφανής.
Κι αυτή η αδυναμία οφείλεται στο χαρακτήρα της κρίσης που δεν είναι κρίση του τρόπου διαχείρισης του συστήματος, αλλά δομική του κρίση που φέρνει στο προσκήνιο το ερώτημα της βιωσιμότητας του καπιταλισμού. Ή ακόμα καλύτερα φέρνει όλο τον κόσμο αντιμέτωπο με το δίλημμα αν μετά την κρίση θα έχει επιβιώσει ο καπιταλισμός με την εργαζόμενη πλειοψηφία εξαθλιωμένη και αλυσοδεμένη ή θα έχουν επιβιώσει οι ζωντανές δυνάμεις της εργασίας σε ρήξη με το σύστημα και στη διαδικασία ανατροπής του.
Στη χώρα μας οι βάρβαρες αντεργατικές πολιτικές που κωδικοποιήθηκαν στα διαβόητα «μνημόνια» εφαρμόζονται με τον πιο σκληρό τρόπο και ήδη οι συνέπειές τους δείχνουν ότι η ανατροπή τους είναι όρος επιβίωσης για τους εργαζόμενους. Το κίνημα αντίστασης σ’ αυτές της πολιτικές ήταν τόσο δυνατό ώστε χρειάστηκαν τρεις πρωθυπουργοί, ισάριθμες εκλογές και αρκετές κυβερνήσεις προκειμένου να επιβληθούν τα μέτρα. Και βέβαια χρειάστηκε και γίνεται όλο και πιο απαραίτητο για το σύστημα να καταφεύγει στην ωμή τρομοκρατία, στην καταπάτηση δικαιωμάτων, στο μπαμπούλα του φασισμού για να κάμψει τη λαϊκή αντίσταση.
Ωστόσο γίνεται όλο και πιο φανερό ότι αυτή η αντίσταση για να είναι νικηφόρα πρέπει να αρχίσει να συγκροτείται σε πολιτική δύναμη ανατροπής, αρθρώνοντας τη δική της εναλλακτική διεξόδου από την κρίση, διεκδικώντας το δικαίωμά της να καθορίσει η ίδια με βάση τα συμφέροντα της εργαζόμενης πλειοψηφίας πώς θα παράγουμε, θα κυβερνιόμαστε και θα ζούμε αύριο. Αν θέλουμε να ζήσουμε στο αύριο της ελπίδας για το καλύτερο που αξίζουμε και όχι στο χθες της καπιταλιστικής βαρβαρότητας.
Αυτό ακριβώς είναι και το καθήκον της αριστεράς στη συγκυρία. Να οργανώσει, να δυναμώσει και να μετασχηματίσει την αντίσταση σε δύναμη ανατροπής και κοινωνικής αλλαγής. Αυτό όμως δεν μπορεί να γίνει από μια αριστερά που αναπροσαρμόζει συνεχώς το πρόγραμμά της και τη δράση της, ώστε να της δώσει το σύστημα την «άδεια» να κυβερνήσει. Ούτε από μια αριστερά που κλείνεται στον εαυτό της, φοβάται τις ζωντανές δυνάμεις του κινήματος και αναβάλλει όλες τις κρίσιμες μάχες για όταν οι εργαζόμενοι «ξυπνήσουν» και κατακτηθεί η «εξουσία».
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ πρόβαλλε από την αρχή ένα μεταβατικό πρόγραμμα διεξόδου σε αντικαπιταλιστική κατεύθυνση, απαντώντας επιθετικά στα εκβιαστικά διλήμματα των από πάνω. Κάλεσε στη δημιουργία ενός αγωνιστικού μετώπου ρήξης και ανατροπής γύρω από ένα τέτοιο πρόγραμμα. Οι αγωνιστές της έδωσαν και δίνουν μάχες κι έχουν πρωτοπόρο ρόλο σε όλα τα μέτωπα του κινήματος.
Έχουμε διανύσει ήδη πολύ δρόμο αλλά έχουμε μπροστά μας ακόμα περισσότερο. Η αντικαπιταλιστική αριστερά και μέσα απ’ αυτήν το αντικαπιταλιστικό πρόταγμα είναι ορατή και υπολογίσιμη δύναμη. Αυτό που έχουμε πετύχει είναι πολύ με όρους του χθες, είναι πολύ λίγο με όρους του σήμερα και του αύριο. Πρέπει να βαθύνουμε και να αναπτύξουμε το πρόγραμμά μας, την ενότητά μας, τις οργανωτικές μας δυνατότητες. Να πάρουμε την εμπειρία του κινήματος και να δώσουμε πολιτική πρόταση για το «τι κάνουμε» από δω και μπρος. Χωρίς δυνατή αντικαπιταλιστική αριστερά καμιά αντικαπιταλιστική ανατροπή δεν είναι εφικτή. Ας μπούμε όλες οι δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και όλες οι ανατρεπτικές δυνάμεις του κινήματος σ’ αυτή τη συζήτηση και σ’ αυτή την προσπάθεια.
Συνελεύσεις και εκδηλώσεις
Ανοιχτές συνελεύσεις για την παρουσίαση των θέσεων της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τη Συνδιάσκεψη
ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΔΗΜΟΣΙΟΥ
ΤΕΤΑΡΤΗ 17/4 Λέκκα 4, 6μμ
ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ
ΠΕΜΠΤΗ 18/4 γραφεία ΟΛΜΕ 7μμ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 19/4 Δημαρχείο (αίθουσα δημοτικού συμβουλίου) 6.30μμ
ΑΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ – ΧΟΛΑΡΓΟΣ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 19/4 Δημαρχείο Αγ. Παρασκευής 7μμ
ΒΟΡΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 19/4 Πνευματικό Κέντρο Αγ. Στεφάνου 7μμ
ΚΟΛΩΝΟΣ – ΚΕΡΑΜΕΙΚΟΣ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 19/4 γραφεία 4ης δημοτικής κοινότητας 7μμ
ΠΕΙΡΑΙΑΣ
ΣΑΒΒΑΤΟ 20/4 ΠΑΠΕΙ 2μμ
ΑΙΓΑΛΕΩ – ΑΓ. ΒΑΡΒΑΡΑ – ΧΑΪΔΑΡΙ
ΣΑΒΒΑΤΟ 20/4 γραφεία Συλλόγου Δασκάλων Αιγάλεω Ρήγα Φεραίου (πράσινο σπίτι) 6.30μμ
ΓΙΑΝΝΕΝΑ
ΔΕΥΤΕΡΑ 22/4 Στόα Σάρκα, Α’ κτίριο, 2ος ορ., 8μμ
ΧΑΝΙΑ
ΔΕΥΤΕΡΑ 22/4 Εργατικό Κέντρο 7μμ
ΗΡΑΚΛΕΙΟ
ΤΡΙΤΗ 23/4 Αίθουσα Παλιά Λαχαναγορά 7μμ
ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΤΡΙΤΗ 23/4 Πολιτιστικό Κέντρο Τούμπας 6μμ
ΝΕΑ ΙΩΝΙΑ – ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑ – ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ
ΤΡΙΤΗ 23/4 Δημαρχείο 7μμ
ΛΑΜΙΑ
ΤΕΤΑΡΤΗ 24/4 αίθουσα ΤΕΕ (πλ. Ελευθερίας 1) 7μμ
ΠΑΤΡΑ
ΤΕΤΑΡΤΗ 24/4 Μέγαρο Λόγου και Τέχνης 7μμ
ΝΕΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟ
ΤΕΤΑΡΤΗ 24/4 Πολύκεντρο 7μμ
ΓΚΥΖΗ – ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ
ΠΕΜΠΤΗ 25/4 γραφεία τοπικής επιτροπής (Ραγκαβή 69) 7μμ
ΕΞΑΡΧΕΙΑ
ΠΕΜΠΤΗ 25/4 Πολυτεχνείο 7μμ
ΧΑΛΑΝΔΡΙ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 26/4 Στέκι 7μμ
ΠΕΤΡΑΛΩΝΑ – ΘΗΣΕΙΟ – ΚΟΥΚΑΚΙ-Ν. ΚΟΣΜΟΣ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 26/4 γραφεία 3ης δημοτικής κοινότητας (Τριών Ιεραρχών) 6μμ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 26/4
ΝΙΚΑΙΑ - ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΣ - ΚΕΡΑΤΣΙΝΙ
ΣΑΒΒΑΤΟ 27/4 Πνευματικό Κέντρο Κορυδαλλού (Πλειάδες) 6μμ
ΓΑΛΑΤΣΙ-ΠΑΤΗΣΙΑ-ΚΥΨΕΛΗ
ΣΑΒΒΑΤΟ 27/4 Δημαρχείο Γαλατσίου 5.30μμ
ΚΕΝΤΡΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΣΑΒΒΑΤΟ 27/4 ΕΔΟΘ 6μμ
ΖΑΚΥΝΘΟΣ
ΣΑΒΒΑΤΟ 27/4
ΙΛΙΟΝ – ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗ – ΚΑΜΑΤΕΡΟ
ΚΥΡΙΑΚΗ 28/4 5μμ
ΔΥΤΙΚΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΚΥΡΙΑΚΗ 12/5 Στέκι Μορφωτικής Κίνησης Αμπελοκήπων 7μμ
Εκδηλώσεις
ΓΚΥΖΗ – ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 19/4 γραφεία τοπικής επιτροπής (Ραγκαβή 69) 7μμ
Κρίση σε Ε.Ε.- Ελλάδα – Κύπρο. Μπορούμε να τους ανατρέψουμε
Ομιλητές: Σ. Κοντογιάννης, Γ. Παυλόπουλος, Τ. Σταυρόπουλος, Γ. Μελισσαρόπουλος
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΠΕΜΠΤΗ 25/4 Δημαρχείο 7μμ
Όχι στο ξεπούλημα δημόσιου πλούτου
Ομιλητές: Άρης Χατζηστεφάνου, Φλώρα Παπαδέδε, Παναγιώτης Λέκκας