Κάτω τα χέρια από τους Ρομά

Ξεσηκωμένες είναι 70 οικογένειες Ρομά και 300 μόνιμοι κάτοικοι που ζουν από το 1971 σε συνοικισμό στην περιοχή του Χαλανδρίου, μετά το τελεσίγραφο της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αττικής να εγκαταλείψουν το χώρο μέχρι τις 14 Μάη. Ο συνοικισμός πρόκειται να κατεδαφιστεί και να μεταφερθεί αναγκαστικά στην περιοχή της Λυκόβρυσης. Πρόκειται για τη δεύτερη απόπειρα εκδίωξης της κοινότητας των Ρομά από την πλευρά της κυβέρνησης, μετά τον περσινό Σεπτέμβρη.

Την Τρίτη 16/4 αντιπροσωπεία των κατοίκων του καταυλισμού κατέθεσε ψήφισμα στο Σύλλογο Εργαζομένων Αγίας Παρασκευής, ζητώντας τη συμπαράστασή τους. “Εγώ έχω γεννηθεί στον καταυλισμό και σήμερα είμαι μητέρα δύο παιδιών”, μας είπε η Μαρίνα Καλαμιώτη. “Προσπαθούμε να ζήσουμε εδώ με αξιοπρέπεια πάρα τις δυσκολίες. Τα παιδιά μας πάνε στα σχολεία της περιοχής, είμαστε μόνιμοι κάτοικοι Χαλανδρίου. Ζούμε αρμονικά με τους ανθρώπους της περιοχής οι οποίοι μας λένε ότι αυτοί ήρθαν και μας βρήκαν εδώ και όχι εμείς αυτούς”. “Μετά από 42 χρόνια θέλουν να ξηλώσουν τα σπίτια μας χωρίς να υπάρχει μελέτη για το πώς και πού θα ζήσουμε”, μας είπε ο Στέλιος Καλαμιώτης, Πρόεδρος Πολιτιστικού Συλλόγου Ελλήνων Ρομά η “Ελπίδα”. “Ζητάμε τη συμπαράσταση όλου του κόσμου της περιοχής για να αποτρέψουμε αυτή την απόφαση γιατί αλλιώς στις 14 του μήνα θα έρθουν οι μπουλντόζες να ρίξουν τα σπίτια μας και τότε θα είναι αργά”.

Σταμάτης Χατζηδήμου


“Ποιος αποφάσισε και με τι κριτήρια την μετεγκατάσταση του καταυλισμού σε χώρο του υπουργείου Γεωργίας στην Λυκόβρυση;” αναφέρει ανακοίνωση των ΤΕ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ Ηρακλείου-Λυκόβρυσης και Αμαρουσίου-Πεύκης-Κηφισιάς-Πεντέλης. “Γιατί για ένα τόσο σημαντικό θέμα δεν συζητήθηκε ανοιχτά μπροστά στους κατοίκους της πόλης; Τι έχουν εξασφαλίσει για τις φτωχές οικογένειες των τσιγγάνων; Μήπως έχουν εξασφαλίσει σχολεία ή δεν γνωρίζουν ότι στα σχολεία μας δεν πέφτει καρφίτσα και αναγκαζόμαστε να στέλνουμε παιδιά στους γειτονικούς δήμους; Μήπως έχουν εξασφαλίσει ρεύμα, νερό και αποχέτευση σε στεγασμένες εγκαταστάσεις ή σκοπεύουν να τους στοιβάξουν ως κοινωνικά απόβλητα ανάμεσα στους υπάρχοντες αμπελώνες δίπλα στην εθνική οδό και την βιομηχανική ζώνη;

Επομένως πρόκειται ή όχι για μια βίαιη εκδίωξη από μια αποθήκη ψυχών σε μια χωματερή ψυχών; Ισχύει ή όχι ότι είναι η πρώτη απόφαση μιας επιτροπής που είναι επιφορτισμένη με το καθήκον του ελέγχου παράνομων οικιστικών κατασκευών στην Αττική; Γιατί δεν αποφασίζουν για τις αυθαιρεσίες στο παραλιακό μέτωπο, ή στα βουνά της Αττικής; Μήπως γιατί ο νέος αναπτυξιακός νόμος αποφασίζει για όλα με διαδικασίες φαστ τρακ;”.

“Κανένα γκέτο ποτέ και πουθενά, ούτε στο Χαλάνδρι ούτε στην Λυκόβρυση”.