Το ότι βγαίναμε στο μικρόφωνο ήταν θεραπεία για εμάς. Το να μιλάς, να εκτίθεσαι, να παίρνεις θέση στα πράγματα, ξεπερνάγαμε φόβους, ντροπές κλπ. Μας βοήθησε όχι μόνο να απεξαρτηθούμε αλλά κι επαγγελματικά. Μάθαμε πράγματα, κάναμε πρακτική εδώ μέσα και πολλοί πιάσαμε και δουλειά. Εδώ μέσα, πέρα από την ηχοληψία που είχα σπουδάσει, έμαθα σκηνοθεσία, μουσική τεχνολογία, μοντάζ. Από κει που δεν έκανα τίποτα, μέσα στην ΕΡΤ, ήταν σαν να πήγα σε πανεπιστήμιο. Με βοήθησε να επανενταχτώ στην κοινωνία. Έκανα απεξάρτηση εδώ μέσα, δούλεψα, αυτονομήθηκα, στάθηκα στα πόδια μου.
Τους τελευταίους 4 μήνες ζούμε μοναδικές στιγμές εδώ πέρα. Έχουμε έρθει κοντά ο ένας στον άλλον. Ένας λόγος που, παρότι έχω απολυθεί συνεχίζω να έρχομαι εδώ και να βοηθάω, είναι ότι βρίσκω την αξιοπρέπειά μου. Έχω την αίσθηση ότι από δω θα ξεκινήσει κάτι που μπορεί να φτάσει μέχρι την ανατροπή.
Νίκος Μαρκόπουλος