Εργατικό κίνημα
Η μάχη των εκλογών: ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΔΥΝΑΤΗ, Για τη λαϊκή -εργατική ανταρσία

Από την μεγάλη απεργία στο ΜΕΤΡΟ, Γενάρης 2013

Στην Ξάνθη το εργατικό κίνημα έδωσε και δίνει σκληρές μάχες κατά των μνημονίων και των πολιτικών λιτότητας.

\r\n
\r\n
Το Φεβρουάριο του 2014 η μάχη ενάντια στην διάλυση του ΕΟΠΥΥ και την κατάργηση των ιατρείων του ΙΚΑ ήταν σφοδρή. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ με όλες τις δυνάμεις της εκείνες τις μέρες ήταν στις απεργίες και τις απεργιακές φρουρές για να υπερασπιστεί τα πολυ-ιατρεία του ΙΚΑ από την διάλυση του τότε ακροδεξιού υπουργού Υγείας Άδωνη Γεωργιάδη. Μετά από λίγες μέρες συμμετείχαμε στο πρωτοφανές για την Ξάνθη συλλαλητήριο των αγροτών. Κτηνοτρόφοι και αγρότες από όλο το νομό είχαν συγκεντρωθεί στην πλατεία, βάδισαν προς την περιφερειακή ενότητα και ενώθηκαν με τους απεργούς του ΕΟΠΥΥ για να διαμαρτυρηθούν για την φορομπηχτική πολιτική της κυβέρνησης των Σαμαροβενιζέλων.
\r\n
 
\r\n
Οι μάχες δεν σταμάτησαν εκεί. Πολλές φορές έχουν γίνει απεργίες και καταλήψεις στα ταμεία του νοσοκομείου για το χαράτσι του 25ευρου και του 5ευρου, αλλά και για την συγχώνευση των κλινικών στο νοσοκομείο. Σε όλες αυτές τις μάχες η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και η Εργατική Αλληλεγγύη ήταν εκεί. Στις αρχές του καλοκαιριού η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ήταν στις απεργιακές φρουρές, έξω από την πρωτοβάθμια και μαζί με δεκάδες δασκάλους μπλόκαραν τα σεμινάρια της ντροπής για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών, ενώ στις 9 Ιούλη οργάνωσε την απεργία της ΑΔΕΔΥ.
\r\n
 
\r\n
Ύστερα ήρθαν τα μεγάλα αντιπολεμικά συλλαλητήρια ενάντια στο μακέλεμα του λαού της Παλαιστίνης στην Γάζα. Πάνω από 4000 κόσμος ξεχύθηκε στους δρόμους της Ξάνθης για να φωνάξει λευτεριά στην Παλαιστίνη και κάτω το σιωνιστικό κράτος του Ισραήλ.
\r\n
Στην συνέχεια οργανώθηκαν σε διάφορα χωριά της μειονότητας φιλανθρωπικά παζάρια για την συγκέντρωση οικονομικής και φαρμακευτικής βοήθειας για την Γάζα. Και σε αυτό το κινηματικό ραντεβού η Εργατική Αλληλεγγύη και η Συμμαχία Σταματήστε τον Πόλεμο συμμετείχαν.
\r\n
\r\n

Αντιιμπεριαλισμός

\r\n
\r\n
Μετά από το μεγάλο συλλαλητήριο πήραμε την πρωτοβουλία να οργανώσουμε μια συζήτηση συμπαράστασης στον Παλαιστινιακό λαό, φέρνοντας ομιλητή από την παλαιστινιακή παροικία της Θεσσαλονίκης. Στην συζήτηση αναδείχτηκε ο ρόλος του μαντρόσκυλου των δυτικών ιμπεριαλιστών που παίζει το σιωνιστικό κράτος του Ισραήλ στην Μέση Ανατολή και ότι η λύση του προβλήματος είναι η διάλυση του σιωνιστικού κράτους και στη θέση του η ίδρυση ενός εργατικού κράτους που Εβραίοι και Παλαιστίνιοι θα ζουν ειρηνικά.
\r\n
 
\r\n
Μετά την συμμετοχή μας στις διαδηλώσεις της ΔΕΘ ξεκίνησε η οργάνωση του αντιφασιστικού Σεπτέμβρη. Στον ένα χρόνο από την δολοφονία του Παύλου Φύσσα από τάγμα εφόδου της Χρυσής Αυγής, η ΚΕΕΡΦΑ στην Ξάνθη πήρε την πρωτοβουλία να καλέσει σε σύσκεψη και να προτείνει σε σωματεία, συλλόγους, κόμματα να οργανωθεί στην Ξάνθη μια μεγάλη αντιφασιστική διαδήλωση. Στο κάλεσμα ανταποκριθήκαν η ΕΛΜΕ Ξάνθης, ο Σύλλογος Δασκάλων Μειονοτικών Σχολείων (ΕΠΑΘ), ο Σύλλογος Ιατρών Νοσοκομείου Ξάνθης, οι εργαζόμενοι στο καζίνο Ξάνθης, η νεολαία ΣΥΡΙΖΑ κ.α. Βγήκε κοινή αφίσα και το συλλαλητήριο συγκέντρωσε χιλιάδες που βάδισαν στους δρόμους της Ξάνθης φωνάζοντας συνθήματα όπως “Ούτε στην Ξάνθη, ούτε πουθενά, Τσακίστε τους Φασίστες σε κάθε γειτονιά”.
\r\n
 
\r\n
Λίγες μέρες μετά το αντιφασιστικό συλλαλητήριο τόλμησε να εμφανιστεί ο νεοναζί Ματθαιόπουλος για ομιλία σε ξενοδοχείο έξω από την πόλη. Ενώ το είχαν ανακοινώσει λίγες ώρες πριν, καταφέραμε να συγκεντρώσουμε κόσμο και να κάνουμε μια μεγάλη αντιφασιστική διαδήλωση. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ήταν η δύναμη που έδωσε τον τόνο στο συλλαλητήριο στην επέτειο του Πολυτεχνείου και οργάνωσε εκδηλώσεις στις κατειλημμένες σχολές. Έδωσε όλες τις δυνάμεις της στην οργάνωση της γενικής απεργίας στις 27 Νοεμβρίου που οδήγησε στην κατάρρευση της κυβέρνησης. Για να μετατρέψουμε την ήττα τους σε νίκη των εργαζομένων και για να ανατρέψουμε τον καπιταλισμό που φέρνει φτώχεια, εξαθλίωση, πολέμους και μνημόνια ψηφίζουμε ΑΝΤΑΡΣΥΑ, για να πάρουν τον ελέγχο της οικονομίας οι εργάτες και να βάλουν να δουλέψει η παραγωγή για όφελος όλης της κοινωνίας.
\r\n
 
\r\n
Τζεμαλή Μηλιαζήμ, δάσκαλος, υποψήφιος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στο Νομό Ξάνθης, ΠΣΟ ΑΝΤΑΡΣΥΑ
\r\n
\r\n
 
\r\n
\r\n
Η οικονομική, πολιτική και κοινωνική κρίση, η αδυναμία της συγκυβέρνησης Ν.Δ. ΠΑΣΟΚ να διαχειριστεί την κατάσταση, η πρωτοφανής επίθεση στην εργατική τάξη και τους εργαζόμενους, η μη εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας, η πίεση των από κάτω, καθώς και η πιθανή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ σε συνδυασμό με τον πυκνό πολιτικό χρόνο, διαμορφώνουν την κοινωνική και πολιτική συγκυρία στην οποία θα διεξαχθούν οι εκλογές στις 25 του Γενάρη. Εκλογές που για όλους τους παραπάνω λόγους αποτελούν μία κρίσιμη μάχη όχι μόνο για το σήμερα αλλά κυρίως για το αύριο.
\r\n
 
\r\n
Είναι επιτακτικό ότι απέναντι στην πολιτική της εξαθλίωσης, του συμβιβασμού, της υποταγής αλλά και της διαχειριστικής λογικής, πρέπει να ακουστεί δυνατά και πλατιά μια άλλη φωνή και να προβληθεί μία άλλη πολιτική. Ανατρεπτική – Αντικαπιταλιστική – Επαναστατική.
\r\n
 
\r\n
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ αποτελώντας το πιο μαζικό και επιτυχημένο εγχείρημα της αντικαπιταλιστικής επαναστατικής αριστεράς δίνει αυτή τη μάχη, με το ειδικό βάρος που έχει κατακτήσει ευρύτερα, ως αναγνωρίσιμο από την κοινωνία μαχητικό αντικαπιταλιστικό πολιτικό ρεύμα. Η παρέμβαση, η ενίσχυση και η ενδυνάμωσή της θα παίξουν ουσιαστικό ρόλο και εγγύηση όχι μόνο στην περίοδο της εκλογικής μάχης αλλά κυρίως μετά την 26η του Γενάρη, είτε προκύψει κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ είτε όχι. Η πολιτική της πρόταση πρέπει να ανοιχτεί πλατιά στην κοινωνία και να αποτελέσει στοιχείο προβληματισμού και συζήτησης σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε πόλη, σε κάθε γειτονιά. Ενισχύοντας τους δεσμούς που έχει αποκτήσει με τον κόσμο όλο το προηγούμενο διάστημα, να γίνει το σημείο αναφοράς για συσπείρωση, οργάνωση και πάλη στους χώρους παραγωγής και αναπαραγωγής της εργασιακής δύναμης.
\r\n
\r\n

Δυναμικό

\r\n
\r\n
Οι μάχες που δώσαμε σε όλα τα μέτωπα τόσο κεντρικά όσο και σε επίπεδο συνοικίας, καθώς και οι πρόσφατες δημοτικές-περιφερειακές εκλογές, ανέδειξαν αφενός μια σειρά από αγωνιστές που εκλέχτηκαν στα δημοτικά-περιφερειακά συμβούλια, αφετέρου ένα σημαντικό δυναμικό που προσανατολίζεται και συσπειρώνεται όλο και περισσότερο σε μία αντικαπιταλιστική και αντιδιαχειριστική πρόταση, έστω και αν αυτό δεν εκφράστηκε τόσο έντονα στην κεντρική πολιτική σκηνή. Η Τ.Ε ΑΝΤΑΡΣΥΑ Ηρακλείου-Λυκόβρυσης συμβάλλοντας ενεργά στα παραπάνω, έδωσε ανάγλυφα το στίγμα της στην τοπική κοινωνία, έφερε την ρήξη και ανατροπή στο πολιτικό κατεστημένο, πρωτοστάτησε στον αγώνα ενάντια στις απολύσεις-αξιολογήσεις- διαθεσιμότητες, ενάντια στην συγχώνευση των σχολείων, στο αντιφασιστικό-αντιρατσιστικό κίνημα και στο κλείσιμο των γραφείων της Χ.Α στο Ηράκλειο. 
\r\n
Η επόμενη μέρα δεν θα κριθεί στη Βουλή. Θα κριθεί στη δυναμική, την κατεύθυνση και το περιεχόμενο του λαϊκού και του εργατικού κινήματος απέναντι σε οποιαδήποτε κυβέρνηση.
\r\n
 
\r\n
• Στην κατεύθυνση ή μη της συνολικής ανατροπής αυτής της πολιτικής και όχι της αλλαγής του διαχειριστή της. 
\r\n
• Στο διακριτό αντικαπιταλιστικό επαναστατικό περιεχόμενο και στο απαραίτητο μεταβατικό πρόγραμμα
\r\n
που πρέπει να συνδέει τους αγώνες του σήμερα με τους στόχους του αύριο.
\r\n
• Στην ενιαία δράση κυρίως από τα κάτω για την συγκρότηση ενός μαζικού αντικαπιταλιστικού πόλου και στην ανάπτυξη ενός ταξικού και πολιτικοποιημένου εργατικού κινήματος.
\r\n
• Στην οργάνωση και χειραφέτηση της εργατικής τάξης, απέναντι σε κάθε τάση συμβιβασμού και υποταγής από όπου, από όποιον και με όποια μορφή αυτή προέρχεται.
\r\n
• Στη σύνδεση του οικονομικού με τον πολιτικό αγώνα με στόχους ρήξης και ανατροπής, απέναντι στις τάσεις μινιμαλισμού και περιορισμού στο στενό οικονομικό πλαίσιο (οικονομισμός).
\r\n
• Στη διαμόρφωση της απαραίτητης πολιτικής και επαναστατικής συνείδησης στην εργατική τάξη και τους εργαζόμενους στον μεγάλο αγώνα για την κομμουνιστική απελευθέρωση της κοινωνίας. 
\r\n
Στις 25 του Γενάρη λοιπόν δυνατή ΑΝΤΑΡΣΥΑ για να γίνει δυνατή και η λαϊκή – εργατική Ανταρσία.
\r\n
 
\r\n
Δημήτρης Ταβουλάρης, Δημοτικός Σύμβουλος με την ΡΗΞΗ και ΑΝΑΤΡΟΠΗ στο Ηράκλειο Αττικής
\r\n
\r\n

Και οι φοιτητές μαζί

\r\n
\r\n
Τεράστια ήταν τα χτυπήματα που δέχτηκε η νεολαία τα τελευταία χρόνια. Η ανακοίνωση της Συγκλήτου των Πρυτάνεων, που έλαβε χώρα λίγο πριν τις γιορτές, δηλώνει ρητά πως λόγω της συνεχούς υποχρηματοδότησης, τα πανεπιστημιακά ιδρύματα θα αναγκαστούν να αναστείλουν τη λειτουργία τους με το νέο έτος, ανοίγοντας έτσι διάπλατα τις πόρτες σε χορηγούς και ιδιώτες.
\r\n
 
\r\n
Ένα από τα πιο σκληρά μέτρα που προσπάθησε να εφαρμόσει η κυβέρνηση ήταν οι διαγραφές φοιτητών στα ν+2 χρόνια. Το μέτρο αυτό καλαβαίνουμε ότι αποτελεί το πρώτο στάδιο για την ολοκληρωτική εφαρμογή του σχεδίου Αθηνά, ενώ εγκυμονεί τη δημιουργία ταξικών φραγμών. Στην προσπάθεια αυτή είδαμε ΜΑΤ έξω απο τις σχολές να χτυπούν φοιτητές, τον Φορτσάκη να αναγγέλει ηλεκτρονικές ψηφοφορίες που κάθε άλλο παρά δημοκρατικές θα είναι και την κυβέρνηση να παίζει το τελευταίο διάστημα τα πιο σκληρά χαρτιά της σε βάρος της νεολαίας. Η τρομοκρατία τους όμως δεν πέρασε και καθοριστικό ρόλο σ’ αυτό έπαιξαν τα σχήματα των ΕΑΑΚ, οι αγωνιστές-ίστριες της ΑΝΤΑΡΣΥΑ μέσα στα πανεπιστήμια και η έκφραση της αντικαπιταλιστικής αριστεράς. Καταφέραμε να συσπειρώσουμε τα κομμάτια των φοιτητών που ήθελαν να παλέψουν, προτάσσοντας το αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα. Θυμόμαστε ότι στις 6/11 με πρωτοβουλία των ΕΑΑΚ οργανώθηκε πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο που αποτέλεσε και την κινητήρια δύναμη που έφερε δεκάδες καταλήψεις, συνελεύσεις και σύνδεσε τους φοιτητές με τους εργαζόμενους και τους μαθητές.
\r\n
\r\n

Στο κίνημα

\r\n
\r\n
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι και η Καλών Τεχνών. Μέσα από συνεχείς δράσεις και συζήτηση με τους φοιτητές, προβάλλοντας το δρόμο για την αντικαπιταλιστική ανατροπή, καταφέραμε όχι μόνο να διπλασιάσουμε τα μέλη του σχήματος της ΕΑΑΚ στη σχολή αλλά και να ενεργοποιήσουμε συνολικά τους φοιτητές στο κίνημα.
\r\n
 
\r\n
Η έκφραση αυτού αποτυπώθηκε με μαζικές γενικές συνελεύσεις, ανοίγοντας ζητήματα όπως του ιμπεριαλισμού και του σεξισμού, με διήμερες καταλήψεις και συμμετοχή στα πανεκπαιδευτικά συλλαλητήρια. Δώσαμε όλες τις μάχες ενάντια στην διάλυση της παιδείας, τους φασίστες και ήμασταν με το Σύλλογο στην γενική απεργία στις 27/11 με σύνθημα “φυσάει κόντρα σε ΑΕΙ-ΤΕΙ, κανένας εργαζόμενος δεν θα απολυθεί”. Επιπλέον νίκη αποτελεί ότι ο Φοιτητικός Σύλλογος της Καλών Τεχνών έχει πάρει απόφαση για συμμετοχή στα συλλαλητήρια την μέρα της δίκης της Χ.Α και να σταματήσει κάθε ιμπεριαλιστική επέμβαση στη Μέση Ανατολή. Αυτή την αριστερά χρειαζόμαστε δυνατή και στις εκλογές, για να οργανώσουμε τις μάχες που ανοίγονται με το νέο έτος.
\r\n
 
\r\n
Ελίζα Κρικώνη, φοιτήτρια Καλών Τεχνών
\r\n
\r\n
\r\n

Από τον εφιάλτη του Σαμαρά στην ελπίδα του αντικαπιταλισμού

\r\n
\r\n
\r\n
Ο πεντάχρονος κύκλος της μνημονιακής διαχείρισης της κρίσης κλείνει με τον γνωστό τραγικό απολογισμό του χρέους, του βομβαρδισμού του κοινωνικού κράτους και των εργατικών κατακτήσεων, της ανεργίας και των λουκέτων, της φτώχειας και της ανασφάλειας για το μέλλον.
\r\n
 
\r\n
Παράλληλα μια μεγάλη αλυσίδα εργατικών αντιστάσεων, που τινάζει στην πράξη την αναμονή του καναπέ, στην οποία ο ΣΥΡΙΖΑ έχει καταδικάσει το κίνημα από τις εκλογές 2012, αρνείται να επικυρώσει πολιτικά τον απολογισμό της καταστροφής και να νομιμοποιήσει ιδεολογικά τον κοινωνικό αφανισμό της. Οι καθαρίστριες, οι εργαζόμενοι της Γενικής Ανακύκλωσης, της Ε.Ρ.Τ., της Coca - Cola, της Cosco και του Ο.Λ.Π., οι καθηγητές, οι συμβασιούχοι, το κίνημα των εργαζομένων στο Δημόσιο ενάντια στις διαθεσιμότητες και απολύσεις, διαδέχονται τους εργαζόμενους της Χαλυβουργίας, του Λουκίσα και της Ελίτ και δείχνουν το δρόμο του αγώνα χωρίς εκλογικές αυταπάτες.
\r\n
 
\r\n
Ένα μεγαλειώδες αντιφασιστικό κίνημα στους δρόμους στέλνει τους φασίστες στη φυλακή. Ακόμα, τα κινήματα αντίστασης και αλληλεγγύης, το φοιτητικό κίνημα που αντιστέκεται στην ιδιωτικοποίηση και τον αυταρχισμό των Α.Ε.Ι., οι νεολαίοι στους δρόμους, το κίνημα συμπαράστασης στον Νίκο Ρωμανό. Όλοι αυτοί δυναμιτίζουν τη σταθερότητα στις κυβερνήσεις της αστικής τάξης οδηγώντας τα κόμματά της σε κρίση.
\r\n
 
\r\n
Η τρίτη από αυτές, η θρασύτερη από όλες, πέφτει πριν την ώρα της συμπιεσμένη θανάσιμα από πάνω και κάτω, καθώς η ασφυκτική κοινωνική πίεση δεν επιτρέπει στους βουλευτές να της δώσουν παράταση ζωής ψηφίζοντας πρόεδρο. Και με νύχια και δόντια δίνει τη μάχη για να νικήσει, με όπλα τους εκβιασμούς της τρόικας και τις απειλές για το Grexit. Ένας πολυπλόκαμος αστικός εσμός (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΚΔΠ, Ποτάμι) καταγγέλλει καθημερινά από τους δέκτες την κοινωνία για το ελληνικό χρέος και διεκδικεί ξανά την εκπροσώπησή της και τη νομιμοποίηση της ολοκλήρωσης της σφαγής της.
\r\n
 
\r\n
Απέναντι στον μονόλογό του δεν ορθώνεται ένας πειστικός αριστερός αντίλογος, που να εκφράζει όχι απλά την διαμαρτυρία, αλλά την προοπτική των αντιστάσεων, που δεν μπορεί να είναι άλλη από την αντικαπιταλιστική ανατροπή και τη σοσιαλιστική οικοδόμηση.
\r\n
Αντί για αυτά μία μέλλουσα κυβερνητική αριστερά απολογητική, ασαφής, με άπειρα \"ναι μεν αλλά\", ψελλίζει ανθρωπιστικά, αλλά είναι αποφασισμένη να υπηρετήσει τα ίδια δεδομένα. Μία \"αριστερά\" που ανήκει στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ, που θεωρεί συκοφαντία κάθε υπόνοια για έξοδο από το Ευρώ, που εξαντλεί την αντίθεση στο χρέος στη διαπραγμάτευση και τη ρήτρα ανάπτυξης αντί για τη διαγραφή και προσπαθεί με μία περιορισμένη παροχολογία να αντιμετωπίσει μία συνολική οικονομική και πολιτική επίθεση.
\r\n
\r\n

Δείγματα γραφής

\r\n
\r\n
Και τα δείγματα γραφής που δίνει στις περιφέρειες και τους δήμους που εδώ και λίγους μήνες διοικεί (επιχορηγήσεις σε Μελισσανίδη και Π.Α.Ο., ανάθεση της καθαριότητας σε εταιρία αντί για προσλήψεις καθαριστριών, προϋπολογισμός κοινωνικών περικοπών και ιδιωτικοποιήσεων, αποδοχή όρων χρηματοδότησης ΕΣΠΑ και ΣΕΣ με σφαγιασμό εργασιακών δικαιωμάτων κλπ) δεν αφήνουν μεγάλα περιθώρια αισιοδοξίας για την κυβερνητική πολιτική της.
\r\n
 
\r\n
Γιατί δεν αρκούν οι καλές προθέσεις για αντιμνημονιακή πολιτική. Το παράδειγμα της Κύπρου διδάσκει: Χρειάζεται διαγραφή του χρέους, κρατικοποίηση των τραπεζών, έξοδος από Ε.Ε. και ευρώ, εργατικός έλεγχος. Και η αλλαγή διαχειριστή δεν αρκεί για την αλλαγή πολιτικής. Ο κόσμος τα καταλαβαίνει και την ώρα που δημοσκοπικά δίνει προβάδισμα στον ΣΥΡΙΖΑ, στις ίδιες μετρήσεις δηλώνει ότι δεν πιστεύει ότι μπορεί να αλλάξει την οικονομική πολιτική. Παρ’ όλα αυτά ετοιμάζεται με μία ψήφο απελπισίας να ξεμπερδέψει με το καθήκον της ανατροπής. Η κυβερνητική λύση φαντάζει ευκολία. Και φταίμε και μείς γιατί δεν τον έχουμε πείσει.
\r\n
 
\r\n
Ωστόσο καμία κυβέρνηση δεν πρόκειται να μακροημερεύσει. Η ατζέντα του \"μεηλ Χαρδούβελη\" περιμένει στη γωνία, με την απειλή διακοπής χρηματοδότησης. Οι πολιτικές δεσμεύσεις για τη χρήση της προληπτικής πιστωτικής γραμμής και για τους ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς δεν διαφέρουν πολύ από τα μνημόνια που \"τελειώνουν\". Ο λαός και η εργατική τάξη θα αντισταθούν και νέα κινήματα θα ξεσπάσουν. Αν πάρουν το πάνω χέρι στις εξελίξεις, η αντικαπιταλιστική προοπτική δεν θα είναι ουτοπία. Και εδώ βρίσκεται ο ρόλος της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. Να μετατρέψει την υποταγή στην αριστερά της απελπισίας σε προοπτική αριστεράς της ελπίδας. Η μέχρι τώρα ιστορία της, που την έχει κάνει εφιάλτη του Σαμαρά, το εγγυάται. Πολύ περισσότερο εάν μεγαλώσει με κάθε τρόπο το πολιτικό μέγεθός της.
\r\n
 
\r\n
Κώστας Παπαδάκης, δικηγόρος, Πολιτική αγωγή στη δίκη της Χρυσής Αυγής, υποψήφιος με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ στη Β’ Αθήνας
\r\n
 
\r\n
\r\n
\r\n
Το ΜΕΤΡΟ μετρά 98 απεργιακές κινητοποιήσεις και τουλάχιστον 7-8 καταλήψεις τα χρόνια του μνημονίου. Αγωνιστήκαμε με όλες μας τις δυνάμεις για να ανατρέψουμε τις μνημονιακές πολιτικές και αυτούς που τις εφάρμοσαν. Τίποτα δε μας σταμάτησε, ούτε το ξύλο, ούτε τα χημικά, ούτε οι διώξεις και η προπαγάνδα των κυβερνητικών. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ήταν στο πλευρό μας σε κάθε μάχη, να μας υπερασπίσει και να μας στηρίξει, και γι’ αυτό πολλοί από μας συσπειρωθήκαμε στις γραμμές της.
\r\n
 
\r\n
Αντισταθήκαμε από την πρώτη στιγμή. Ξεκινήσαμε ενάντια στις απολύσεις 250 εργαζόμενων με συμβάσεις. Με απεργίες, καταλήψεις, μαχητικές συγκεντρώσεις στο υπουργείο για να τους επαναφέρουμε όλους, άσχετα που ανήκει ο καθένας πολιτικά, στη δουλειά.
\r\n
 
\r\n
Γιατί για μας οι απολύσεις ήταν και είναι κορυφαίο ζήτημα πάλης. Από τότε δεν αφήσαμε καμία επίθεση αναπάντητη.
\r\n
Κινητοποιηθήκαμε για το “παραμικρό” που έθιγε τα δικαιώματά μας. Πχ για το άρθρο της συλλογικής σύμβασης για τα προστατευόμενα μέλη, κάναμε κατάληψη γιατί δεν ήταν απλά επίθεση σε ένα άρθρο, αλλά κατάργηση της ΣΣΕ. Ενάντια στις μονομερείς μετακινήσεις προσωπικού, ενάντια στις μειώσεις των μισθών, για όλα παλέψαμε, για ό,τι ήταν ενάντια στους εργαζόμενους αλλά και ενάντια στην κοινωνία γιατί η μετακίνηση είναι κοινωνικό αγαθό και όταν πλήττεται, πλήττεται όλη η κοινωνία.
\r\n
 
\r\n
Ήμασταν πάντα ξεκάθαροι για το πώς χρειάζεται να παλέψουμε. Με ανυποχώρητο αγώνα, με κλιμάκωση, με απεργία διαρκείας. Δε σταματήσαμε ποτέ να το παλεύουμε αυτό και το κάναμε πράξη, έστω και μόνοι μας, με την απεργία διαρκείας στις αρχές του 2013. Σταθήκαμε στο πλευρό όλων όσων πάλευαν. Στηρίξαμε τη Χαλυβουργία, το ΑΛΤΕΡ, την ΕΡΤ, τους πληγέντες των σεισμών της Κεφαλλονιάς, τους αγρότες. Στις πλατείες κρατήσαμε τα ρολά του Συντάγματος 45 μέρες ανοιχτά για να συμμετέχει ο κόσμος, περιθάλπαμε τους χτυπημένους και υπερασπίζαμε τους διαδηλωτές από τα ΜΑΤ. Μας κατηγόρησαν πολλές φορές για όλα αυτά, γιατί δείχναμε αλληλεγγύη.
\r\n
\r\n

Διώξεις

\r\n
\r\n
Δεχτήκαμε εκβιασμούς, απειλές και δικαστικές διώξεις. Μας στοχοποίησαν. Προσωπικά δέχτηκα ξυλαδαρμό με σπρέι και σιδηρογροθιές, ενώ σα σωματείο έχουμε επτά επίσημα δικαστήρια για “διαφυγόντα κέρδη”, για “παρακώλυση συγκοινωνιών” κλπ. Η τελευταία δίωξη που τελικά έγινε ατομική προς εμένα είναι για “απιστία”, κακούργημα δηλαδή, για απεργία του 2010 ότι δήθεν την έκανα με δόλο για να χάσει λεφτά η εταιρία και όχι για τη συλλογική σύμβαση.
\r\n
 
\r\n
Συγκρουστήκαμε και με τις συνδικαλιστικές ηγεσίες που μπλόκαραν τους αγώνες. Όχι μόνο με τη ΓΣΕΕ και τον πρόεδρό της ή το Εργατικό Κέντρο που ήταν άφαντοι, που τους ζητάγαμε να μας καλύψουν απεργιακά και έρχονταν στο τέλος για να βγάλουν φωτογραφίες. Αλλά και με συνδικαλιστικές ηγεσίες στα ίδια τα ΜΜΜ που ήταν ανύπαρκτοι, που αποχωρούσαν από το συντονισμό των μεταφορών όταν ανοίγαμε το ζήτημα των απολυμένων ή μιλούσαμε για κλιμάκωση του αγώνα.
\r\n
 
\r\n
Κανένα κομμάτι της αριστεράς δεν θα έπρεπε να έχει αυτούς τους ανθρώπους στα ψηφοδέλτιά του και να τους δίνει άλλοθι. Αυτή τη στιγμή, προσπαθούμε για ένα ενιαίο ισχυρό σωματείο στα μέσα σταθερής τροχιάς με ηγεσία ανθρώπους που έδωσαν μάχες και αντιστάθηκαν, ώστε να μην επικρατεί το διαίρει και βασίλευε των διοικήσεων.
\r\n
 
\r\n
Όταν μπήκαν τα ΜΑΤ και σπάσανε την απεργία του 2013, έγραφαν οι εφημερίδες ότι “η ΑΝΤΑΡΣΥΑ κατεστάλη”. Ε, λοιπόν, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν κατεστάλη, συνεχίζουμε και μπράβο σε όλους μας. Τα δικαστήρια και οι διώξεις δε μας φοβίζουν, είναι για μας παράσημα. Το ότι καταφέραμε σήμερα οι απολυμένοι να γυρίζουν πίσω, είναι αποτέλεσμα αυτών των αγώνων. Και αυτούς θα χρειαστεί να συνεχίσουμε. Καμία καλυτέρευση δε θα έρθει αν δεν αγωνιστούμε και μετά τις εκλογές. Χρειάζεται να είμαστε ακόμα πιο έτοιμοι και δυνατοί. Ευχαριστώ την ΑΝΤΑΡΣΥΑ που με επέλεξε για το ψηφοδέλτιο Επικρατείας, είναι τιμή για μένα.
\r\n
 
\r\n
Αντώνης Σταματόπουλος, πρώην πρόεδρος ΣΕΛΜΑ, υποψήφιος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας
\r\n
\r\n
\r\n