AΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ «ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ» ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ 11 Mάρτη, πιο δυνατά και από 24Φ

Οσο και να πανηγυρίζουν τα εγχώρια ΜΜΕ ότι απο «παρίας της Ευρώπης» γίναμε «καταλύτης διεθνών εξελιξεων», είναι προφανές ότι η «πολιτική στήριξη» του «Νικολά» και της «Ανγκελα» και τα συγχαρητήριά τους στο Γ. Παπανδρέου (για το πόσο «γενναία» ήταν η πράξη του να κόψει τους μισθούς και τις συντάξεις των πιο κακοπληρωμένων και εντατικοποιημένων εργαζόμενων της Ευρώπης) δεν είναι και το καλύτερο επιχείρημα για εσωτερική κατανάλωση.

Νέες θυσίες

Άλλο τόσο δύσκολο, είναι να πείσουν τα επιχειρήματα ότι όλη αυτή η θυσία θα μας βγάλει από την κρίση. Το μόνο που θα εξασφαλίσουν τα 4 δις, που θέλει να συγκεντρώσει η κυβέρνηση ξεζουμίζοντας εντελώς τους εργαζόμενους, είναι - ίσως -ένα λίγο καλύτερο επιτόκιο στο επόμενο δάνειο, που θα φουσκώσει το χρέος ακόμα περισσότερο και του χρόνου θα ζητάνε νέες θυσίες και πάει λέγοντας.

Ετσι κι αλλιώς το άπλωμα των περικοπών στους μισθούς των εργαζομένων στις ΔΕΚΟ και στις τράπεζες και σε λίγο στον ιδιωτικό τομέα δείχνει ότι αυτό που έχουν κατά αρχήν στο μυαλό τους στην κυβέρνηση είναι να τα πάρουν από όλους τους εργαζόμενους και απλά να τα δώσουν στους τραπεζίτες και τους βιομήχανους για να διατηρήσουν ψηλά τα κέρδη τους. Και κατά δεύτερο, να διαλύσουν την οποιαδήποτε δυνατότητα αντίστασης και ανατροπής τους από την εργατική τάξη.

Η πανεργατική απεργία στις 11 του Μάρτη πρέπει να γίνει η τελετή υποδοχής του πρωθυπουργού από την περιοδεία του, όπου όλο χάρη, αβρότητες και αρλούμπες περί πράσινης οικονομίας, υποσχέθηκε στους ισχυρούς του κόσμου να μας διαλύσει τη ζωή. Γι´ αυτό πρέπει να κάνουμε την απεργία και τα απεργιακά συλλαλητήρια στις 11 Μάρτη ακόμα μεγαλύτερα από αυτά στις 24 Φλεβάρη.