Η βάση επέβαλε την απεργία

Η Σύσκεψη Εργατικών Κέντρων και Σωματείων στη ΓΣΕΕ την περασμένη Τετάρτη 3 Μάρτη ήταν ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα: Ξεκίνησε με τον πρόεδρο της ΓΣΕΕ να κάνει στροφή 180 μοιρών «ανακαλύπτοντας» ξαφνικά ότι βρισκόμαστε μπροστά στη μεγαλύτερη επίθεση που πάει να ανατρέψει όλες τις κατακτήσεις της μεταπολίτευσης για να καταλήξει όμως στο τέλος ότι η απάντηση είναι μια τρίωρη στάση εργασίας - και κάλυψη στις ΔΕΚΟ αν θέλουν 24ωρη.

Δεν τον χειροκρότησαν καν οι συνδικαλιστές των Ομοσπονδιών της παράταξής του. Ενας-ένας, εκπρόσωποι από τις Ομοσπονδίες στις ΔΕΚΟ, στη ΔΕΗ, στην ΕΥΔΑΠ, είπαν ότι στις 5 Μάρτη θα κάνουν 24ωρη απεργία και όχι στάση. Στη συνέχεια, τέθηκε εκ μέρους της ΑΔΕΔΥ η πρόταση για νέα πανεργατική απεργία στις 11 Μάρτη. Η απάντηση του Παναγόπουλου ήταν ότι δεν μπορεί να γίνει και ότι άλλα είχαν συμφωνήσει με τους συνδικαλιστές της ΔΑΚΕ και της Αυτόνομης Παρέμβασης, να πούνε μόνο για στάση εργασίας.

«Να γίνει τώρα»

Στη συνέχεια συνδικαλιστές πρωτοβάθμιων σωματείων που παραβρέθηκαν, αλλά και εκπρόσωποι Ομοσπονδιών όπως την ΠΟΣΠΕΡΤ, του ΟΣΕ, του ΟΤΕ, ζήτησαν να στηριχτεί η πρόταση για νέα πανεργατική απεργία στις 11 Μάρτη. «Να γίνει τώρα συμβούλιο και να αποφασίσετε» πρότεινε ο Γ. Θεοχάρης μέλος ΔΣ του Σωματείου της Ιντρακόμ. Ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ αρνήθηκε λέγοντας ότι αυτές οι αποφάσεις δεν μπορούν να παίρνονται στο πόδι και να περιμένουμε νέα απεργία μετά το συνέδριο της ΓΣΕΕ τα μέσα Μάρτη. Όμως, οι ανταρσίες (όπως π.χ αυτές που συνέβησαν στην ΕΘΕΛ με τους εργαζόμενους να κάνουν το ΔΣ του συνδικάτου να συνεδριάσει για δεύτερη φορά προκειμένου να αποφασίσει 24ωρη στις 5 Μάρτη) ανάγκασαν την ηγεσία της ΓΣΕΕ να μπει τελικά στη νέα Πανεργατική στις 11 Μάρτη.

Είναι προφανές ότι η κυβέρνηση αδυνατεί να επιβάλλει την πειθαρχία που θα ήθελε στις συνδικαλιστικές ηγεσίες, όσο οι εργαζόμενοι αρνούνται να πειθαρχήσουν στην ηττοπάθεια ή τα ξεπουλήματα των συνδικαλιστικών ηγεσιών - με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα τις εφορίες, όπου η ηγεσία της ΠΟΕ ΔΟΥ αναγκάστηκε να καλέσει νέα απεργία και έκτακτο συνέδριο.

Γι´ αυτό ακόμα και τα βήματα αποκλιμάκωσης καταλήγουν να γίνονται βήματα κλιμάκωσης. Η 24 Φλεβάρη που καλέστηκε από τη ΓΣΕΕ για να αποφύγει την πανεργατική απεργία στις 10 Φλεβάρη έγινε πανεργατική. Και η απόφαση για μια απλή στάση εργασίας τη μέρα ψήφισης του νομοσχεδίου στις 5 Μάρτη ( στην κατεύθυνση «μια στάση, μετά συνέδριο, μετά Πάσχα και ραντεβού για επόμενη απεργία τα μέσα Απρίλη») πήγε κυριολεκτικά κατά διαόλου. Η απεργία στις ΔΕΚΟ μετέτρεψε την 5 Μάρτη σχεδόν σε πανεργατική απεργία και η ΓΣΕΕ αναγκάστηκε να βάλει επόμενο βήμα πριν το συνέδριο.