Αντιφασιστικό και αντιρατσιστικό κίνημα
Το Μακεδονικό: Να απομονώσουμε την εθνικιστική πολεμοκαπηλεία

Όταν, πριν μερικούς μήνες η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ανακοίνωσε την πρόθεσή της να προχωρήσει σε Συμφωνία με τη Δημοκρατία της Μακεδονίας, αρχικά η Νέα Δημοκρατία την κατήγγειλε για έλλειψη ενημέρωσης των κομμάτων ως προς το διπλωματικό παζάρι και τη λήψη αποφάσεων πάνω σε ένα κρίσιμο «εθνικό θέμα».

Ήταν προσχήματα, προκειμένου ο Μητσοτάκης να κερδίσει χρόνο για να καταλήξει πάνω στην στάση που θα έπρεπε να κρατήσει πάνω σε μια Συμφωνία που στην πραγματικότητα ερχόταν να κάνει πράξη τη γραμμή για σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό για όλες τις χρήσεις –  πάνω στην οποία είχαν συμφωνήσει εδώ και δέκα χρόνια η δεξιά κυβέρνηση Καραμανλή και η κυβέρνηση ΓΑΠ, αλλά αρνούνταν η προηγούμενη κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Μακεδονίας.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης κατέληξε τελικά στην θέση περί «κακής συμφωνίας» λέγοντας ότι η ΝΔ δεν πρόκειται να την ψηφίσει στη Βουλή, (μην ξεχνώντας βέβαια να καθησυχάσει μιλώντας στα διεθνή μέσα ότι «εάν η συμφωνία με την ΠΓΔΜ κυρωθεί από τη σημερινή Βουλή τότε τα περιθώρια ελιγμών για την επόμενη κυβέρνηση θα είναι εξαιρετικά στενά»). Στο μεταξύ, στην πράξη προχώρησε σε πρόταση μομφής κατά της κυβέρνησης σε μια προσπάθεια να πολώσει πολιτικά το κλίμα, ενώ εκτός της Βουλής, η Νέα Δημοκρατία, από τον Σαμαρά μέχρι τον αντιπρόεδρό της Γεωργιάδη, βρέθηκε να συμμετέχει και να οργανώνει τη συμμετοχή στα εθνικιστικά συλλαλητήρια μαζί με κάθε λογής παρεκκλησιαστικές ομάδες, «μακεδονικές ενώσεις» και ακροδεξιές-φασιστικές οργανώσεις.

Τον Ιούλιο ένας συχνός «συνομιλητής» του Κυριάκου Μητσοτάκη, ο Γ. Παγουλάτος έγραφε στην  Καθημερινή:

 «Ξεκινώ ομολογώντας ότι ανήκω σε μια διπλή μειοψηφία. Θεωρώ τη συμφωνία με τα Σκόπια επωφελή για την Ελλάδα. Μειοψηφώντας στη μειοψηφία, θεωρώ επίσης ότι η θέση που πήρε η Ν.Δ. στο ζήτημα αυτό ήταν και πολιτικά αναγκαία και υπεύθυνη. Η ΠΓΔΜ είναι η συνορεύουσα χώρα με την οποία έχουμε την ισχυρότερη σύγκλιση συμφερόντων… από μας εξαρτώνται για την οικονομική επιβίωσή τους, βρισκόμαστε σε θέση ισχύος. Θα μπορούσε να είναι ο σταθερότερος φίλος και σύμμαχος (δυνάμει προτεκτοράτο μας, αν έτσι προτιμάτε)». 

«Ακροδεξιά περιτρίμματα»

Αλλά η ΝΔ, σύμφωνα με τον Παγουλάτο καλώς δεν στηρίζει τη συμφωνία, γιατί «θα έμπαινε σε μια διαλυτική περιδίνηση εάν αφηνόταν να διχαστεί στο ζήτημα αυτό. Περιτρίμματα της Ακροδεξιάς και κατά φαντασίαν στρατηλάτες θα έσπευδαν να καλύψουν το κενό». Η ουσία του επιχειρήματος αυτού είναι ότι η ΝΔ αγκαλιάζοντας τα συλλαλητήρια θα μας «προφυλάξει» από περιτρίμματα της ακροδεξιάς και νέους Ορμπάν με τον ίδιο τρόπο που η Μέρκελ υιοθετώντας τις σκληρές μεταναστευτικές πολιτικές, υποτίθεται εμποδίζει την άνοδο του AfD στη Γερμανία.

Στην πραγματικότητα πρόκειται για μια κυνική πολιτική που έχει τα ακριβώς αντίθετα αποτελέσματα. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, παρά το ότι γνωρίζει πολύ καλά ότι η συμφωνία είναι επωφελέστατη για τον ελληνικό καπιταλισμό, προτίμησε να παίξει το χαρτί του εθνικισμού. 

Όμως το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος στην Μακεδονία ήρθε να ανατρέψει τα επιχειρήματα και να αποκαλύψει όλες τις μπλόφες, όχι μόνο της ΝΔ αλλά σύσσωμης της δεξιάς πολυκατοικίας –όλων των ακροδεξιών που κατέβαιναν στα συλλαλητήρια άλλοι για να «σώσουν την Θεσσαλονίκη» που τάχα απειλείται και άλλοι γιατί τάχα η Συμφωνία ενισχύει τον «αλυτρωτισμό των Σκοπίων» επειδή παρόλο που τους αλλάζει το όνομα, ακόμη και το Σύνταγμα, τους αναγνωρίζει γλώσσα και εθνότητα.    

Κανείς τους δεν μπορεί να απαντήσει σήμερα στο ερώτημα γιατί εφόσον η Συμφωνία είναι τόσο «κακή» για την Ελλάδα και τόσο «καλή» για τη Δημοκρατία της Μακεδονίας, οι κάτοικοί της την απέρριψαν με τόσο συντριπτικό τρόπο.  

Στην πραγματικότητα, πίσω από κούφιες φράσεις η μόνη εναλλακτική που προέβαλαν στην πράξη τα εθνικιστικά συλλαλητήρια είναι το φασιστικό σύνθημα του 1992 που ακούστηκε ξανά φέτος στα εθνικιστικά συλλαλητήρια: «η λύση είναι μια, σύνορα με την Σερβία».  

Αυτή ακριβώς είναι η εναλλακτική που προβάλουν ανοιχτά οι ναζί της Χρυσής Αυγής και άλλοι φασίστες, προσθέτοντας ότι δίπλα σε ένα «ντου» στη γειτονική χώρα, αυτό που χρειάζεται είναι και ένα «ντου» στο ελληνικό κοινοβούλιο - το οποίο και επιχείρησαν συμβολικά, καλώντας τον στρατό να δώσει τη λύση από τα έδρανα της Βουλής το καλοκαίρι.