Συνεντεύξεις
Οι μάχες του Συντονιστικού των Νοσοκομείων

Ο Κώστας Καταραχιάς (κέντρο)

Ο Κώστας Καταραχιάς, πρόεδρος του Συλλόγου Εργαζόμενων στο Νοσοκομείο Αγ. Σάββας, μίλησε στον Στέλιο Μιχαηλίδη
 

Στις 10 Οκτώβρη οργανώνετε μια μεγάλη απεργιακή κινητοποίηση στα δημόσια νοσοκομεία. Πώς φτάσαμε σε αυτή την απεργία;

Η απεργία αποφασίστηκε μετά από πρόταση του Συντονιστικού Νοσοκομείων στο Γενικό Συμβούλιο της ΠΟΕΔΗΝ που συνεδρίασε μετά τη διαδήλωση των υγειονομικών στις 7/9 στη Θεσσαλονίκη. Πατάει σε ένα ολόκληρο κίνημα που υπάρχει στη Δημόσια Υγεία τα τελευταία χρόνια, με δεκάδες απεργιακές κινητοποιήσεις, που δεν παραιτείται από τη διεκδίκηση μαζικών προσλήψεων, αύξησης της χρηματοδότησης στα νοσοκομεία και μόνιμης και σταθερής εργασίας για όλους. Στόχος μας είναι η απεργία της 10ης Οκτώβρη να αποτελέσει την κλιμάκωση αυτού του κινήματος, να είναι η μεγαλύτερη απεργία που έχουμε κάνει στα νοσοκομεία, μέσα σε όλη αυτή τη μακριά αγωνιστική πορεία. Είναι κομβική γιατί έρχεται σε μια περίοδο που η μεν κυβέρνηση διαλαλεί το τέλος των μνημονίων και οι δε εργαζόμενοι διεκδικούμε να πάρουμε πίσω όλα όσα “θυσιάστηκαν” για χάρη των μνημονιακών πολιτικών την τελευταία δεκαετία.

Ποιά είναι η κατάσταση στα δημόσια νοσοκομεία που αναγκάζει τους εργαζόμενούς τους να ξεσηκώνονται απεργιακά;

Τα νοσοκομεία στενάζουν από τις ελλείψεις και την υποχρηματοδότηση και την ίδια στιγμή χιλιάδες εργαζόμενοι σε αυτά απειλούνται με απόλυση. Οι ελλείψεις σε προσωπικό οδηγούν ολόκληρα τμήματα και κλινικές νοσοκομείων να υπολειτουργούν, και ταυτόχρονα οι εργαζόμενοι, γιατροί, νοσηλευτές, διοικητικό προσωπικό, οι πάντες, να δουλεύουν με εξαντλητικούς ρυθμούς. Η κυβέρνηση κάτω από την πίεση του κινήματος λέει ότι κάνει προσλήψεις αλλά στην πραγματικότητα είναι με το σταγονόμετρο. Δεν αρκούν για να καλύψουν τα κενά. Και το μεγαλύτερο κομμάτι αυτών είναι ελαστικά εργαζόμενοι που μετά από μερικούς μήνες έρχονται ξανά αντιμέτωποι με τον κίνδυνο της απόλυσης. Όλα τα προηγούμενα χρόνια εφαρμοζόταν το 1 προς 10, μία πρόσληψη για δέκα συνταξιοδοτήσεις. Στην πραγματικότητα κι αυτή η μία πρόσληψη δεν γινόταν. 0 προς 10 ήταν στην πράξη, με συνέπεια να δημιουργείται μια τεράστια τρύπα χιλιάδων κενών θέσεων, απαραίτητων για τη λειτουργία των νοσοκομείων. Τώρα η κυβέρνηση λέει ότι θα εφαρμόσει το 1 προς 1. Παρότι ούτε αυτό φαίνεται να γίνεται πράξη, ακόμα και το 1 προς 1 δεν αρκεί, γιατί το μόνο που κάνει είναι να συντηρεί αυτή τη μαύρη τρύπα. Χρειάζεται να αναποδογυρίσει η προηγούμενη κατάσταση κι αυτό σημαίνει μαζικές προσλήψεις. Να μπαίνουν 10 νέοι εργαζόμενοι – με μόνιμη σχέση εργασίας – για κάθε έναν που συνταξιοδοτείται. Έτσι θα αναστηθούν τα νοσοκομεία. Γι'αυτό και τόσο η απεργία στις 10/10 όσο και γενικότερα ο αγώνας που δίνουμε στα δημόσια νοσοκομεία, αποτελεί μάχη για ολόκληρη την εργατική τάξη. Η δύναμη είναι στην ενότητα των εργαζόμενων και γι'αυτό είναι θετικό το ότι η απεργία στις 10/10 έρχεται μετά από ένα σερί απεργιών, του Βοήθεια στο Σπίτι στις 2/10, της ΑΔΕΔΥ στις 3/10, των γιατρών του ΕΟΠΥΥ στις 4 και 5/10, της ΟΕΝΓΕ προχτές.

Είπες ότι η απεργία στις 10/10 ήρθε μετά από πρόταση του Συντονιστικού Νοσοκομείων. Ποιός είναι ο ρόλος του Συντονιστικού στο κίνημα των εργαζόμενων στην Υγεία;

Είναι καταλυτικός ο ρόλος του. Η πρόταση για απεργία στις 10/10 γεννήθηκε μέσα σε συνέλευση του Συντονιστικού το καλοκαίρι κι έφτασε να κερδηθεί στο Γενικό Συμβούλιο της ΠΟΕΔΗΝ τις μέρες της ΔΕΘ. Κι έχουμε φτάσει σε αυτή τη δυνατότητα γιατί όλα τα χρόνια της ύπαρξής του, το Συντονιστικό δεν έχει σταματήσει να παίρνει πρωτοβουλίες που συσπειρώνουν τα πιο αγωνιστικά κομμάτια της βάσης σε αρκετά νοσοκομεία, απλούς εργαζόμενους και συνδικαλιστές, διαμορφώνοντας έτσι ένα μαχητικό δίκτυο που αναγκάζει τις ηγεσίες των ομοσπονδιών να παίρνουν απεργιακές αποφάσεις. Κορυφαίο παράδειγμα – από τα πολλά – είναι η μάχη που δώσαμε για να μην απολυθούν οι συμβασιούχοι που δουλεύουν στα νοσοκομεία με προγράμματα του ΟΑΕΔ και αναγκάστηκε το Υπουργείο να παρατείνει τις συμβάσεις για έναν ακόμα χρόνο, φτάνοντας σήμερα που έχουμε να δώσουμε ξανά την ίδια μάχη, διεκδικώντας μονιμοποίησή τους. Αντίστοιχα και με τους επικουρικούς που το καλοκαίρι με την απόφαση του ΣτΕ, βρεθήκαμε μπροστά στον κίνδυνο της απόλυσης και παίξαμε ρόλο να βγουν οι κινητοποιήσεις που ανάγκασαν το Υπουργείο να δεσμεύεται ότι δεν θα γίνουν οι απολύσεις. 

Πώς οργανώσατε την απεργία στο νοσοκομείο του Αγ.Σάββα;

Ήδη εδώ και δυο βδομάδες λειτουργεί η Επιτροπή Αγώνα, δηλαδή συνάδελφοι που μαζί με το Σωματείο οργανώνουν την επιτυχία της απεργίας, με εξορμήσεις στα τμήματα, συζητήσεις, αφίσσες παντού, πανό στην είσοδο. Κάναμε μια πολύ καλή γενική συνέλευση και σε συμμετοχή και σε συζήτηση. Η εικόνα που έβγαινε από αυτή ήταν ενός κόσμου οργισμένου κι αγανακτισμένου από τις συνθήκες εργασίας, όπως έχουν διαμορφωθεί λόγω των ελλείψεων και της υποχρηματοδότησης. Τώρα που μιλάμε, (σ.σ Δευτέρα μεσημέρι) μόλις τελειώσαμε από μια σαρωτική περιοδεία στο νοσοκομείο, που ξεσήκωσε όλους τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες για την απεργία της Τετάρτης. Αυτό που καταλαβαίνουμε είναι ότι υπάρχει μεγάλη όρεξη για αγώνα στους συναδέλφους, γιατί υπάρχει η πεποίθηση ότι είμαστε σε μια περίοδο που άμα οργανωθείς και παλέψεις μπορείς να πετύχεις νίκες. 

Ποιά θα πρέπει να είναι η συνέχεια του κινήματος των υγειονομικών μετά την απεργία στις 10 Οκτώβρη;

Έχουμε μπροστά μας μεγάλες μάχες. Η λήξη των συμβάσεων χιλιάδων συναδέλφων στο τέλος του έτους κι άρα η συνέχεια της πάλης για να μην απολυθεί κανείς. Η διαδικασία της προκήρυξης των θέσεων των επικουρικών και το να μην παιχτούν παιχνίδια από την κυβέρνηση που θα σημάνουν απολύσεις. Η συνέχεια του αγώνα για μαζικές προσλήψεις κι αύξηση της χρηματοδότησης. Η κόντρα με τις ιδιωτικοποιήσεις – είδαμε μια σειρά υποδομές των νοσοκομείων να μπαίνουν στο Υπερταμείο. Σε όλα αυτά μόνο με απεργιακή κλιμάκωση μπορούμε να πετύχουμε νίκες. Κι αυτή η απεργιακή κλιμάκωση θα έχει ακόμα μεγαλύτερη επιτυχία αν γίνει συντονισμένα από περισσότερους κλάδους εργαζομένων που διεκδικούν “να τα πάρουν όλα πίσω”. Είναι θετική η προσπάθεια σωματείων κι ομοσπονδιών για γενική απεργία στις 8 Νοέμβρη. Μπαίνουμε κι εμείς σε αυτή την προσπάθεια για να δώσουμε πανεργατική συνέχεια στις κινητοποιήσεις μας. Θα συνεδριάσει και το Συντονιστικό Νοσοκομείων τις μέρες μετά την απεργία, για να συζητήσουμε και πιο συγκεκριμένα τα επόμενα αγωνιστικά βήματα. 

Οι γιατροί έχετε μπροστά σας και τη μάχη των εκλογών στον Ιατρικό Σύλλογο Αθήνας και Πειραιά. Ποιά θα είναι η παρέμβαση της αντικαπιταλιστικής αριστεράς σε αυτή τη μάχη; 

Οι εκλογές σε ΙΣΑ και ΙΣΠ θα πραγματοποιηθούν το διήμερο 21 και 22 Οκτώβρη. Οι δυνάμεις του αντικαπιταλιστικού δικτύου “Νυστέρι” συμμετέχουμε στο Ενωτικό Κίνημα για την Ανατροπή. Είναι κατάκτηση ότι η αντικαπιταλιστική αριστερά δίνει για άλλη μια φορά ενωμένα τη μάχη. Θέλουμε μέσα από τη συμμετοχή μας σε αυτές τις εκλογές να εκφραστούν όλοι οι συνάδελφοι που αγανακτούν με την κατάσταση της Δημόσιας Υγείας όλων των βαθμίδων, να εκφραστεί ο κόσμος που απεργεί, που διεκδικεί προσλήψεις, μονιμοποιήσεις και χρηματοδότηση. Και την ίδια στιγμή να δυναμώσουμε και τον αγώνα ενάντια στο ρατσισμό και τους φασίστες. Μην ξεχνάμε ότι πρόεδρος στον Ιατρικό Σύλλογο Αθήνας είναι ο Πατούλης, ένας ακροδεξιός, που συχνά προβάλει ρατσιστικές θέσεις και περηφανεύεται για τις σχέσεις του με τον Τραμπ. Είμαστε η δύναμη που μπορεί να μπλοκάρει το ρατσισμό και τους φασίστες όπως έχουμε κάνει με τους νεοναζί της Χρυσής Αυγής, που προσπάθησαν να κατέβουν στις προηγούμενες εκλογές και με τη δική μας κινητοποίηση τους αναγκάσαμε να μείνουν σε πολύ περιορισμένα ποσοστά και να μην εκλεγούν, ενώ στις προσεχείς εκλογές είναι αμφίβολη η συμμετοχή τους.