Πολιτισμός
Σινεμά: “Ευτυχισμένος Όσκαρ”

Η ταινία του Ρούπερτ Έβερετ είναι μια θαυμάσια ευκαιρία να θυμηθούμε τον Όσκαρ Ουάιλντ, έναν σπουδαίο συγγραφέα και οξυδερκή αντι-κομφορμιστή που έπεσε θύμα της βικτωριανής ηθικής. Υπήρξε ο πρώτος διάσημος στόχος της ομοφοβίας και της ποινικοποίησης της ομοφυλοφυλίας.

Ο Όσκαρ Ουάιλντ δεν υπήρξε απλά μια πνευματώδης προσωπικότητα της εποχής του με μακρυά μαλλιά, εντυπωσιακό ντύσιμο και ταμπεραμέντο. Ο Τέρι Ήγκλετον στο θεατρικό του «Άγιος Όσκαρ» παρουσιάζει την τεράστια συνεισφορά του σαν θεατρικού συγγραφέα και λογοτέχνη. Στα έργα του «Το πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι» και «Η σημασία να είναι κανείς σοβαρός» εξερευνεί ζητήματα όπως το πώς παρουσιάζεται κάποιος στους άλλους για να γίνει αποδεκτός, αλλά και τι σημαίνει να είσαι τελικά ειλικρινής στον εαυτό σου. 

Ο Ουάιλντ κουβαλούσε την κληρονομιά της Ιρλανδικής καταγωγής του και της ζωής στην πουριτανική ιμπεριαλιστική Βρετανία. Καυτηρίαζε με τον πιο εικονοκλαστικό τρόπο την υποκρισία των ανώτερων τάξεων. Έγραψε το δοκίμιο «Η ψυχή του ανθρώπου στον σοσιαλισμό» αναζητώντας αυτοσχέδιες στρατηγικές απαντήσεις και υπέγραψε μαζί με τον Τζ.Μπ. Σο την έκκληση να δοθεί χάρη στους εξερμένους του Χεϊμάρκετ στις ΗΠΑ. Το Βρετανικό κράτος δεν έχασε την ευκαιρία να του κλείσει το στόμα. Μετά από μήνυση του μαρκήσιου του Κουίνσμπερι, πατέρα του εραστή του, του επιβλήθηκε η μεγαλύτερη δυνατή η ποινή για «προσβολή δημόσιας αιδούς», δυο χρόνια καταναγκαστικής εργασίας, που τον τσάκισαν σε μια στιγμή που βρισκόταν στο απώγειο της καλλιτεχνικής του δημιουργικότητας.   

Ερινύες

Η ταινία εστιάζει στα δυο τελευταία του χρόνια.  Μετά την αποφυλάκισή του το 1897, οι φίλοι και υποστηρικτές του τον φυγαδεύουν με πλαστό όνομα και 800 λίρες στη Βόρεια Γαλλία, όπου θα προσπαθήσει να κάνει μια νέα αρχή, αλλά η σωματική και ψυχική του υγεία έχει κλονιστεί ανεπανόρθωτα, οι ερινύες του τον καταδιώκουν και η επανασύνδεση με τον κακομαθημένο εραστή του θα σημάνει ένα αυτοκαταστροφικό τέλος από μηνιγγίτιδα σε ένα χαμαιτυπείο του Παρισιού το 1900. Έχει προλάβει να γράψει το κύκνειο άσμα του «De profundis», γεμάτο οργή και θλίψη για αυτούς που τον οδήγησαν ως εκεί.

Εν τω μεταξύ, με φλας-μπακ ο Όσκαρ ανατρέχει σε περιστατικά της ζωής του, από τις μεγαλειώδεις παραστάσεις στα κέντρα διασκέδασης όπου υπήρξε διάσημος περφόρμερ (μια πρωτόλεια queer εικόνα) αλλά και τη χειρότερη στιγμή της ζωής του, όταν κατά τη μεταγωγή του στη φυλακή, στο Κλέιπαμ ο όχλος τον φτύνει και τον λοιδωρεί. 

Ο τίτλος της ταινίας προέρχεται από το παραμύθι που έγραψε για τα παιδιά του «Ο ευτυχισμένος πρίγκηπας» και που ανακαλεί στα τελευταία του όταν τον φροντίζουν «αλητάκια» του Παρισιού.

Στους τίτλους τέλους διαβάζουμε ότι το 2017 το Βρετανικό κράτος απένειμε χάρη στους 75 χιλιάδες άντρες που καταδικάστηκαν για το «εγκλημα» της ομοφυλοφιλίας. Στην πραγματικότητα αυτός που θα πρέπει να ζητήσει χάρη είναι το Βρετανικό κράτος και κάθε κράτος που κατάτρεξε ανθρώπους για τον σεξουαλικό τους προσανατολισμό.