Εργατικό κίνημα
Χυδαία επίθεση στο ΣΕΛΜΑ: Κάτω τα χέρια από τα σωματεία και τις διαδηλώσεις

Φωτογραφία από τη μεγάλη απεργία των εργαζόμενων του Μετρό το Γενάρη του 2013.

Είναι ξεκάθαρο ότι προκειμένου αυτή η κυβέρνηση να υλοποιήσει όλες τις αντεργατικές επιθέσεις που έχει στα σκαριά, θα ήθελε να ξεμπερδεύει με τον παράγοντα που μπορεί να τη σταματήσει. Τα συνδικάτα, την οργανωμένη εργατική τάξη, τη νεολαία και το κίνημα που έχει κοντράρει ξανά και ξανά τα μέτρα των μνημονίων τα προηγούμενα χρόνια, έστειλε στα σπίτια τους Σαμαράδες, Βενιζέλους, ΓΑΠ, Παπαδήμους κλπ και συνέχισε να παλεύει κι επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ (αξιοσημείωτα τα νούμερα της ΕΛ.ΑΣ, σύμφωνα με τα οποία το 2018 και το πρώτο εξάμηνο του 2019 πραγματοποιήθηκαν 5.227 διαδηλώσεις).

Ο Δεκέμβρης μπήκε με ανακοινώσεις περί νομοσχεδίου που θα φέρει περιορισμούς στις διαδηλώσεις, επαναφέροντας μέτρα που είχαν αχρηστευτεί στην πράξη όλα αυτά τα χρόνια, όπως η “διαδήλωση στο πεζοδρόμιο” ή “στη μια λωρίδα” ή ακόμα και τον ορισμό από την αστυνομία της διαδρομής μιας πορείας.

Κομμάτι της εκστρατείας είναι τα ψέματα και η προπαγάνδα ενάντια στα πιο δυνατά και μαχητικά σωματεία. Στο στόχαστρο αυτής της προπαγάνδας βρίσκεται το τελευταίο διάστημα το σωματείο του Μετρό (ΣΕΛΜΑ). Αφορμή στάθηκε η απεργιακή απάντηση των εργαζομένων με στάση εργασίας, όταν η εργοδοσία επιχείρησε τις δυσμενείς μετακινήσεις 21 εργαζομένων. 

“Οι μετακινήσεις υπαλλήλων στα εκδοτήρια αποτέλεσαν βαθμολογικό και μισθολογικό υποβιβασμό για τους εργαζόμενους που τις υπέστησαν. Έως και 200 ευρώ απώλεια θα έχουν στο μισθό τους οι συνάδελφοι. Δεν είναι σίγουρη ούτε καν η νομιμότητα αυτών των μετακινήσεων”, εξηγεί ο συγκοινωνιολόγος κι εργαζόμενος στο Μετρό της Αθήνας, Νίκος Σμπαρούνης. “Τέτοιες επιθέσεις είχαν ξεκινήσει από την προηγούμενη κυβέρνηση της ΝΔ, σε ακόμα πιο μαζικό βαθμό. Τώρα πλέον οι συγκοινωνίες έχουν αποδεκατιστεί από προσωπικό. Δεν υπάρχει επαρκής αριθμός εργαζομένων και με το ζόρι βρήκαν είκοσι άτομα να μπαλώσουν τρύπες κάνοντάς τους δυσμενείς μεταθέσεις, προκαλώντας προφανώς προβλήματα σε άλλους τομείς. Υπάλληλοι εξειδικευμένοι σε άλλες υπηρεσίες, στάλθηκαν στα εκδοτήρια, δημιουργώντας τρύπα στον τομέα που εργάζονταν. Ακόμα και συναδέλφισσα ΑμεΑ με αδυναμία τέλεσης αριθμητικών πράξεων μετακινήθηκε στα εκδοτήρια, κι αλίμονο πού θα φτάσουν οι ουρές στο συγκεκριμένο εκδοτήριο”. 

Για την κυβέρνηση και τα παπαγαλάκια της στα διάφορα προσκείμενά της ΜΜΕ, η πραγματικότητα των τεράστιων ελλείψεων σε εργαζόμενους, συντήρηση, αναλώσιμα κι ο,τι χρειάζεται για την ομαλή λειτουργία του Μετρό, αντιστράφηκε σε έναν οχετό ψεμάτων που μίλαγε για “21 αργόμισθους που επιτέλους τοποθετούνται στις θέσεις τους” και για απεργιακές κινητοποιήσεις “μειοψηφιών που ταλαιπωρούν 1,5 εκατομμύριο Αθηναίους”. 

Τεράστιες ελλείψεις

Φυσικά οι Αθηναίοι ταλαιπωρούνται μόνο τις ημέρες των απεργιών κι όχι όταν η αστυνομία κλείνει σταθμούς του Μετρό για ψύλλου πήδημα ή όταν κλείνει η μισή Αθήνα για τον κάθε μεγαλόσχημο παράγοντα που έρχεται να κάνει τα παζάρια του με τον Μητσοτάκη. 

Κορυφαίο όλων αυτών των δημοσιευμάτων το αφιέρωμα του Πρώτου Θέματος: “Οι «Σταμουλοκολλάδες» του 2019. Ποιοι είναι οι δύο «σκληροί» συνδικαλιστές που κάνουν κουμάντο στο αμαξοστάσιο των Σεπολίων... Ενας μποντιμπιλντεράς - μποξέρ και ένας μαρμαράς κάνουν ΑΝΤΑΡΣΥΑ στο μετρό τα τελευταία 15 χρόνια με σύνθημα «One solution, ΣΕΛΜΑ revolution», ταλαιπωρώντας με κάθε ευκαιρία 1,5 εκατομμύριο Αθηναίους”, έλεγε η φυλλάδα στοχοποιώντας τον πρόεδρο του ΣΕΛΜΑ Σπύρο Ρεβύθη και τον πρώην πρόεδρο Αντώνη Σταματόπουλο. Όπου “Σταμουλοκολλάδες” βλέπε το ηγετικό δίδυμο Σταμούλος και Κολλάς, της μεγάλης απεργίας διαρκείας των λεωφορείων που τσάκισε τον πατέρα του σημερινού πρωθυπουργού το 1992-1993. “Οι Σταμουλοκολλάδες ανέτρεψαν την ιδιωτικοποιήση των συγκοινωνιών το 1992. Τιμή μου που με ταυτίζουν με τα πρόσωπα αυτά... κάτι θα ξέρουν”, απαντά ο Σπύρος Ρεβύθης.

Χειρότερο από τα όσα γράφει η κάθε φυλλάδα είναι τα μέτρα που επεξεργάζεται ο Μητσοτάκης για να “σπάσει” τις απεργιακές κινητοποιήσεις του Μετρό, με υποχρεωτικά δρομολόγια τις ώρες των κινητοποιήσεων κι απειλές για κυρώσεις στους απεργούς. 

Αυτές τις ημέρες συμπληρώνονται 7 χρόνια από τη μεγάλη πολυήμερη απεργία του Μετρό της Αθήνας. Τότε, το Γενάρη του 2013, με αφορμή την επίθεση της κυβέρνησης στη ΣΣΕ των εργαζόμενων, το ΣΕΛΜΑ είχε κηρύξει απεργία διαρκείας. Κι όταν οι Σαμαροβενιζέλοι αποφάσισαν να επιστρατεύσουν τους απεργούς, χιλιάδες εργαζόμενοι κι αλληλέγγυοι κατέλαβαν το αμαξοστάσιο των Σεπολίων και η Αθήνα παρέλυσε από απεργία συμπαράστασης των υπόλοιπων συγκοινωνιών. Όταν τα ΜΑΤ εισέβαλαν στο αμαξοστάσιο οι εργαζόμενοι του Μετρό διαδήλωσαν επικεφαλής μιας πανεργατικής φορώντας περήφανα τα μπλουζάκια με την αναγραφή “Επιστρατευμένος”. Η επιστράτευση έσπασε ξανά και ξανά από αυτούς και τους επίσης επιστρατευμένους ναυτεργάτες, τη χρονιά που ακολούθησε.

Ήταν η αρχή ενός μπαράζ εργατικών αγώνων με πιο εμβληματικούς αυτούς των εργαζόμενων της ΕΡΤ ενάντια στο “μαύρο”, των καθαριστριών του Υπ. Οικονομικών, των σχολικών φυλάκων, των εκπαιδευτικών κλπ. Ήταν η αρχή του τέλους για τους Σαμαροβενιζέλους. 

Ας το έχει αυτό στο νου του ο Μητσοτάκης κι αν μπορεί ας πάει να οδηγήσει αυτός και οι υπουργοί του τους συρμούς τις ημέρες των απεργιών.