Η Αριστερά
Εκδηλώσεις του Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος: Η πολλαπλή αποτυχία του καπιταλισμού

Σε πολλές γειτονιές συντρόφισσες/οι παρακολούθησαν συλλογικά τις εκδηλώσεις του ΣΕΚ στις 30/5. Φωτό: ΣΕΚ Περιστερίου

Πλούσια ήταν η συζήτηση “Η πολλαπλή αποτυχία του καπιταλισμού” με εικόνες από τις επιθέσεις της άρχουσας τάξης σε όλο τον πλανήτη και τις αντιστάσεις της εργατικής τάξης. Στο άνοιγμα που έκανε ο Ιάννης Δελατόλας, μέλος του Marx 21 US, αδελφής οργάνωσης του ΣΕΚ στις ΗΠΑ, μίλησε για την εξέγερση που πλέον έχει απλωθεί σε πάνω από 40 πόλεις σε όλη τη χώρα, τη συνέδεσε με την οργή ενός ολόκληρου κόσμου για τους 100 χιλιάδες νεκρούς από τον κορονοϊό και αναφέρθηκε στην προσπάθεια του Marx 21 US να οργανώσει τον κόσμο της Αριστεράς ενάντια στον Τραμπ και τους φασίστες. 

Στη συνέχεια ο Νίκος Στραβελάκης, οικονομολόγος, ξεκαθάρισε ότι το νεοφιλελεύθερο αφήγημα βρίσκεται πλέον σε μια ιδεολογική ήττα με αποτέλεσμα, μετά τα όσα έχει δοκιμάσει τα προηγούμενα χρόνια, η αστική τάξη να μην έχει πλέον καμία απάντηση. Παράλληλα κατέρριψε και το αφήγημα ότι για τη σημερινή κρίση ευθύνεται ο κορονοϊός σαν εξωτερικός παράγοντας.

Ο Πάνος Γκαργκάνας, διευθυντής της Εργατικής Αλληλεγγύης, στάθηκε σε όλες τις διαστάσεις που παίρνει η “πολλαπλή αποτυχία του καπιταλισμού”. Ξεκινώντας από το πώς το σύστημα ευθύνεται για την εμφάνιση και την αδυναμία αντιμετώπισης πανδημιών, προχώρησε και στο γιατί η κρίση που βαθαίνει ξανά δεν είναι αποτέλεσμα της πανδημίας, όπως λέει το δεξιό αφήγημα. Τόνισε επίσης την ανάγκη να αποφύγει η Αριστερά τις παγίδες περί “αδύναμης”, “φοβισμένης”, “διαλυμένης” εργατικής τάξης -η έκρηξη του 2019 παγκοσμίως δείχνει το αντίθετο και η καραντίνα δεν μπόρεσε να σταματήσει αυτήν την κίνηση.

Ασπίδα

Στη συζήτηση που ακολούθησε πρώτος μίλησε ο Κώστας Πολύδωρος, εργαζόμενος στην ιδιωτική Υγεία. Υπογράμμισε τις εγκληματικές επιλογές της κυβέρνησης που στοίχισαν νεκρούς, όπως στο σκάνδαλο με την κλινική “Ταξιάρχαι”, ενώ σημείωσε ότι η μόνη ασπίδα για τη δημόσια Υγεία είναι τα συνδικάτα και τα σωματεία, που στις 16 Ιούνη οργανώνουν πανελλαδική πανυγειονομική απεργία. 

Ο Σωτήρης Κοντογιάννης, από την συντακτική επιτροπή της Εργατικής Αλληλεγγύης, εξήγησε πως το πακέτο των 500 δις δεν αποτελεί τομή στην πολιτική της ΕΕ, ούτε οικονομικά ούτε πολιτικά, παρά αποτελεί συνέχιση των γνωστών χρεοκοπημένων πολιτικών. Γι' αυτό, σημείωσε, το αίτημα που η αντικαπιταλιστική αριστερά έχει βάλει μπροστά, η διαγραφή του χρέους, είναι επίκαιρο.

Ο Γιώργος Ράγκος, μέλος της ΚΣΕ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, πρόσθεσε τη διάσταση της περιβαλλοντικής καταστροφής, που, όπως τόνισε, οφείλεται στην υποταγή της γεωργίας και της βιομηχανίας στο κυνήγι του κέρδους. Απάντηση στον αντιπεριβαλλοντικό νόμο Χατζηδάκη και στις αναρίθμητες επιθέσεις που αυτός σημαίνει θα είναι η μεγάλη διαδήλωση της 5 Ιούνη, παγκόσμια ημέρα περιβάλλοντος. 

Ο Κώστας Παπαδάκης, συνήγορος πολιτικής αγωγής στη δίκη της Χρυσής Αυγής περιέγραψε τις μάχες που δόθηκαν στο διάστημα της καραντίνας, ξεκινώντας από την 21 Μάρτη και φτάνοντας στις κινητοποιήσεις τεράστιων εργατικών κλάδων όπως των εκπαιδευτικών, ενώ σημείωσε πως αυτές οι μάχες έχουν ήδη πετύχει νίκες: την κατάργηση του προγράμματος Voucher για τους δικηγόρους, την επιστροφή του Δημάκη στις σπουδές του, την ανανέωση συμβάσεων στον Άγιο Σάββα και την αποχώρηση ενός από τους επενδυτές ανεμογεννητριών στην Τήνο. Σε αυτές τις νίκες πρέπει να προσθέσουμε την καταδίκη των ναζιστών της Χρυσής Αυγής, τόνισε.

Η Κατερίνα Θωίδου, συμβασιούχος στο κέντρο αιμοδοσίας και δημοτική σύμβουλος Νίκαιας, πρόσθεσε σε αυτή την εικόνα μια ακόμη νίκη, την καταδίκη των βιαστών και δολοφόνων της Ε. Τοπαλούδη. Περιέγραψε τις σεξιστικές προκλήσεις στις οποίες απάντησε το κίνημα μέσα στην καραντίνα, ενώ υπογράμμισε ότι ο καπιταλισμός είναι δομημένος πάνω στον ρατσισμό και τον σεξισμό, δίνοντας το εμβληματικό από αυτές τις απόψεις παράδειγμα του ξενοδοχείου στο Πόρτο Χέλι. 

Ο Ευκλείδης Μακρόγλου, μέλος του ΠΣΟ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και του ΔΣΘ, αναφέρθηκε στα έξι πανεκπαιδευτικά συλλαλητήρια του τελευταίου διαστήματος που θυμίζουν το κίνημα του 2013, ενώ τόνισε ότι οι καλλιτέχνες βρίσκονται σε πρωτοφανή συσπείρωση γύρω από τα σωματεία τους. 

Ο Λέανδρος Μπόλαρης, συγγραφέας και ιστορικός, τόνισε ότι “η εργατική τάξη επιστρέφει” και θύμισε πώς στην αρχή κάθε κρίσης σαν την σημερινή εμφανίζονται λανθασμένες θεωρίες που την θέλουν είτε αδύναμη μέσα στην κοινωνία είτε ηττημένη πολιτικά. Περιέγραψε τη μάχη στη Μινεάπολις το 1934 που άνοιξε το δρόμο για ένα τεράστιο κίνημα και ανάγκασε τον Ρούσβελτ να προχωρήσει στο Νιου Ντηλ. Έκλεισε λέγοντας ότι χρειάζεται να ενισχυθεί η Αριστερά που πιστεύει ότι “μας παίρνει” να στηριχθούμε στην εργατική τάξη και χτίζει το μέλλον από τώρα.