Οικονομία και Πολιτική
ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ - Σύνοδος γερακιών στην Αθήνα

Μερικά από τα πιο αιμοσταγή γεράκια του πλανήτη ετοιμάζονται να έρθουν στις αρχές του Δεκέμβρη στην Ελλάδα για να πάρουν μέρος στη σύνοδο κορυφής των υπουργών Εξωτερικών των χωρών-μελών του ΟΑΣΕ, που γίνεται εκείνες τις μέρες στην Αθήνα. Στη λίστα των διεθνών «υψηλών» προσκεκλημένων περιλαμβάνονται τα ονόματα των χειρότερων χασάπηδων των τελευταίων ετών.

Πρώτο και καλύτερο το όνομα της Χίλαρι Κλίντον, της υπουργού Εξωτερικών του Μπάρακ Ομπάμα, του αμερικανού προέδρου που εκλέχτηκε πριν από ένα χρόνο μοιράζοντας υποσχέσεις ότι θα σταματήσει τον  πόλεμο και τώρα στέλνει ολοένα και περισσότερα στρατεύματα στο Αφγανιστάν. Γιατί, όπως δηλώνει τώρα «η σπουδαιότερη απειλή για την ασφάλεια των ΗΠΑ είναι τα τρομοκρατικά δίκτυα όπως η αλ Κάιντα». Ο πόλεμος του Μπους κατά της τρομοκρατίας συνεχίζεται, με άλλα λόγια.

Ύστερα είναι ο Ντέιβιντ Μίλιμπαντ. Ο Μίλιμπαντ, που πέρασε από διάφορες υπουργικές θέσεις την εποχή του Τόνι Μπλερ ανέλαβε το υπουργείο Εξωτερικών στην κυβέρνηση του Γκόρντον Μπράουν. Μια από τις πρώτες του πρωτοβουλίες ήταν η προσπάθεια να αναβιώσει ένα ψυχροπολεμικό κλίμα ενάντια στην Ρωσία με αφορμή τον πόλεμο στη Γεωργία το καλοκαίρι του 2008. «Η θέα των Ρωσικών τανκς να εισβάλλουν σε μια ανεξάρτητη χώρα... πάγωσε το αίμα σε πολλούς ανθρώπους»  δήλωνε γεμάτος «ανησυχία» τότε. Για τα αμερικανικά και τα βρετανικά τανκς στο Ιράκ και το Αφγανιστάν φυσικά δεν υπήρχε καμιά απολύτως ανησυχία. Ούτε το αίμα κανενός πάγωσε, προφανώς...

Ακολουθεί το όνομα του Μπερνάρ Κουσνέρ, του υπουργού Εξωτερικών του Σαρκοζί. Ο Κουσνέρ δεν ήταν απλά και μόνο ένας από τους λίγους Γάλλους πολιτικούς που στήριξαν δημόσια και ανοιχτά τον πόλεμο του Μπους αλλά και ένας από τους πρωτεργάτες των εκβιασμών της Δύσης σε βάρος του Ιράν. Το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, λέει, είναι πρόκληση απέναντι στο Ισραήλ. Η πρόοδος των συνομιλιών ανάμεσα στην κυβέρνηση του Αχμαντινετζάντ και τη Δύση δεν είναι ικανοποιητική... Το Ιράν πρέπει να προχωρήσει με πιο γρήγορα βήματα...

Ο ΟΑΣΕ δεν έχει καμιά σχέση ούτε με την ασφάλεια, ούτε με την ειρήνη, ούτε με τη συνεργασία, όπως υπονοεί το όνομά του -Οργανισμός για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη. Ο ΟΑΣΕ δεν είναι αποτελεί το αντίπαλο δέος των στρατών και του ΝΑΤΟ αλλά το συμπλήρωμά τους. Ανάμεσα στα «κατορθώματα» που προβάλει αυτές τις μέρες ο οργανισμός είναι και η εκπαίδευση «συνοριακών φρουρών» στο Τατζικιστάν, «που θα τους βοηθήσει να αντιμετωπίσουν το εξαιρετικά σημαντικό έργο της αύξησης της κρατικής ασφάλειας στα κρατικά σύνορα, ιδιαίτερα στα σημαντικά νότια σύνορα με το Αφγανιστάν». Η «διαφήμιση» του σημαντικού έργου του ΟΑΣΕ στο Τατζικιστάν συνοδεύεται και από μια φωτογραφία των συνοριακών φρουρών -με στολές παραλλαγής και εξάρτυση εκστρατείας. 

Ο ΟΑΣΕ δεν αποτελεί κάποιου είδους απάντηση στην παγκόσμια κυριαρχία των ΗΠΑ πάνω στον πλανήτη, αλλά ένα «φόρουμ» για την οργάνωση και τον συντονισμό αυτής της κυριαρχίας -σε συνεργασία με τους πιστούς της συμμάχους. Ο στόχος του ΟΑΣΕ δεν είναι η ειρήνη «από το Βανκούβερ μέχρι το Βλαδιβοστόκ» αλλά η εξασφάλιση της ιμπεριαλιστικής τάξης πραγμάτων από τη μια μέχρι την άλλη άκρη της Ευρώπης -και όχι μόνο.

Ο ΟΑΣΕ (τότε ονομαζόταν ΔΑΣΕ) γεννήθηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1970 με την υπογραφή της «τελικής πράξης του Ελσίνκι». Αντιμέτωπες με τις πιέσεις της οικονομικής κρίσης οι χώρες της Δύσης έψαχναν την εποχή εκείνη τρόπους να μειώσουν την αιμορραγία των στρατιωτικών δαπανών. Η ΔΑΣΕ ήταν ένας από τους ελάχιστους οργανισμούς της εποχής εκείνης στον οποίο συμμετείχαν εκπρόσωποι από τις κυβερνήσεις και των δύο μπλοκ. Οι ψυχροπολεμικοί σχολιαστές αντιμετώπισαν τότε την υπογραφή της «τελικής πράξης» σαν μια μεγάλη υποχώρηση της Δύσης απέναντι στη Ρωσία. Όπως γράφει όμως ακόμα και η Καθημερινή  «στην πραγματικότητα, η Σοβιετική Ένωση πετύχαινε μεν αναγνώριση των μεταπολεμικών συνόρων, όμως η Δύση κατάφερνε από την άλλη πλευρά να δεσμεύσει τις τότε 35 χώρες-μέλη της ΔΑΣΕ στο όραμα μιας Ευρώπης στην οποία θα επικρατούσε ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και η ελεύθερη οικονομία».

Εκπρόσωπος

Η Ελλάδα ανέλαβε την προεδρεία του ΟΑΣΕ για το 2009. Τον Ιούνη πραγματοποιήθηκε μια άτυπη σύνοδος των Υπουργών Εξωτερικών του οργανισμού στην Κέρκυρα. Καθόλου τυχαία, τις ίδιες μέρες έγινε στην Κέρκυρα και μια άλλη συνάντηση -ανάμεσα στους εκπροσώπους της Ρωσίας και του ΝΑΤΟ. 

Στη σύνοδο των υπουργών Εξωτερικών του Δεκέμβρη οι ΗΠΑ θα ανανεώσουν τις πιέσεις τους προς τους συμμάχους τους να ενισχύσουν με στρατεύματα, υλικό και χρήματα τον πόλεμο στο Αφγανιστάν -όπου ο Ομπάμα ετοιμάζεται να στείλει άλλες 40.000 Αμερικάνους πεζοναύτες. 

Η κυβέρνηση του Παπανδρέου συνεχίζει την πολιτική του Καραμανλή και της Ντόρας: η Ελλάδα συνεχίζει να παρέχει κάθε είδους διευκολύνσεις στον αμερικανικό στρατό για τις εξορμήσεις του στη Μέση Ανατολή και τα Βαλκάνια ενώ ο ελληνικός στρατός συνεχίζει να βρίσκεται στο Αφγανιστάν με την προσδοκία ότι ο ελληνικός καπιταλισμός θα αναδειχθεί στον βασικό συνεταίρο του αμερικανικού ιμπεριαλισμού στην περιοχή. 

Τον περασμένο Μάη, όπως αποκάλυψαν ρεπορτάζ την προηγούμενη εβδομάδα, ο Καραμανλής είχε συμφωνίσει στην μετακίνηση της Ελληνικής Δύναμης Αφγανιστάν στην «καυτή» περιοχή Φεράτ. Είχε αρχίσει η εκπαίδευση 104 αξιωματικών και κομάντος στο Κιλκίς. Η μετακίνηση «αναβλήθηκε» τον Σεπτέμβρη, παραμονές των εκλογών.

Για αυτό οι υποσχέσεις του Βενιζέλου ότι η ελληνική δύναμη που υπηρετεί στο Αφγανιστάν θα παραμείνει στην (σχετικά ασφαλή) Καμπούλ και δεν θα μετακινηθεί στην εμπόλεμη ζώνη της Φεράτ, όπως είχε αποφασίσει η κυβέρνηση της ΝΔ δεν έχουν την παραμικρή αξία: ένα από τα βασικά ζητήματα που θα διαπραγματευθεί το υπουργείο Εξωτερικών στα παρασκήνια της διάσκεψης του ΟΑΣΕ θα είναι, χωρίς καμιά αμφιβολία, τα «εθνικά» ανταλλάγματα για την μεγαλύτερη εμπλοκή της Ελλάδας στον πόλεμο του Αφγανιστάν.

Η σύνοδος του ΟΑΣΕ δεν φέρνει ούτε την ασφάλεια, ούτε τη συνεργασία, ούτε την ειρήνη. Φέρνει εκβιασμούς, απειλές, ψυχροπολεμικά παζάρια και πόλεμο. Για αυτό θα είμαστε και εμείς εκεί: όχι στη σύνοδο, αλλά έξω από αυτήν, με τα πανό μας και τα συνθήματά μας: όχι στον πόλεμο, να γυρίσει τώρα πίσω ο ελληνικός στρατός από το Αφγανιστάν, λεφτά για την παιδεία και την υγεία, όχι για εξοπλισμούς.