Διεθνή
ΗΠΑ: Οι μεγαλύτερες διαδηλώσεις από το Βιετνάμ

Οι ΗΠΑ το περασμένο Σάββατο 24 του Μάρτη έζησαν τις μεγαλύτερες διαδηλώσεις νεολαίας από τον πόλεμο του Βιετνάμ. Σε περισσότερα από 450 σημεία σε όλη τη χώρα συγκεντρώθηκαν μαθητές και μαθήτριες, μαζί με τους καθητητές τους και τους γονείς τους στην “Πορεία για τις ζωές μας” ενάντια στην οπλοκατοχή και τους πολιτικούς της προστάτες. Οι πιο συντηρητικές εκτιμήσεις μιλάνε για 1,2 εκατομμύρια κόσμο συνολικά, αν και οι διαδηλώσεις ήταν τόσο πολλές και σε τόσα πολλά και απομακρυσμένα σημεία που είναι δύσκολο να συγκεντρωθούν όλες οι εικόνες. Η Ουάσινγκτον είδε μια από τις μεγαλύτερες διαδηλώσεις στην ιστορία της, οι διαδηλωτές κάνουν λόγο για 800 χιλιάδες κόσμο.

Ήταν ένα ακόμη βήμα στο κίνημα που ξεδιπλώθηκε σαν απάντηση στη δολοφονία 17 μαθητών και μαθητριών στο Πάρκλαντ της Φλόριντα στις 14 του Φλεβάρη. Ο δολοφόνος Νίκολας Κρουζ ήταν δηλωμένος φασίστας και ρατσιστής. Η άνοδος του Τραμπ στην εξουσία έχει δώσει αέρα σε όλο το φασιστικό υπόκοσμο να “ασκήσει” το συνταγματικό του δικαίωμα να πυροβολεί όποτε θέλει.

Δεν θα είχαμε φτάσει στις 24 Μάρτη αν οι ίδιοι οι μαθητές και μαθήτριες της Φλόριντα δεν είχαν πάρει την πρωτοβουλία άμεσα να βγουν στο δρόμο, να κινητοποιηθούν, να οργανώσουν αποχές, να απευθυνθούν σε άλλα σχολεία και στα συνδικάτα των εκπαιδευτικών. Το ίδιο το μαθητικό κίνημα πήρε την πρωτοβουλία να διαλέξει μια ημερομηνία για διαδήλωση στην Ουάσινγκτον, και αυτό μετατράπηκε σε πολλαπλά καλέσματα σε όλες τις πολιτείες.

Στην Ουάσινγκτον, η εντεκάχρονη Ναόμι Γουάντλερ ξεκίνησε την ομιλία της λέγοντας: “Είμαι εδώ σήμερα εκπροσωπώντας τις Αφροαμερικανίδες που υπήρξαν θύματα της ένοπλης βίας, που αποτελούν μόνο μια στατιστική αντί να είναι ζωηρά, όμορφα κορίτσια, γεμάτα προοπτική”. Η ανεξέλεγκτη βία των όπλων και η βία των φασιστών δεν αντιμετωπίζεται σαν ζήτημα κάποιων “ψυχικά διαταραγμένων” αλλά σαν προέκταση της αστυνομικής βίας και της γενικότερης κουλτούρας της βίας που διαπερνάει το αμερικάνικο κράτος.

Η περίπτωση της Ναόμι δείχνει με ποιο τρόπο τα κινήματα στις ΗΠΑ τα τελευταία χρόνια δεν είναι απομονωμένα ρυάκια αλλά αλληλοτροφοδοτούνται. Η τελευταία τόσο μεγάλη πορεία στην Ουάσινγκτον, η “Πορεία των γυναικών” τον περσινό Γενάρη,  συνεχίστηκε και φέτος με μεγάλη επιτυχία. Οι στατιστικές λένε ότι οι μαύρες γυναίκες είναι τα συχνότερα θύματα δολοφονίας με όπλα, αλλά οι ιστορίες τους περνάνε στα ψιλά. “Είμαι εδώ για να τιμήσω και να εκπροσωπήσω τις μικρές αφροαμερικανίδες που οι ζωές τους δεν γίνονται πρωτοσέλιδα στις μεγάλες εφημερίδες. Που οι ιστορίες τους δεν γίνονται πρώτο θέμα στα βραδινά δελτία ειδήσεων”, λέει η Ναόμι.

Οι μαθητές και οι μαθήτριες έχουν σπάσει ήδη μια σειρά από ταμπού για το κίνημα στις ΗΠΑ. Πρώτον, έχουν σπάσει το παραμύθι ότι δεν υπάρχει πολιτική μέσα στα σχολεία. Η πολιτική είναι πλέον παντού, και οι μαθητές ηγούνται. Τα ακροδεξιά δίκτυα έχουν λυσσάξει ενάντια “στα παιδάκια” που απέκτησαν άποψη. Δεύτερον, έχουν ανοίξει τη μάχη ενάντια στο National Rifle Association (το μεγαλύτερο λόμπι υπέρ της οπλοκατοχής) το οποίο θεωρείται παντοδύναμο, και σε πολλές πολιτείες, οι Δημοκρατικοί και οι Ρεπουμπλικάνοι του έκαναν εξίσου τα χατίρια. Τρίτον, τα βάζουν με τα ιερά και τα όσια της αμερικανικής πολιτικής, με μαζικές ειρωνείες στην έκφραση “Σκέψεις και προσευχές” που συνήθως ακούγεται μετά από κάθε τραγωδία από όλα τα επίσημα πολιτικά χείλη στις ΗΠΑ. Τέταρτον, δίνουν ένα ακόμη σήμα ότι ο Τραμπ είναι πολιτικά αδύναμος, και ότι οι επιθετικές του πρωτοβουλίες αντί για σταθερότητα αυτό που κάνουν είναι να ανοίγουν μεγαλύτερα ρήγματα. Πέμπτον, συνεχίζουν να καθορίζουν ότι η συνισταμένη των δυνάμεων που χτυπάνε κατά του Τραμπ καθορίζεται από το κίνημα και τους δρόμους και όχι από τις πολιτικές πρωτοβουλίες των Δημοκρατικών που τις περισσότερες φορές τους γυρνάνε και μπούμερανγκ, όπως με τις περιβόητες ρώσικες διασυνδέσεις του πλανητάρχη.

Συνδέσεις από πλευράς μαθητών (αν και δεν έφτασαν να εμφανιστούν στο πλατό της πορείας της Ουάσινγκτον) γίνονται και με την υποχρηματοδότηση των σχολείων και τους αγώνες των εκπαιδευτικών. Σε διάφορα σημεία, σε τοπικές κινητοποιήσεις οι μαθητές έδειξαν την αλληλεγγύη τους με τους εκπαιδευτικούς της Δυτικής Βιρτζίνιας που έδωσαν μια νικηφόρα μάχη πρόσφατα, λέγοντας ότι σχολεία με φτώχεια και υπό διάλυση είναι σχολεία όπου μπορεί και ανθεί η βία. Και πολύ σύντομα, ενώ οι κινητοποιήσεις “για τις Ζωές μας” θα συνεχιστούν, οι εκπαιδευτικοί στην Οκλαχόμα ετοιμάζονται για απεργία στις 2 Απρίλη.