Διεθνή
Βραζιλία: Η “εκδίκηση” της Μαριέλε

Μαριέλε Φράνκο

Εν μέσω πανδημίας ο Μπολσονάρο βυθίζεται στην πιο βαθιά και πολυπλόκαμη κρίση. Στελέχη της δικαστικής και πολιτικής εξουσίας λένε ανοιχτά πως αν δεν ήταν ο κορονοϊός, ήδη θα είχαν ξεκινήσει οι διαδικασίες για την ανατροπή του και τη δίωξή του. Ο Ζαΐρ Μπολσονάρο ήρθε στην εξουσία πριν από ενάμισυ χρόνο και περίσσεψαν οι αναλύσεις διεθνώς για τη νέου τύπου σταθερότητα που θα επιβαλλόταν με τη σιδερένια γροθιά της ακροδεξιάς. Ανοιχτός νοσταλγός της δικτατορίας και των βασανιστηρίων, φανατικός σεξιστής, ξεδιάντροπος ρατσιστής, πάτησε πάνω στα σκάνδαλα και τις αποτυχίες του Λούλα και της Ρουσέφ ήρθε για να “βάλει τάξη” στην ασυδοσία των συνδικάτων, των ιθαγενών, των χωρικών και της νεολαίας. Αντί για “τάξη και ηθική” η Βραζιλία ζει στο ρυθμό των απανωτών παραιτήσεων, σκανδάλων και της δυσωδίας που αναδύεται από την κυβέρνηση και την ίδια την οικογένεια του Μπολσονάρο.

Το πιο δυνατό χτύπημα ήρθε την περασμένη Παρασκευή, όταν παραιτήθηκε ο Σέρζιο Μόρο από Υπουργός Δικαιοσύνης. Ο Μόρο δεν είναι τυχαίο πρόσωπο. Ήταν ο επικεφαλής δικαστικός των διώξεων που έβαλαν τον πρώην πρόεδρο Λούλα στη φυλακή και έριξαν την Ντίλμα Ρουσέφ από την εξουσία. Έχτισε το προφίλ του κυρίου “καθαρά χέρια”, έγινε ο αγαπημένος της μεσαίας τάξης που ήθελε να ξεφορτωθεί την κυβέρνηση του Εργατικού Κόμματος και να επιτεθεί στις εργατικές κατακτήσεις χωρίς δισταγμό λόγω της κρίσης. Όταν ο Μπολσονάρο τον διόρισε Υπουργό Δικαιοσύνης ήταν ένας από τους πιο ισχυρούς συμβολισμούς για το πόσο ευρύ ήταν το μέτωπο που είχε αποφασίσει να στηρίξει τον Μπολσονάρο και πόσο δεξιά είχε αποφασίσει να πάει η βραζιλιάνικη άρχουσα τάξη στο σύνολό της. Ο Μπολσονάρο μπορεί να ερχόταν από το βούρκο όπου ο βραζιλιάνικος στρατός συναντά τις φασιστικές οργανώσεις, αλλά ο Μόρο αδέκαστος, χαρισματικός και μορφωμένος. Πέρσι το καλοκαίρι είχαν έρθει στο φως οι αποκαλύψεις ότι ο κύριος Μόρο δεν ήταν και τόσο αδέκαστος. Αποκαλύφθηκε πως είχε συνεργαστεί με την αστυνομία για να στηθεί η πλεκτάνη κατά του Λούλα, βοηθώντας την να παρουσιάσει ευρήματα, με βάση τα οποία ο ίδιος θα ερχόταν μετά να δικάσει. Το Νοέμβρη ο Λούλα κατάφερε και βγήκε από τη φυλακή. Ο Μπολσονάρο άρχισε να φωνάζει ακόμη πιο δυνατά για την ανάγκη δικτατορίας, καλούσε σε πραξικόπημα κατά της ίδιας του της κυβέρνησης.

Οι τελευταίες εξελίξεις που οδήγησαν και στην παραίτηση του Μόρο είχαν να κάνουν με την ίδια την οικογένεια του Μπολσονάρο, ούτε ένας από τους τρεις γιους του δεν βρίσκεται εκτός σκανδάλων. Ο Κάρλος Μπολσονάρο βρίσκεται πίσω από ένα δίκτυο μαζικής παραγωγής fake news, με τα οποία όχι μόνο έκαναν “πολιτική” αλλά και προκαλούσαν εσωτερικές κρίσεις μέσα στον κρατικό μηχανισμό για να τις εκμεταλλεύονται στη συνέχεια φυτεύοντας δικούς τους ανθρώπους και με άλλα ανταλλάγματα. Ο δεύτερος γιος του προέδρου, Εντουάρντο Μπολσονάρο, βρίσκεται μπλεγμένος στην ίδια υπόθεση. Ο Εντουάρντο, εκτός των άλλων, είναι ο επικεφαλής στη Βραζιλία του διεθνούς ακροδεξιού δικτύου που έχει στήσει ο πρώην σύμβουλος του Τραμπ, Στιβ Μπάνον. Ο τρίτος γιος του Μπολσονάρο, Φλάβιο, βρίσκεται στον πυρήνα της χρηματοδότησης με δημόσιο χρήμα των συμμοριών που ελέγχουν την οικονομία στις φαβέλες του Ρίο ντε Τζανέιρο. Χιλιάδες “κατοικίες”, εργολαβίες, “προστασία”. Και στη διάρκεια όλων αυτών δεκάδες δολοφονίες, είτε αντιπάλων, είτε κόσμου που αντιστεκόταν, πέρασαν από το γραφείο του Φλάβιο που ήταν ο δίαυλος μεταξύ κυβέρνησης, ακροδεξιών συμμοριών, αστυνομίας και “πολιτοφυλακών” της μαφίας. Η δολοφονία της αγωνίστριας της Αριστεράς, Μαριέλε Φράνκο, το Μάρτη του 2018 έγινε από συμμορίες που είχαν προσωπική επαφή με τον Φλάβιο Μπολσονάρο.

Ο πατέρας Μπολσονάρο περικυκλωμένος από όλα αυτά αποφάσισε να απολύσει τον επικεφαλής της Ομοσπονδιακής Αστυνομίας, Μαουρίσιο Βαλέισο. Στη θέση του είπε ότι θα βάλει τον Αλεξάντρε Ραμάζεμ, ο οποίος έκανε ρεβεγιόν πρωτοχρονιάς αγκαλιά με έναν από τους διωκόμενους γιους του. Ο Μόρο ήταν κολλητός του Βαλέισο και παραιτήθηκε. 
Το σκάνδαλο δεν είναι απλώς οικογενειακό. Είναι κομμάτι μιας διαδικασίας κατά την οποία η ενότητα του μπλοκ της Δεξιάς που στήριξε τον Μπολσονάρο στην άνοδό του έχει ήδη γίνει χίλια κομμάτια. Ο Μπολσονάρο έχει χάσει την εμπιστοσύνη των δικαστών και των πιο δυναμικών κομματιών της άρχουσας τάξης που φοβούνται πως μπορεί να πληρώσουν όλοι μαζί το ρεζίλεμα και την κοινωνική σύγκρουση στην οποία τους οδηγεί ο ακροδεξιός πρόεδρος. Ο Μπολσονάρο μπροστά σε αυτή την πίεση κινήθηκε προς την αντίθετη κατεύθυνση, προσπαθώντας να δυναμώσει τις επαφές του με την ακροδεξιά του δρόμου και τις πιο φανατικές πτέρυγες των παραεκκλησιαστικών οργανώσεων. Οι γιοι του είναι κομμάτι ενός ολόκληρου κυκλώματος φασιστών και άλλων φανατικών με τους οποίους προσπάθησε να στελεχώσει το κράτος. Με την έναρξη της πανδημίας ξεκίνησε καμπάνια ενάντια στον “μύθο” του κορονοϊού και ενάντια στις εκτρώσεις. Ξανάρχισε τις απειλές για δικτατορία.
Ο πανικός στον οποίο βρίσκεται ο Μπολσονάρο, η κλίκα του και ολόκληρη η άρχουσα τάξη της Βραζιλίας είναι απόδειξη της δύναμης της αντίστασης των εργατών, των γυναικών και της νεολαίας που δεν το έβαλαν κάτω όταν πριν από ενάμισυ χρόνο πολλοί βιάστηκαν να κηρύξουν το τέλος της εποχής των αγώνων.