Λεωφορεία: Συνέλευση 14 Φλεβάρη. Η διάθεση για απεργία να γίνει απόφαση

Σε νέα κρίσιμη γενική συνέλευση κατεβαίνουν οι οδηγοί των μπλε λεωφορείων την Πέμπτη 14 Φλεβάρη. Κατά τη διάρκεια της συνέλευσης, που θα γίνει στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας στην αίθουσα Μελίνα Μερκούρη, έχει κηρυχτεί στάση εργασίας 11πμ-5μμ.

Είναι η τρίτη συνέλευση των εργαζόμενων σε διάστημα τριών εβδομάδων. Στην πρώτη που έγινε στις 24/1, είχε αποφασιστεί απεργία διαρκείας σε συμπαράσταση στους εργαζόμενους του Μετρό που την ίδια μέρα επιστρατεύονταν από τη συγκυβέρνηση. Στη δεύτερη που έγινε στις 29/1 κι ενώ η απεργία διαρκείας βρισκόταν στην έκτη ημέρα, ξανά η πλειοψηφία τάχτηκε υπέρ της συνέχισης των κινητοποιήσεων. Ομως η διαδικασία της κάλπης κατέληξε στο να περάσει με 750 περίπου ψήφους η πρόταση της ηγεσίας του ΔΣ (παρατάξεις που ανήκουν ή προέρχονται από ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ) για 24ωρη απεργία στις 31 Γενάρη και νέα συνέλευση στις 14 Φλεβάρη, παρά το γεγονός ότι 1014 εργαζόμενοι στήριξαν τις δύο προτάσεις της κλιμάκωσης.

Δεν είναι λοιπόν τυχαίο ότι στην ανακοίνωση του Συνδικάτου Εργαζομένων ΟΑΣΑ για τη συνέλευση της Πέμπτης, το ΔΣ ενημερώνει με μεγάλα γράμματα τα μέλη του ότι “Θα υπάρξει ψηφοφορία με κάλπες”. Είναι εμφανής η ταραχή της ηγεσίας στο ΔΣ που στην προηγούμενη συνέλευση είδε, στην ενδεικτική ψηφοφορία με ανάταση των χεριών, ότι θα έχανε η πρότασή της. Έστησε τότε τις κάλπες και ανακήρυξε ως “αντικαταστατικό” το κοινό κατέβασμα των δύο προτάσεων της κλιμάκωσης αναγκάζοντάς τες να συμμετέχουν χωριστά. Γι' αυτό προσπαθεί τώρα να αποφύγει την απλή ψηφοφορία, ελπίζοντας ότι έτσι θα καταφέρει ξανά να ελέγξει το αποτέλεσμα.

Στροφή

Η βάση των εργαζόμενων, που μετά από πολλά χρόνια δείχνει τόσο καθαρά τη στροφή της στον απεργιακό δρόμο διαρκείας, δεν πρέπει να επιτρέψει ξανά τέτοιου είδους πραξικοπήματα της ηγεσίας.

Η κάλπη είναι ακριβώς αυτό που θέλει να περάσει η κυβέρνηση όταν μιλάει για νομοθετικές αλλαγές στον τρόπο λήψης αποφάσεων των απεργιών, με ανώτατο όργανο όχι πλέον τη γενική συνέλευση και την απλή πλειοψηφία με ανάταση των χεριών, αλλά τα “δημοψηφίσματα” στα οποία θα παίρνουν μέρος ακόμα και όσοι δεν συμμετείχαν στις συλλογικές διαδικασίες. Οι εργαζόμενοι πρέπει να ανατρέψουν τέτοιες προσπάθειες και ταυτόχρονα ν'απαιτήσουν την συνέχιση του αγώνα τους που έμεινε στη μέση.

Οι παρατάξεις της αριστεράς χρειάζεται να ανταποκριθούν στη διάθεση της βάσης όπως εκφράστηκε στην τελευταία συνέλευση. Η κυβέρνηση δεν έχει κάνει πίσω από την προσπάθειά της να εντάξει τις συγκοινωνίες στο ενιαίο μισθολόγιο, να καταργήσει τις συλλογικές τους συμβάσεις και να τσακίσει τα συνδικάτα τους. Είναι δεδομένο ότι η πλειοψηφία των εργαζόμενων θέλει να συγκρουστεί με τις μνημονιακές πολιτικές. Η στάση εργασίας την περασμένη Τετάρτη 6 Φλεβάρη σε συμπαράσταση με τους επιστρατευμένους απεργούς ναυτεργάτες δεν θα είχε βγει χωρίς το αγωνιστικό κλίμα στη βάση που αναγκάζει το ΔΣ να κινείται.

Η κατεύθυνση των παρατάξεων της αριστεράς δεν πρέπει να είναι μόνο το να αποφύγουν τις χωριστές προτάσεις, αλλά να ανοίγουν ξανά την προοπτική της απεργιακής κλιμάκωσης μαζί με όλες τις συγκοινωνίες, επιστρατευμένες και μη. Με τη συμμετοχή στην πανεργατική απεργία της 20 Φλεβάρη να είναι το πρώτο βήμα μιας τέτοιας πορείας.