Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε νέα καθήκοντα. “Οι εργαζόμενοι αρχίζουν να κατανοούν όλο και περισσότερο ότι το πρόβλημα προέρχεται από τον ίδιο τον καπιταλισμό”

Πως θα σχολίαζες τα αποτελέσματα των πρόσφατων εκλογών;

Τα εκλογικά αποτελέσματα για τις πρόσφατες δημοτικές και περιφερειακές εκλογές συνθέτουν μια ενδιαφέρουσα καταγραφή της κοινωνικής και πολιτικής πραγματικότητας. Πρόκειται για το πολιτικό ανάγλυφο των αντιφάσεων και των συγκρούσεων που επιφέρει το καπιταλιστικό σύστημα στην κοινωνία. Έτσι, η θεαματική πτώση των κομμάτων που υπηρετούν τα συμφέροντα της τάξης των καπιταλιστών,—το σοσιαλδημοκρατικό ΠΑΣΟΚ και η «απαξιωμένη» ΝΔ— παράλληλα με την άνοδο των κομμάτων που αναφέρονται στην αριστερά, πιστοποιούν οπωσδήποτε τη σφοδρότητα της ταξικής πάλης που μένεται στην ελληνική κοινωνία.

Επιπλέον, το μεγάλο ποσοστό αποχής αποτελεί ένδειξη της συνολικής απαξίωσης του αστικού πολιτικού συστήματος και της δυσπιστίας που αισθάνεται απέναντί του ένα όλο και μεγαλύτερο τμήμα της κοινωνίας, ιδιαίτερα η νεολαία. Σ’ αυτή τη ζοφερή πραγματικότητα και την αίσθηση αδιεξόδου, μήνυμα ελπίδας και αισιοδοξίας αποτελούν τα πολύ θετικά αποτελέσματα της Aντικαπιταλιστικής Aριστεράς. Αποτελέσματα που έρχονται να υπενθυμίσουν ότι υπάρχει και άλλος δρόμος εξόδου από την κρίση.

Που πιστεύεις ότι οφείλεται η εκλογική επιτυχία της Αντικαπιταλιστικής Αριστεράς στην Κεντρική Μακεδονία, αλλά και γενικότερα;

Υπάρχουν πολλοί παράγοντες που μπορούν να μας βοηθήσουν στο να κατανοήσουμε το φαινόμενο. Νομίζω πως ο σημαντικότερος είναι ότι στις συνειδήσεις των σκεπτόμενων πολιτών και όσων αγωνιούν για το μέλλον της κοινωνίας γίνεται όλο και πιο εμφανές ότι η κρίση που διανύουμε δεν είναι μια κρίση που οφείλεται στην κακοδιαχείριση κάποιων διεφθαρμένων, σε διεθνές όσο και σε εθνικό επίπεδο, αλλά απορρέει από τη γενικότερη κρίση του καπιταλιστικού συστήματος.

Όλο και περισσότεροι εργαζόμενοι συνειδητοποιούν ότι ο καπιταλισμός οδηγεί την κοινωνία σε αδιέξοδο. Κι η γνώση αυτή δεν είναι μια γνώση εγκεφαλική ή ιστορικού περιεχομένου αλλά προέρχεται από την ίδια τους την εμπειρία, τις οδύνες και τα πάθη που προκαλεί η κοινωνική και οικονομική πραγματικότητα.

Αυτή η γενική παρατήρηση βρίσκει εφαρμογή και στην περιοχή της «Κεντρικής Μακεδονίας». Η οικονομική και κοινωνική εξαθλίωση της περιφέρειας είναι μια πραγματικότητα που τη ζουν όλοι. Τα θετικά αποτελέσματα της ΑΝΤΑΡΣΥΑΣ, και εδώ, πράγματι αφήνουν να διαφανεί μια ανάσα ελπίδας και αισιοδοξίας. Τόσο οι απλοί εργαζόμενοι όσο και οι κοινωνικοί αγωνιστές συνειδητοποιούν ότι χρειάζεται να ακουστεί και μια άλλη φωνή που λέει ότι δεν μπορεί να υπάρξει έξοδος από την κρίση χωρίς έξοδο από το υπάρχον σύστημα.

Πως οφείλει να αξιοποιήσει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ τους χιλιάδες των αγωνιστών που τη στήριξαν με την ψήφο τους; Ποια είναι τα καθήκοντα που προκύπτουν για την επόμενη περίοδο;

Ένα απο τα χαρακτηριστικά της σημερινής πολιτικής και κοινωνικής συγκυρίας είναι η διαπίστωση ότι αυτό που μέχρι πρόσφατα υπήρχε μόνο στη συνείδηση των δυνάμεων της επαναστατικής αριστεράς ως πολιτική γνώση, εμπειρία και θεωρητική δεξαμενή γνώσης αρχίζει να κερδίζει έδαφος και να βρίσκει απήχηση σε ευρύτερα κοινωνικά στρώματα. Οι εργαζόμενοι αρχίζουν να κατανοούν όλο και περισσότερο ότι το πρόβλημα προέρχεται από τον ίδιο τον καπιταλισμό.

Αυτό δεν είναι μια «ελληνική ιδιαιτερότητα» αλλά ένα ιστορικό φαινόμενο που απορρέει από την κοινωνική, οικονομική και πολιτική πραγματικότητα και ερμηνεύεται από την πολιτική παράδοση και τα θεωρητικά εργαλεία του εργατικού κινήματος. Η αίσθηση ευθύνης που αισθάνονται οι αγωνιστές της ΑΝΤΑΡΣΥΑΣ απέναντι στις χιλιάδες που τους εμπιστεύτηκαν με την ψήφο τους είναι ακριβώς η ανάπτυξη αυτού του πολιτικού φαινομένου. Είναι τέτοια η σφοδρότητα της επίθεσης του καπιταλισμού στο κοινωνικό σύνολο που αργά ή γρήγορα, από την πλευρά των εργαζόμενων οι οποίοι, ας το επαναλάβουμε, αποτελούν την συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού, θα τεθεί με τρόπο επιτακτικό το ζήτημα της πολιτικής και κοινωνικής υπεράσπισης όχι μόνο των συμφερόντων τους—με τη στενή οικονομική και πρακτική έννοια του όρου αλλά της ίδιας τους της ζωής, του βιοτικού τους επιπέδου.

Θα τεθεί δηλαδή το ζήτημα της οικοδόμησης ενός μαζικού επαναστατικού κόμματος ή πολιτικού φορέα, σε εθνικό όσο και διεθνές επίπεδο, με δυναμική παρέμβαση στην πολιτική πραγματικότητα το οποίο θα έχει την ιστορική ευθύνη να υπερασπιστεί τους εργαζόμενους, ως τάξη, στο σύνολό τους. Το σοβαρό αυτό καθήκον έχει, όπως προαναφέραμε, ιστορικές διαστάσεις. Πρόκειται για ένα εγχείρημα που αγγίζει την ατομική και συλλογική μας πραγματικότητα και η επιτυχία του θα κρίνει θεμελιώδεις συνθήκες όπως αυτή του πολιτισμού και της ανθρωπότητας.