Αντιφασιστικό και αντιρατσιστικό κίνημα
10 χρόνια ΚΕΕΡΦΑ: Στους δρόμους ενάντια στο ρατσισμό και τη φασιστική απειλή

Η πρώτη αφίσα της ΚΕΕΡΦΑ

Στις 13 Iουλίου του 2009, μετά από μια μαζική συγκέντρωση στη Νομική και πατώντας πάνω σε προηγούμενες πρωτοβουλίες κοινής δράσης, δημιουργείται η Κίνηση Ενάντια στο Ρατσισμό και τη Φασιστική Απειλή, η ΚΕΕΡΦΑ. Σήμερα 10 χρόνια μετά, είναι πιθανό οι νεοναζί της ΧΑ να μείνουν εκτός Βουλής και λίγους μήνες μετά, το δικαστήριο να αποφανθεί την καταδίκη και τη φυλάκισή τους. Η ΚΕΕΡΦΑ, οι πρωτοβουλίες της και ο καθημερινός αγώνας των αγωνιστών κι αγωνιστριών της, έχουν παίξει καθοριστικό ρόλο σε αυτή την εξέλιξη. 

Θα μπορούσαν να γραφτούν βιβλία με την καταγραφή όλης αυτής της δράσης. Με αφορμή τη συμπλήρωση 10 χρόνων από την ίδρυσή της, παρουσιάζουμε σε αυτές τις σελίδες κάποια βασικά σημεία αυτής της διαδρομής.

Μόλις τέσσερις μέρες πριν την ίδρυση της ΚΕΕΡΦΑ, ένα μεγάλο φάσμα από μεταναστευτικές κοινότητες, σωματεία και αντιρατσιστικές κινήσεις είχαν οργανώσει συλλαλητήριο με σύνθημα “Όχι στα ρατσιστικά μέτρα ΝΔ – ΛΑΟΣ, Στοπ στις απελάσεις, Όχι στρατόπεδα συγκέντρωσης, Άσυλο και στέγη στους πρόσφυγες, Έξω οι φασίστες από τις γειτονιές”. Ήταν η βάση για τη δημιουργία της Κίνησης. 

Το πρώτο κάλεσμα για τη συγκέντρωση της Νομικής, υπογράφουν μεταξύ άλλων ο Τζαβέντ Ασλάμ κι ο Ζαχέρ Μοχάμαντ, πρόεδροι της Πακιστανικής και της Αφγανικής Κοινότητας, η Λορέτα Μακόλεϋ από την Ένωση Αφρικανών Γυναικών, ο Τζο Βαλένθια από την Ένωση Φιλιπινέζων Εργαζομένων, οι πανεπιστημιακοί Γιάννης Μαΐστρος, Μάκης Καβουριάρης και Νίκος Θεοχαράκης, ο ιστορικός Δημήτρης Λιβιεράτος, συνδικαλιστές και συνδικαλίστριες από τον ΟΣΕ, την ΕΙΝΑΠ, την ΟΕΝΓΕ, την ΠΟΕΣΥ, τη ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ, την ΕΡΤ, την Ιντρακόμ, συλλόγους εκπαιδευτικών, κάτοικοι του Αγ.Παντελεήμονα, ακτιβιστές από περιβαλλοντικές κινήσεις όπως την Κίνηση Πολιτών ΚηφιΣΟΣ, από τη Συμμαχία Σταματήστε τον Πόλεμο, καλλιτέχνες όπως η Εύα Μπέη, ο Νίκος Τουλιάτος, η Κάτια Γέρου, ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος, δημοσιογράφοι και συγγραφείς όπως ο Δημήτρης Παπαχρήστος, ο Μωυσής Λίτσης κ.α. Το ιδρυτικό της κείμενο υπογράφηκε εκατοντάδες ανάμεσά τους ο Μίκης Θεοδωράκης, ο Κώστας Βεργόπουλος, ο, τότε καθηγητής της ΝΟΠΕ, Γιάνης Βαρουφάκης κλπ.

Η διακήρυξη, που συνοδεύει την ίδρυσή της, αναφέρει:

“Η κυβέρνηση της ΝΔ και το ΛΑ.Ο.Σ. ευθυγραμμίζονται στην αντιμετώπιση ότι η μετανάστευση και η προσφυγιά είναι έγκλημα που πρέπει να τιμωρηθεί με στρατόπεδα συγκέντρωσης, μαζικές απελάσεις, ρατσιστικές επιχειρήσεις σκούπα, μακρόχρονες φυλακίσεις των αιτούντων άσυλο. Αντί για ανθρώπινη υποδοχή και αλληλεγγύη σε διωκόμενους ανθρώπους, πέφτουν πάνω στην σιδερόφρακτη πολιτική της Ευρώπης- φρούριο, πνίγονται στα κύματα του Αιγαίου, ακρωτηριάζονται στις νάρκες του Έβρου. Θέλουν να μετατρέψουν τους μετανάστες σε αποδιοπομπαίους τράγους.

Χέρι- χέρι με την βάρβαρη αστυνομική καταστολή, τους εξευτελισμούς στα αστυνομικά τμήματα και στους δρόμους, σηκώνει το ανάστημά της στις γειτονιές η φασιστική δράση «αγανακτισμένων πολιτών» με την καθοδήγηση του ΛΑ.Ο.Σ. μαζί με τους νεοναζί της Χρυσής Αυγής. Προωθούν «εκκαθαριστικές επιχειρήσεις» κατά των μεταναστών, όπως στην Πάτρα και τον Άγιο Παντελεήμονα.

Θέλουν εθνοκάθαρση ναζιστικής έμπνευσης. Αποτελούν απειλή για τις ελευθερίες όλων μας...

Είναι ώρα να ενώσουμε τις γραμμές μας για να τους σταματήσουμε! Καλούμε τα συνδικάτα, τους φοιτητικούς συλλόγους, τις κοινότητες μεταναστών, την Αριστερά, τα κινήματα υπεράσπισης των δικαιωμάτων των μεταναστών, τους ανθρώπους των Γραμμάτων και των Τεχνών, να ενωθούμε σε ένα ισχυρό μέτωπο για να βάλουμε φρένο στις ρατσιστικές επιθέσεις και τις φασιστικές προκλήσεις”.

Δεν ήταν λίγοι εκείνοι που το 2009 υποστήριζαν ότι η δημιουργία μιας τέτοιας κίνησης ήταν “υπερβολική” και άνευ περιεχομένου, όσον αφορά και στα δύο της σκέλη.

Ο Γιώργος Παπανδρέου, που σε λίγους μήνες θα σάρωνε στις εκλογές του Οκτωβρίου, εμφανιζόταν ως “αντιρατσιστής” και υποσχόταν στους μετανάστες ψήφο στις δημοτικές εκλογές και ιθαγένεια για τα παιδιά τους.

Όσον αφορά στους φασίστες, η πιο διαδεδομένη επιχειρηματολογία ήταν: “Μα για ποια φασιστική απειλή μιλάτε τώρα; Το ΛΑΟΣ είναι ένα ακροδεξιό κόμμα που συγκυριακά ωφελείται από την φθορά της ΝΔ και η Χρυσή Αυγή είναι ανύπαρκτη”.

Όμως τα γεγονότα που είχαν προηγηθεί χτύπαγαν καμπάνες στην αντίθετη κατεύθυνση: στις Ευρωεκλογές τον Ιούνη του 2009, το ΛΑΟΣ είχε εκτιναχθεί στο 7,15% και η Χ.Α. στο 0,49%, τρεις φορές το ποσοστό που είχε πάρει στις Ευρωεκλογές του 2004 ως Πατριωτική Συμμαχία.

Ήδη τους προηγούμενους μήνες οι χρυσαυγίτες σε συνεργασία με τα ΜΑΤ είχαν οργανώσει πογκρόμ σε βάρος των μεταναστών που έμεναν στο παλιό Εφετείο της Σωκράτους, την ίδια στιγμή που η αστυνομία εμπόδιζε χιλιάδες αντιφασίστες διαδηλωτές να φθάσουν στο χώρο. Τον ίδιο μήνα, οι μουσουλμάνοι μετανάστες που διαδήλωναν αγανακτισμένοι για το σκίσιμο του Κορανιού από αστυνομικούς και τις επιθέσεις των νεοναζί σε τζαμιά, στοχοποιούνταν από τις ισλαμοφοβικές προεκλογικές εκστρατείες της Νέας Δημοκρατίας, του ΛΑΟΣ και της Χρυσής Αυγής. 

Αυτό που συνέβαινε στην πραγματικότητα ήταν ότι η Νέα Δημοκρατία, τρομοκρατημένη από την εξέγερση που ακολούθησε τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου το Δεκέμβρη του 2008, προσπαθούσε να σώσει τον εαυτό της και να γυρίσει το κλίμα παίζοντας το ρατσιστικό χαρτί. 

Αυτή η πολιτική φούσκωνε όλο αυτό το διάστημα τους φασίστες, αρχικά το ΛΑΟΣ και στη συνέχεια, το πιο ακραίο ναζιστικό κομμάτι, την ίδια τη Χρυσή Αυγή. Αυτοί οι κίνδυνοι δικαίωναν την πρωτοβουλία και έδειχναν την ανάγκη για την ίδρυση μιας κίνησης με τα χαρακτηριστικά της ΚΕΕΡΦΑ. Πράγματι, οι νεοναζί χρησιμοποιώντας τις πλάτες του κράτους και της αστυνομίας φτάνουν να μπουν αρχικά στο δημοτικό συμβούλιο της Αθήνας τον Νοέμβρη του 2010, έχοντας κάνει μια ολόκληρη τρομοκρατική καμπάνια με κέντρο τον Αγ.Παντελεήμονα και δυο χρόνια μετά, το Μάιο του 2012, 21 ναζιστές εκλέγονται βουλευτές, τα λεφτά στα ναζιστικά ταμεία ρέουν, γραφεία – ορμητήρια επιθέσεων ξεπετάγονται παντού, και τα ΜΜΕ τους προβάλουν καθημερινά ως ανερχόμενη πολιτική δύναμη. Απέναντι στο φόβο και το μούδιασμα που θα μπορούσε να επικρατήσει μετά από μια τέτοια εκλογική επιτυχία των φασιστών, η ΚΕΕΡΦΑ άπλωσε τις τοπικές της επιτροπές και με την ενιαιομετωπική της δράση και τις πρωτοβουλίες της, συνεχίζει να ενώνει κόσμο που θέλει να παλέψει τους φασίστες και το ρατσισμό. 


24/8/12, Συλλαλητήριο ενάντια στην επιχείρηση «Ξένιος Δίας»

 

Μια από τις μεγαλύτερες αντιρατσιστικές και αντιφασιστικές διαδηλώσεις της τελευταίας δεκαετίας έγινε τον Αύγουστο του 2012, ενάντια στη ρατσιστική εξόρμηση της κυβέρνησης Σαμαρά με την επιχείρηση σκούπα «Ξένιος Δίας». Η επιχείρηση ξεκίνησε στις 4 Αυγούστου, επέτειο της δικτατορίας του Μεταξά, ενώ η χρυσαυγίτικη επίθεση σε τζαμιά στο Ρέντη και τα Καμίνια μια βδομάδα μετά ξεχείλισε το ποτήρι. Η Πακιστνική Κοινότητα και τα μέλη της στην περιοχή οργάνωσαν αμέσως σύσκεψη σε τζαμί της Νίκαιας και κάλεσαν σε συλλαλητήριο στις 24/8. Η ΚΕΕΡΦΑ στήριξε το κάλεσμα οργανωτικά και πολιτικά. Κυκλοφόρησε υλικό στις γειτονιές και τους εργατικούς χώρους, ενώ με συνέντευξη Τύπου που κάλεσε στις 21/8 έδωσε φωνή σε μια σειρά καταγγελίες θυμάτων της αστυνομίας και της Χρυσής Αυγής. 

Η στήριξη της ΚΕΕΡΦΑ ενθάρρυνε τα πιο αγωνιστικά κομμάτια της Πακιστανικής Κοινότητας να αντιμετωπίσουν με επιτυχία τις πιέσεις στο εσωτερικό της κοινότητας που ήθελαν μια θρησκευτική κινητοποίηση, μη βάζοντας στο στόχαστρο της διαδήλωσης την κυβέρνηση και τη ΧΑ. Δόθηκε η πολιτική μάχη σε κοινή σύσκεψη της ΚΕΕΡΦΑ και της Πακιστανικής Κοινότητας και κερδήθηκε η ενότητα ντόπιων και μεταναστών στην πάλη ενάντια στο ρατσισμό και τις φασιστικές επιθέσεις. Έτσι, πάνω από 20 χιλιάδες διαδήλωσαν, παρά το σαμποτάζ της αστυνομίας που σταματούσε τα δεκάδες πούλμαν που έφταναν από διάφορα σημεία της Αττικής και κάνοντας «σκούπες» στους χώρους των προσυγκεντρώσεων. Στο τέλος της πορείας, αντιπροσωπεία του συλλαλητηρίου πήγε στη Βουλή να καταθέσει ψήφισμα ενάντια στον Ξένιο Δία. Εκεί, ο Π. Κωνσταντίνου, ο Τζ. Ασλάμ και η Β. Κατριβάνου δέχτηκαν επίθεση από τον χρυσαυγίτη βουλευτή Δ. Κουκούτση, κάτι για το οποίο ο τελευταίος καταδικάστηκε.

Διαβάστε επίσης

10 χρόνια ΚΕΕΡΦΑ: Μαχητικά στο πλευρό μεταναστών και προσφύγων
10 χρόνια ΚΕΕΡΦΑ: Διεθνές κίνημα