Αντιφασιστικό και αντιρατσιστικό κίνημα
Athens Pride: Στο δρόμο του Stonewall

8 Ιούνη, Η διαδήλωση του Athens Pride

Δεκάδες χιλιάδες διαδήλωσαν το Σάββατο 8 Ιούνη στο Athens Pride, στέλνοντας ηχηρό μήνυμα ενάντια στην ομοφοβία, το σεξισμό και όλες τις διακρίσεις. Οι δρόμοι της Αθήνας πλημμύρισαν από κόσμο όλων των ηλικιών, νεολαία, εργαζόμενους, οικογένειες με μικρά παιδιά, ντόπιους και μετανάστες.  Η παρουσία στην πορεία εργατικών σωματείων που είχαν πάρει αποφάσεις στήριξης και συμμετοχής στο Pride έκανε μεγάλη αίσθηση. Ενώ το αίτημα που κυριάρχησε σε όλα τα μπλοκ ήταν «Δικαιοσύνη για το Ζακ», στον οποίο και ήταν αφιερωμένο το φετινό 15ο Φεστιβάλ Υπερηφάνειας.

Με κεντρικό σύνθημα «Ο δρόμος έχει τη δική μας ιστορία» και πιο πολιτικό από ποτέ, το Athens Pride τίμησε την επέτειο των 50 χρόνων από την εξέγερση στο Stonewall το 1969 στη Νέα Υόρκη που γέννησε το κίνημα για την απελευθέρωση των ομοφυλόφιλων. Τα περισσότερα περίπτερα ήταν διακοσμημένα με εικόνες και αφιερώματα από την εξέγερση αλλά και την πενηντάχρονη από τότε διαδρομή του ΛΟΑΤΚΙ+ κινήματος, τις διαδηλώσεις του, τα αιτήματά του, τις συγκρούσεις του με την αστυνομία, τις κατακτήσεις του.

Η επέτειος της εξέγερσης καθόρισε συνολικά το κλίμα και το ύφος του Pride. Η παρέμβαση της Ομάδας LGBTQI+ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, της ΚΕΕΡΦΑ, του Συντονισμού Ενάντια στα Μνημόνια και της Εργατικής Αλληλεγγύης έπαιξε κρίσιμο ρόλο σε αυτό. Τα περίπτερα και οι σύντροφοι/ισσες που διακίνησαν τα υλικά τους, στα οποία κυριαρχούσε το σύνθημα «Η εξέγερση είναι ξανά επίκαιρη», έγιναν πόλος έλξης. Αντίστοιχο ρόλο και επιτυχία είχε η εκδήλωση που οργάνωσαν, η μοναδική για άλλη μια χρονιά οργανωμένη συζήτηση που έγινε στο Pride (βλέπε κάτω).

«Η ανταπόκριση που είχαμε μοιράζοντας τις προκηρύξεις της Ομάδας LGBTQI+ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και της ΚΕΕΡΦΑ και προτείνοντας την Εργατική Αλληλεγγύη και το περιοδικό Σοσιαλισμός από τα Κάτω ήταν φοβερή», μας είπε η Τερέζα Μιχαλούδη, φοιτήτρια στη Φιλοσοφική Αθήνας, «Η πολιτική συζήτηση απλωνόταν σε όλες τις μάχες που δίνει η εργατική τάξη και η νεολαία, αντισεξιστικές, αντιρατσιστικές-αντιφασιστικές, απεργιακές. Και δεν περιοριζόταν εκεί. Τις πιο πολλές υπογραφές τις συγκεντρώσαμε με την καμπάνια αλληλεγγύης στην εξέγερση στο Σουδάν! Είναι δείγμα ότι στον αγώνα μας δεν υπάρχουν σύνορα. Συνολικά, η εμπειρία από το Pride είναι ότι η πλειοψηφία του κόσμου που συμμετείχε είχε ανάγκη από συζήτηση και η παρουσία μας ήταν αντίδοτο στους χορηγούς της δήθεν απελευθέρωσης».

Μέσα σε κύμα ενθουσιασμού για την πολυχρωμία και τη μαζικότητα του Pride ξεκίνησε η Πορεία Υπερηφάνειας το απόγευμα. Τα κρουστά των Quilombo και των Batala ξεσήκωναν σε όλη τη διάρκεια τον κόσμο, ενώ ανάμεσα στα άρματα και τα πανό των ΛΟΑΤΚΙ+ συλλογικοτήτων και όλων των οργανώσεων ξεχώριζαν παντού πολύχρωμες σημαίες και αυτοσχέδια πλακάτ. Τα περισσότερα μιλούσαν για το Ζακ Κωστόπουλο, με χαρακτηριστικό το πανό της Colour Youth «Zackieστε τους ναζί».

«Λιτότητα – ανεργία – σεξισμός, αυτός είναι ο καπιταλισμός», «Η απελευθέρωση δεν θα 'ρθει με τους νόμους, Gay – Trans – Λεσβίες βγαίνουμε στους δρόμους», «Το Stonewall ήταν μόνο η αρχή, εμπρός γι' απελευθέρωση πραγματική», ήταν κάποια από τα συνθήματα που κυριάρχησαν στα μπλοκ των Συλλόγων Εργαζόμενων στα νοσοκομεία Άγιος Σάββας και Γεννηματάς που βάδισαν μαζί με την Ομάδα LGBTQI+ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, την ΚΕΕΡΦΑ, τον Συντονισμό Ενάντια στα Μνημόνια και την Εργατική Αλληλεγγύη. Η κοινή τους παρουσία στο Pride ένωνε το ΛΟΑΤΚΙ+ κίνημα με όλους τους αγώνες και τόνιζε την προοπτική της αντικαπιταλιστικής αριστεράς ενάντια στο σύστημα του σεξισμού και της καταπίεσης.


Tα επόμενα Pride

8ο Thessaloniki Pride 2019
Σάββατο 22 Ιούνη, Λευκός Πύργος
 
4ο Patras Pride
Σάββατο 22 και Κυριακή 23 Ιούνη, 
Πλατεία Όλγας

Με τη δύναμη της εργατικής τάξης

«Εργατική τάξη: η δύναμη για να τσακίσουμε τις διακρίσεις» ήταν ο τίτλος της εκδήλωσης που οργάνωσε η Ομάδα LGBTQI+ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ μαζί με την ΚΕΕΡΦΑ και το Συντονισμό Ενάντια στα Μνημόνια στο Athens Pride. Ομιλητές ήταν ο Κώστας Καταραχιάς, πρόεδρος του Συλλόγου Εργαζομένων στο νοσοκομείο Άγιος Σάββας, η Έλενα Σκαρπίδου, από το Πολύχρωμο Σχολείο, ο Βαγγέλης Χατζηνικολάου, μέλος των Proud Seniors Greece και η Αργυρή Ερωτοκρίτου, μέλος του ΔΣ του Συλλόγου Εργαζόμενων στο νοσοκομείο Γεννηματάς και της Κίνησης για την απεργιακή 8 Μάρτη.

Με τη ριζοσπαστικοποίηση του κινήματος ξεκίνησε την ομιλία του ο Κ.Καταραχιάς. «Κόντρα στην απόπειρα των πολιτικών αναλυτών να εξηγήσουν τα αποτελέσματα των εκλογών ως συντηρητική στροφή της κοινωνίας, η επιτυχία του Pride για άλλη μια χρονιά δείχνει ότι το κίνημα είναι εδώ και έχει τη δύναμη να κερδίσει όλες τις μάχες», είπε. «Οι νοσοκομειακοί δίνουμε μάχη για ανοιχτά νοσοκομεία σε όλους και όλες χωρίς διακρίσεις, οι εκπαιδευτικοί για πρόσβαση στα σχολεία χωρίς ομοφοβία. Αυτός είναι ο τρόπος για να σπάσουμε την καταπίεση, αυτός είναι ο δρόμος για την συνολική απελευθέρωση, με τους εργαζόμενους που έχουν τη δύναμη να φτιάξουν μια άλλη κοινωνία στην πρώτη γραμμή».

Τις μάχες του Πολύχρωμου Σχολείου για εκπαίδευση που να μην εμποδίζει κανένα παιδί να εκφράζει ελεύθερα τη σεξουαλική του ταυτότητα, ανέδειξε η Ε. Σκαρπίδου. «Πολλοί εκπαιδευτικοί ενδιαφέρονται πλέον για αυτά τα ζητήματα και θέλουν να επιμορφωθούν», είπε, συνεχίζοντας: «Στο Πολύχρωμο Σχολείο ονειρευόμαστε έναν κόσμο που οι άνθρωποι δεν θα χωρίζονται ανάλογα με το φύλο και το σεξουαλική τους προτίμηση... και ένα σχολείο που ο σεβασμός και η διαφορετικότητα θα είναι τα απαραίτητα εφόδια των νέων».

Με την εξέγερση στο Stonewall ξεκίνησε ο Β. Χατζηνικολάου, τονίζοντας πως «δεν μπορούμε να ξεχωρίσουμε την καταπίεση από το σύστημα που την αναπαράγει, δηλαδή τον καπιταλισμό. Ζούμε σε ένα σύστημα που αγαπά τις διακρίσεις, αγαπά να μας χωρίζει. Το εργατικό κίνημα δίπλα στο ΛΟΑΤΚΙ+ κίνημα είναι πανίσχυρο και το αντίστροφο... Είναι καιρός να συνειδητοποιήσουμε ότι όλες οι καταπιεσμένες ομάδες έχουν κοινό αντίπαλο και κοινό συμφέρον να αγωνίζονται μαζί. Χαίρομαι που εργατικά σωματεία είναι σήμερα εδώ και θα διαδηλώσουμε μαζί για τα δικαιώματα και τη ζωή όλων μας».

Τις μάχες που έχει δώσει το κίνημα ενάντια στην καταπίεση από το περσινό Pride μέχρι σήμερα, απαρίθμησε η Α.Ερωτοκρίτου με κυριότερες τη μάχη για να μην συγκαλυφτεί η δολοφονία του Ζακ, την απεργιακή 8 Μάρτη, τη μάχη για να μην πέσουν οι βιαστές στα μαλακά. «Είναι γεγονότα που δείχνουν ότι ο κόσμος βγαίνει με αυτοπεποίθηση και διεκδικεί, και πετυχαίνει νίκες. Δεν μας χαρίστηκε η υιοθέτηση της έλλειψης συναίνεσης στον ορισμό του βιασμού, ήταν μάχη και η απεργίες μας έπαιξαν κρίσιμο ρόλο. Αυτή είναι η ασπίδα προστασίας για τις γυναίκες, τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα, τους πρόσφυγες, όλους όσους βρίσκονται στο στόχαστρο των επιθέσεων».

Στη συζήτηση που ακολούθησε η Αφροδίτη Φράγκου, από την Ομάδα LGBTQI+ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, έφερε ένα δυνατό ιστορικό παράδειγμα για τη σημασία του κοινού αγώνα της εργατικής τάξης με το ΛΟΑΤΚΙ+ κίνημα -συγκεκριμένα από την απεργία των ανθρακωρύχων της Βρετανίας στα μέσα της δεκαετίας του '80. Η Μαρία Αμπελιώτη, εργαζόμενη στη Διεύθυνση Καθαριότητας του δήμου Αθηναίων, μίλησε για τις μάχες ενάντια στις σεξιστικές διακρίσεις στους χώρους δουλειάς,  ο Βαγγέλης Π., εργαζόμενος σε ΜΚΟ, έδωσε  συγκεκριμένα παραδείγματα για το πώς οι εργαζόμενοι μπορούν να υπερασπιστούν όλους τους καταπιεσμένους. Η Χαρίτα Μήνη έκανε μια αναδρομή στη μεγάλη ιστορία του ΛΟΑΤΚΙ+ κινήματος, ενώ η Παναγιώτα από το Πάντειο μίλησε για την ανταπόκριση που βρίσκει στους φοιτητικούς χώρους ο αγώνας ενάντια στην καταπίεση.

Ο Πέτρος Κωνσταντίνου, δημοτικός σύμβουλος στο δήμο Αθήνας, θύμισε επίσης μάχες που έδωσε το κίνημα με την αντικαπιταλιστική αριστερά στήριγμα σε κάθε στιγμή. Ο Χρίστος Αργύρης, γιατρός στο νοσοκομείο Γεννηματάς, εξήγησε γιατί εργαζόμενοι και ΛΟΑΤΚΙ+ κίνημα είναι κάτι παραπάνω από σύμμαχοι στη μάχη ενάντια καταπίεση. «Ποιος μπορεί να εξασφαλίσει ότι καθένας θα μπορεί να κάνει από μια απλή εγχείρηση καταρράκτη μέχρι μια εγχείρηση αλλαγής φύλου χωρίς να πληρώνει στους ιδιώτες δεκάδες χιλιάδες ευρώ; Οι απεργοί των νοσοκομείων που διεκδικούν προσλήψεις, αυξήσεις, δημόσια και δωρεάν υγεία για όλους. Αυτή είναι η δύναμη που μπορεί να μας απαλλάξει από την καταπίεση».