Αντιφασιστικό και αντιρατσιστικό κίνημα
10 χρόνια ΚΕΕΡΦΑ: Μαχητικά στο πλευρό μεταναστών και προσφύγων

24 Γενάρη 2016, Διαδήλωση στον Έβρο ενάντια στο φράχτη

“Θέλουν να μας κάνουν να ξεχάσουμε ότι οι μετανάστες και οι πρόσφυγες έρχονται στην Ελλάδα κατατρεγμένοι από τους πολέμους και την κατοχή που προκάλεσαν οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και η κατοχή στο Αφγανιστάν, το Ιράκ, τη Σομαλία... Αντί για ανθρώπινη υποδοχή και αλληλεγγύη σε διωκόμενους ανθρώπους, πέφτουν πάνω στην σιδερόφρακτη πολιτική της Ευρώπης-φρούριο, πνίγονται στα κύματα του Αιγαίου, ακρωτηριάζονται στις νάρκες του Έβρου. Μάλιστα, η κυβέρνηση της ΝΔ θέλει την ΕΕ ακόμη πιο ρατσιστική, με θωράκιση των συνόρων μέσω κοινών περιπολιών Ευρωπαϊκής ακτοφυλακής και πλωτές φυλακές”. 

Με αυτά τα λόγια η ΚΕΕΡΦΑ στο ιδρυτικό της κείμενο έβαζε στις πρώτες προτεραιότητές της την αλληλεγγύη στους πρόσφυγες και μετανάστες και τη μάχη με την Ευρώπη φρούριο. Η μάχη για νομιμοποίηση, άσυλο και στέγη, ιθαγένεια για όλα τα παιδιά, ελεύθερη πρόσβαση σε Υγεία και Παιδεία, η πάλη ενάντια στο φράχτη του Έβρου, τη Φρόντεξ και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης δεν έφυγαν ποτέ από το πρόγραμμα δράσης της ΚΕΕΡΦΑ, κερδίζοντας την υιοθέτησή τους από τα συνδικάτα και τους μαζικούς φορείς, δημιουργώντας το έδαφος για το μεγάλο κίνημα συμπαράστασης το 2015.

Απεργίες πείνας

Η συμπαράσταση στους πρόσφυγες που ξεκίναγαν να διεκδικούν τα δικαιώματά τους με απεργίες πείνας ήταν μια μάχη που κρατάει από τότε. Το καλοκαίρι του 2010, έξι Ιρανοί πέτυχαν να πάρουν άσυλο μετά από απεργία πείνας που ξεκίνησε στις 20 Ιούλη. Την 1η Οκτώβρη 2010, δύο χιλιάδες μετανάστες πήραν μέρος στην κινητοποίηση στην Υποδιεύθυνση Αλλοδαπών της Πέτρου Ράλλη, μετά από κάλεσμα της Ένωσης Μεταναστών Εργατών, της Πακιστανικής Κοινότητας Ελλάδος και της ΚΕΕΡΦΑ με αίτημα να ανοίξουν οι επιτροπές για την εξέταση των αιτημάτων αιτούντων ασύλου. Στις 19/11/10, μετά από 77 μέρες κατασκήνωση στα Προπύλαια και 36 μέρες απεργία πείνας, το Υπουργείο Προ.Πο προχώρησε στην συγκρότηση των επιτροπών Πολιτικού Ασύλου που χορήγησαν άσυλο και ταξιδιωτικά έγγραφα σε όλους τους Ιρανούς πολιτικούς πρόσφυγες με τα ραμμένα στόματα. Τρεις μέρες μετά, στα Προπύλαια, τους Ιρανούς αντικαθιστούν Αφγανοί πρόσφυγες. Στις 29/12/10 ξεκίνησαν και αυτοί απεργία πείνας. Μετά από 60 μέρες κατάφεραν να πάρουν και αυτοί το άσυλο. Στη συνέχεια ήρθε η σειρά των Σύρων προσφύγων. Τη Δευτέρα 24/11/14 οι Σύροι πρόσφυγες που είχαν κατασκηνώσει πραγματοποιώντας διαμαρτυρία στο Σύνταγμα, απέναντι από τη Βουλή, ξεκίνησαν απεργία πείνας. Έδωσαν ένα σκληρό αγώνα, συμμετέχοντας στην πανεργατική απεργία στις 26 Νοεμβρίου του 2014, έχοντας τη συμπαράσταση χιλιάδων ανθρώπων. Στο τέλος, κατάφεραν και αυτοί να καταγραφούν και να πάρουν ταξιδιωτικά έγγραφα.

Ιθαγένεια

Η υπόσχεση για δικαίωση του αιτήματος για ιθαγένεια σε όλα τα παιδιά μεταναστών, ήταν άλλη μια από αυτές που αθέτησε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, καταλήγοντας το καλοκαίρι του 2015 να ψηφίσει ένα πετσοκομμένο νομοσχέδιο με τόσες προϋποθέσεις που αντί να δίνει τελικά την ιθαγένεια, στερούσε σε  χιλιάδες παιδιά τα αυτονόητα δικαιώματά τους. Η ΚΕΕΡΦΑ σε συνεργασία με τις κοινότητες μεταναστών και τις συλλογικότητες των μεταναστών δεύτερης γενιάς έχει ανοιχτή καμπάνια για την ιθαγένεια, όλα αυτά τα χρόνια, με κορύφωση τις κινητοποιήσεις του Ιούνη του '15, τις μέρες που ψηφιζόταν το νομοσχέδιο, όπου εκατοντάδες παιδιά μαζί με τους γονείς τους διαδήλωσαν έξω από τη Βουλή, ενώ αξιοσημείωτη ήταν και η παρέμβαση στο συνέδριο της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας Ελλάδος τις ίδιες μέρες, όπου εκατοντάδες σύνεδροι υπέγραψαν το αίτημα για “ιθαγένεια για όλα τα παιδιά που γεννιούνται και μεγαλώνουν στη χώρα χωρίς αποκλεισμούς”.

Ενάντια στο Φράχτη...

Το Γενάρη του 2010, η κυβέρνηση του ΓΑΠ δηλώνει την πρόθεσή της να κατασκευάσει φράχτη στα 12,5 χιλιόμετρα χερσαίου εδάφους στον Έβρο. Ακριβώς δυο χρόνια μετά υπογράφει τη συμφωνία κατασκευής της και λίγους μήνες μετά η Ελλάδα γίνεται η πρώτη ευρωπαϊκή χώρα που χωρίζεται από μια άλλη με φράχτη, η μόνη μαζί με το Ισραήλ και το τείχος στη Γάζα, 22 χρόνια μετά την πτώση του τείχους του Βερολίνου και πριν τις προσπάθειες του Τραμπ για φράχτη στο Μεξικό. Η ΚΕΕΡΦΑ ανοίγει αμέσως την κόντρα, με κορυφαία στιγμή το διήμερο κινητοποιήσεων στις 23 και 24 Φλεβάρη του 2016 σε Αλεξανδρούπολη, Ορεστιάδα, Καστανιές και Κήπους Έβρου και πιο πρόσφατη φέτος τον Φλεβάρη με τη συγκέντρωση στην Ελληνική και Τουρκική πλευρά των συνόρων του Έβρου, όπου εκτός από τον ίδιο το Φράχτη, κατήγγειλε τη δράση παρακρατικών μηχανισμών που απαγάγουν, βασανίζουν και απελαύνουν πρόσφυγες.

...και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης

Σχεδόν ταυτόχρονα με την οικοδόμηση του Φράχτη έρχεται και η αναγγελία για δημιουργία στρατοπέδου συγκέντρωσης μεταναστών στην Αμυγδαλέζα, η οποία μάλιστα θα χρηματοδοτούνταν από ομάδα εφοπλιστών (!) Η Αμυγδαλέζα γεμίζει με το μαζικό αστυνομικό πογκρόμ του Ξένιου Δία. Η ΚΕΕΡΦΑ αναπτύσσει τη δράση της ενάντια στα στρατόπεδα συγκέντρωσης με διαδηλώσεις στην ίδια την Αμυγδαλέζα και το κέντρο της Αθήνας, γινόμενη η φωνή των μεταναστών που εξεγείρονταν σε διάφορες στιγμές μέσα στο στρατόπεδο και φέρνοντας στο φως τις συνθήκες που επικρατούν σε συνεργασία με σωματεία υγειονομικών και όχι μόνο. 

Τα χρόνια που ακολούθησαν η κυβέρνηση “υποδεχόμενη” τους πρόσφυγες, αντί να ανοίξει τις πόλεις παρέχοντάς τους άσυλο και στέγη, δημιούργησε νέα στρατόπεδα –  χρησιμοποιώντας  διάφορες ονομασίες όπως Κέντρα Φιλοξενίας, Κάμπς, Χοτ Σποτς – κλείνοντας χιλιάδες στο κολαστήριο της Μόριας, στη Μαλακάσα, στον Ελαιώνα, στο Σχιστό, στο Σκαραμαγκά, στον Κατσικά και αλλού. Η απεύθυνση της ΚΕΕΡΦΑ στους πρόσφυγες που ζουν μέσα στα στρατόπεδα έφερε σπουδαία παραδείγματα οργάνωσης και διεκδίκησης με πιο εμβληματικά τη μαζική συμμετοχή της σε πανεργατικές απεργίες και αντιρατσιστικά συλλαλητήρια. 

Ταυτόχρονα, σε συνεργασία με δημοτικές κινήσεις της αριστεράς, σωματεία και τοπικούς φορείς, σε πολλά δημοτικά συμβούλια βγήκαν αποφάσεις που καλούν σε κλείσιμο των στρατοπέδων συγκέντρωσης και εγκατάσταση των προσφύγων μέσα στις πόλεις. Σε πολλές περιπτώσεις οικογένειες προσφύγων φιλοξενήθηκαν σε σπίτια που διέθεσαν οι δήμοι, δείχνοντας το δρόμο για το τι πρέπει να γίνει. Αντίστοιχη ήταν η μάχη και για την πρόσβαση των προσφυγόπουλων στα σχολεία. Σε δεκάδες περιπτώσεις οι τοπικές ΚΕΕΡΦΑ μαζί με τα τοπικά σωματεία εκπαιδευτικών, εργαζομένων ΟΤΑ, συλλόγους γονέων κλπ επέβαλαν ότι τα σχολεία θα ανοίξουν για τα παιδιά των προσφύγων, απέναντι σε ρατσιστικές φωνές και μπλοκαρίσματα που υπέθαλπτε η Χρυσή Αυγή, όπως στο Πέραμα, το Περιστέρι και αλλού.  

Ενάντια στη “Συμφωνία του αίσχους” ΕΕ-Τουρκίας

Η υπογραφή της Συμφωνίας ΕΕ – Τουρκίας τον Μάρτη του 2016, για την οποία ο Τσίπρας και λοιποί κυβερνητικοί δήλωναν περήφανοι, θα χειροτέρευε ακόμα περισσότερο τις συνθήκες για τους πρόσφυγες, εγκλωβίζοντας χιλιάδες από τη μια κι από την άλλη μεριά του Αιγαίου, αναβαθμίζοντας το ρόλο της Φρόντεξ και του ΝΑΤΟ, προωθώντας μαζικές απελάσεις κλπ. Η ΚΕΕΡΦΑ έβαλε κεντρικό σύνθημα στα συλλαλητήρια που έγιναν μόλις την επόμενη μέρα από την υπογραφή της, στις 19 Μάρτη εκείνης της χρονιάς, την αντίσταση στη Συμφωνία και συνέχισε εξηγώντας με εξορμήσεις κι εκδηλώσεις στις γειτονιές γιατί δεν πρέπει κανείς να τσιμπήσει στα παραμύθια του Τσίπρα και Μουζάλα για τη ρατσιστική Συμφωνία.

Απέναντι στο ελντοράντο των ΜΚΟ που σε πολλές περιπτώσεις αφού πήραν τα κονδύλια, εγκατέλειψαν τις υπηρεσίες που πρόσφεραν στους πρόσφυγες, απολύοντας ταυτόχρονα τους εργαζόμενους που απασχολούσαν, πάγια διεκδίκηση της ΚΕΕΡΦΑ, είναι η κάλυψη των αναγκών των προσφύγων από δημόσιες δομές, οι οποίες θα πρέπει να κάνουν τις απαραίτητες προσλήψεις και να έχουν χρηματοδότηση. Η ΚΕΕΡΦΑ μαζί με το Συντονισμό Ενάντια στα Μνημόνια, έδωσαν τη μάχη ενάντια στις απολύσεις των εργαζόμενων στις ΜΚΟ και την εργοδοτική τρομοκρατία εις βάρος τους, συμπαραστεκόμενη στους απεργιακούς αγώνες που ξέσπασαν όλα αυτά τα χρόνια στον κλάδο. 


28 Απρίλη 2013, Διαδήλωση στη Ν. Μανωλάδα

 

Ένωση Μεταναστών Εργατών

Μια σημαντική μάχη που δίνει η ΚΕΕΡΦΑ όλη αυτή τη δεκαετία είναι η οργάνωση και η συμπαράσταση στους αγώνες των μεταναστών εργατών. Λίγους μήνες μετά την ίδρυσή της, τον Απρίλη του 2010, πρωτοστατεί στη συγκρότηση της Ένωσης Μεταναστών Εργατών, στην οποία από την ιδρυτική της συνάντηση συμμετέχουν μαζικά μετανάστες εργάτες από το Πακιστάν, το Αφγανιστάν, τη Σενεγάλη, το Μπαγκλαντές, την Ινδία, τη Σρι Λάνκα, την Αλβανία, την Παλαιστίνη κ.α. Βασικό χαρακτηριστικό της είναι η αποκάλυψη και η αγωνιστική αντιμετώπιση των εργοδοτικών αυθαιρεσιών εις βάρος των μεταναστών εργατών, που μέχρι τότε έμεναν συνήθως στο σκοτάδι, η διεκδίκηση του αιτήματος για νομιμοποίηση όλων, αλλά και η ανάγκη για ενότητα, οργάνωση και κοινούς αγώνες με τους ντόπιους εργάτες και τα σωματεία τους.

Οι μάχες της Ένωσης Μεταναστών Εργατών ξεκινούν κατευθείαν, με τη μαζική συμμετοχή στις γενικές απεργίες εκείνης της περιόδου, αλλά και την οργάνωση απεργίας διαρκείας των εργατών γης από το Πακιστάν, στη Σκάλα Λακωνίας, τον Σεπτέμβρη του 2010, όταν τα αφεντικά αποφάσισαν να πετάξουν τους εργάτες έξω από τα σπίτια τους. Μια μάχη που αναζωπυρώθηκε τον Ιούλη του 2014 με νέα απεργία διαρκείας ως απάντηση στο ρατσισμό και την αυθαιρεσία που δέχονταν από τοπικούς παράγοντες με την ενεργό εμπλοκή της αστυνομίας. 

Συνελεύσεις, διαδηλώσεις

Εν τω μεταξύ, τον Απρίλη του 2013, είχε προκαλέσει σοκ σε όλη τη χώρα η ένοπλη επίθεση του φραουλοπαραγωγού, Βαγγελάτου και των μπράβων του, στους μετανάστες που δούλευαν στα χωράφια του στη Ν.Μανωλάδα. Η επίθεση έφερε στο φως και τις άθλιες συνθήκες στις οποίες αναγκάζονταν να ζουν οι εργάτες. Αμέσως η ΚΕΕΡΦΑ και η Ένωση Μεταναστών Εργατών βρέθηκε στη Μανωλάδα, βοήθησε στην οργάνωση συνελεύσεων και διαδηλώσεων – με πιο μεγάλη αυτή της 28/4/13, όταν πάνω από 2.000 εργάτες γης και συμπαραστάτες τους βάδισαν μέχρι το αστυνομικό τμήμα – αλλά και στη συγκρότηση τοπικού τμήματος της Ένωσης Μεταναστών Εργατών και Συνδικάτου Εργατών Γης, όπου εγγράφηκαν μαζικά οι μετανάστες εργάτες. Η συνέχεια ήταν μακρά και στο δρόμο, αλλά και στις δικαστικές αίθουσες, καθώς οι εργάτες μαζί με τις κοινότητες του Μπαγκλαντές, του Πακιστάν, την ΚΕΕΡΦΑ και την Ένωση Μεταναστών Εργατών, έφτασαν μέχρι τα διεθνή δικαστήρια διεκδικώντας την παραδειγματική τιμωρία του Βαγγελάτου.

Οι αγώνες της Σκάλας Λακωνίας και της Μανωλάδας, έδωσαν έμπνευση κι ενθάρρυναν κι άλλους μετανάστες εργάτες να απευθυνθούν στην ΚΕΕΡΦΑ και την Ένωση Μεταναστών Εργατών και μαζί να κοντράρουν την αυθαιρεσία των αφεντικών τους. Από τα πολλά παραδείγματα να αναφέρουμε τις απεργίες στα εργοστάσια της Γενική Ανακύκλωση ΑΕ στον Ασπρόπυργο, στην Κ.Γεωργίου Α.Ε, στα Φυτώρια Γαλαρά στο Μαραθώνα, στην Καβάς Κότερα ΕΠΕ κ.α. Σε αρκετές περιπτώσεις οι μάχες που άνοιξαν στους χώρους εργασίας των μεταναστών εργατών κατέληγαν με υποχώρηση της εργοδοσίας και τους εργάτες πιο οργανωμένους και με αυτοπεποίθηση.

Δεκάδες είναι και οι αποκαλύψεις της ΚΕΕΡΦΑ σχετικά με τη ρατσιστική βία της ΕΛ.ΑΣ σε βάρος μεταναστών. Από την φρικτή δολοφονία του Πακιστανού μετανάστη Μοχάμεντ Καμράν, μετά από βασανιστήρια στο ΑΤ Νίκαιας (του οποίου ο διοικητής Δ. Γιοβανίδης ήταν συνεργάτης του πυρήνα Νίκαιας της Χρυσής Αυγής), στα κυνηγητά και τους ξυλοδαρμούς μικροπωλητών, μέχρι τoν πρόσφατo θάνατο του Εμπουκά Μαμασουμπέκ στο ΑΤ Ομόνοιας, η ΚΕΕΡΦΑ έχει αναδείξει πλήθος ρατσιστικών εγκλημάτων στα οποία εμπλέκεται η αστυνομία και έχει παλέψει ενάντια στη συγκάλυψή τους. 

Αφίσα του Γενάρη 2010


 

Διαβάστε επίσης

10 χρόνια ΚΕΕΡΦΑ: Στους δρόμους ενάντια στο ρατσισμό και τη φασιστική απειλή
10 χρόνια ΚΕΕΡΦΑ: Διεθνές κίνημα