Κάτω τα χέρια από το ΕΛΠΙΣ

«Δεν θα μας κλείσουν την ελπίδα μας, την ψυχή μας»! Αυτή ήταν η αντίδραση μιας ηλικιωμένης όταν έμαθε ότι πάνε να διαλύσουν το νοσοκομείο ΕΛΠΙΣ. Παρόμοιες ήταν οι αντιδράσεις όσων κατοίκων των Αμπελοκήπων πέρασαν από την συγκέντρωση ενημέρωσης που οργάνωσε το Σωματείο Εργαζόμενων του Νοσοκομείου στην πλατεία Αγίου Δημητρίου στην Πανόρμου το Σάββατο 2 Ιούνη με στήριξη τοπικών φορέων και πολιτικών οργανώσεων της περιοχής.

Από νωρίς το πρωί ξεκίνησαν να συγκεντρώνονται εργαζόμενοι από το ΕΛΠΙΣ και συμπαραστάτες, ενώ υπήρχε μικροφωνική από την οποία διαβαζόταν κείμενο ενημέρωσης σε σχέση με την επίθεση στη δημόσια υγεία και την συγκεκριμένη προσπάθεια να συγχωνευτούν ΕΛΠΙΣ και Άγιος Σάββας με αποτέλεσμα να υπολειτουργούν και τα δύο νοσοκομεία.

Η συγκέντρωση ξεκίνησε με ομιλητή τον Λευτέρη Πανάρετο, πρόεδρο του Σωματείου Εργαζόμενων του νοσοκομείου, ο οποίος περιέγραψε την κατάσταση την οποία αντιπαλεύουν οι εργαζόμενοι σε συντονισμό με τα υπόλοιπα συνδικάτα από το χώρο της υγείας, αλλά και με την στήριξη όσων είναι «χρήστες της υγείας», όπως είπε.

Πραγματικά, η ανταπόκριση ήταν θετική. Στην πλατεία Αγίου Δημητρίου υπήρχαν από νωρίς πανό συμπαράστασης: από την Επιτροπή Αγώνα Παίδων Αγλαΐα Κυριακού, από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ Αμπελοκήπων-Γκύζη, από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ Πετραλώνων-Κουκακίου, από τον ΣΥΡΙΖΑ, από την Εργατική Αλληλεγγύη.

Η Αθανασία Κατσούλη, εκπαιδευτικός και κάτοικος Αμπελοκήπων μας μετέφερε την προσωπική της εμπειρία για το ΕΛΠΙΣ. «Είναι κυριολεκτικά το νοσοκομείο της γειτονιάς. Όλοι οι κάτοικοι πάνε στα εξωτερικά ιατρεία, εξυπηρετούνται άμεσα και εύκολα. Γνωρίζουν τους γιατρούς, τους νοσηλευτές και αισθάνεσαι μια ασφάλεια ότι αυτό το νοσοκομείο είναι εδώ και λειτουργεί εξαιρετικά. Το αισθάνομαι και εγω δικό μου το νοσοκομείο γιατί εδώ πέρα μένουμε χρόνια και πάντοτε σε αυτό το νοσοκομείο ερχόμασταν. Εδώ πέρα σώσανε τη μάνα μου από βέβαιο θάνατο και εδώ πέρα πέθανε ο πατέρας μου όταν ήρθε η ώρα του. Να είμαστε παρόντες να μην αφήσουμε να κλείσει, να διεκδικήσουμε τα καλύτερα. Όχι να καταργηθούν κλινικές, να επεκταθούν οι κλινικές και να στελεχωθούν με γιατρούς, νοσηλευτές και τραυματιοφορείς».

Η στήριξη των φορέων της γειτονιάς φάνηκε και από την πληθώρα των ομιλητών που πήραν το λόγο μετά τον πρόεδρο του Σωματείου. Η Έφη Γαννιάρη μετέφερε το ψήφισμα των καθηγητών της Β’ ΕΛΜΕ, ενώ τόνισε ότι αντίστοιχο ψήφισμα είχε πάρει και η Ε’ ΕΛΜΕ. Στη συνέχεια μίλησαν ο Στέλιος Δημητριάδης από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Αμπελοκήπων και ο Χαράλαμπος Φαράντος από το ΔΣ του Σωματείου Εργαζόμενων στο Γενικό Νοσοκομείο Πατησίων, ο οποίος μετέφερε τους αγωνιστικούς χαιρετισμούς των εργαζόμενων και έδωσε την εικόνα από τη μάχη που έδωσαν εκεί ενάντια στο κλείσιμο του νοσοκομείου.

Κοινές κινητοποιήσεις

Στη συνέχεια πήραν το λόγο ο Δημήτρης Μαργιόλης από τον Α’ Σύλλογο Δασκάλων-Νηπιαγωγών και ο Χρίστος Αργύρης, γιατρός από το Αγλαΐα Κυριακού που πρότεινε να γίνει νέα σύσκεψη για τον καθορισμό των περαιτέρω κοινών κινητοποιήσεων.

Έπειτα, χαιρέτισαν ο Αντώνης Καραβάς από την 5μελή της ΕΙΝΑΠ στον Ερυθρό Σταυρό και ο Παναγιώτης Σκούτας από την δημοτική παράταξη Ανοιχτή Πόλη. Λακωνικός και συγκλονισμένος ήταν ο Παναγιώτης Αραπάκος από το ΔΣ του Σωματείου εργαζόμενων στον Άγιο Σάββα καθώς λίγη ώρα πριν είχε γίνει η κηδεία 42χρονης εργαζόμενης του νοσοκομείου στην παρακείμενη εκκλησία του Αγίου Δημητρίου.

Στη συνέχεια πήρε το λόγο η Θένια Ασλανίδη από την Εργατική Αλληλεγγύη και το ΣΕΚ τονίζοντας ότι χρειάζεται η κλιμάκωση των κινητοποιήσεων, ενώ έδωσε την εικόνα ότι έχουν μαζευτεί εκατοντάδες υπογραφές ενάντια στο κλείσιμο του ΕΛΠΙΣ από εργατικούς χώρους και τις γειτονιές του Δήμου Αθήνας.

Την συγκέντρωση έκλεισαν με χαιρετισμούς η Πόπη Γαννιάρη από την δημοτική παράταξη Ανταρσία στις γειτονιές της Αθήνας και η Ιουλία Σερβετά, παλιά συνδικαλίστρια και νοσηλεύτρια στο ΕΛΠΙΣ.

Οι κινητοποιήσεις είχαν ξεκινήσει μέσα στην προηγούμενη εβδομάδα. Μαζική και μαχητική ήταν η συνέλευση των εργαζόμενων του ΕΛΠΙΣ την Τετάρτη 30/5 όπου πάρθηκε απόφαση για διαδήλωση στο Υπουργείο Υγείας μαζί με το Σωματείο Εργαζόμενων του Αγίου Σάββα.

Η συγκέντρωση πραγματοποιήθηκε την επόμενη μέρα μαζί με στάση εργασίας και από τα δύο Σωματεία. Την ίδια μέρα είχαν καλέσει σε κινητοποίηση και τα Ειδικά Σχολεία με την στήριξη της Συντονιστικής Επιτροπής Αγώνα Αναπήρων (ΣΕΑΝ). Ντροπιαστική ήταν η αντιμετώπιση από τη μεριά της ηγεσίας του Υπουργείου που είχε αποκλείσει την είσοδο του κτιρίου με αστυνομικούς και μισοκατεβασμένα ρολά, ενώ στη συνέχεια επιστρατεύτηκε χωρίς κανένα λόγο διμοιρία ΜΑΤ. Τελικά, μετά από έντονες διαμαρτυρίες οι αντιπροσωπείες των εργαζόμενων πέρασαν μέσα στο Υπουργείο παρά το ότι θύμιζε…Δημόσιας Τάξης και όχι Υγείας.

Η Ειρήνη Σπυριδάκη, επισκέπτρια υγείας και νοσηλεύτρια στο ΕΛΠΙΣ μας μίλησε για την κατάσταση στο νοσοκομείο. «Υπάρχει μείωση των μισθών μας. Δεν μπορούμε να προγραμματίσουμε τη ζωή μας Στο Νοσοκομείο μας λείπουν υλικά. Δουλεύω στην αιμοδοσία, δανείζουμε το ένα νοσοκομείο το άλλο, έτσι προχωράμε. Με το φιλότιμο των εργαζόμενων. Χρηματοδότηση δεν υπάρχει για κανένα νοσοκομείο. Όσον αφορά το δικό μας νοσοκομείο, έχουμε μείνει με 50 χιλιάδες ευρώ. Ένα μόσχευμα κοστίζει 8 χιλιάδες. Από πού θα βγουν οι σύριγγες, οι ουροσυλλέκτες, το βαμβάκι και όλα τα υπόλοιπα; Δεν μας νοιάζουν μόνο οι θέσεις μας. Εμάς κάπου λογικά θα μας πάνε, το θέμα είναι πως οι άρρωστοι θα εξυπηρετούνται. Το πρόβλημα είναι πιο έντονο από το 2010 και μετά. Έχουμε συρρίκνωση του νοσοκομείου αφού ο νέος Οργανισμός προβλέπει 192 κρεβάτια από 260. Αποφασίσαμε ότι ο μόνος που μπορεί να σώσει το νοσοκομείο είναι ο εργαζόμενος κόσμος».

Οι εργαζόμενοι του ΕΛΠΙΣ έχουν προγραμματίσει νέα Γενική Συνέλευση την Τετάρτη 6 Ιούνη στο αμφιθέατρο του Νοσοκομείου.