Ινδία: Οι γυναίκες δείχνουν το δρόμο

Ο βιασμός και η δολοφονία της φοιτήτριας στα μέσα Δεκέμβρη στο Νέο Δελχί έγινε τραγικό έναυσμα για ένα μαζικό γυναικείο κίνημα στην Ινδία και όχι μόνο. Όλα τα ψέματα για το “τέλος της γυναικείας καταπίεσης”, για τις υποτιθέμενες ευθύνες του θύματος, για τους “ξεπερασμένους” αγώνες των γυναικών τινάχτηκαν στον αέρα.

Οι μαχητικές διαδηλώσεις απαγορεύτηκαν από τις Αρχές, αλλά δεν σταμάτησαν. Οι διαδηλώτριες και οι διαδηλωτές δέχτηκαν επιθέσεις από την αστυνομία, χωρίς να το βάλουν κάτω. Μέχρι και τις μέρες που γράφονται αυτές οι γραμμές, στα Πανεπιστήμια της Ινδίας οργανώνονται πορείες με φοιτητές και φοιτήτριες να διαδηλώνουν για να μπει τέλος στη βία κατά των γυναικών.

Το κίνημα έχει ήδη ξεπεράσει τα σύνορα της Ινδίας. Στο Νεπάλ, το Μπανγκλαντές και το Πακιστάν, οργανώθηκαν κινητοποιήσεις όχι μόνο σε αλληλεγγύη με το κίνημα στην Ινδία αλλά συνδυασμένες με υποθέσεις βιασμών μέσα σε κάθε χώρα, βιασμοί που πλέον δεν θα περνάνε απαρατήρητοι. Στο Νεπάλ εκατοντάδες συγκεντρώθηκαν έξω από την πρωθυπουργική κατοικία, καταγγέλλοντας το βιασμό μιας 21χρονης γυναίκας από αστυνομικούς στα σύνορα. Η γυναίκα επέστρεφε από τη Μέση Ανατολή όπου δουλεύει ως οικιακή βοηθός. Στο Μπανγκλαντές οι διαδηλώσεις είχαν στο επίκεντρο δύο πρόσφατους βιασμούς γυναικών, η μία από τις οποίες κατέληξε στο νοσοκομείο από τα τραύματά της.

Ο πρωθυπουργός της Ινδίας, Μανμόχαν Σινγκ, έκανε έκκληση για “διατήρηση της ειρήνης και της ηρεμίας” στη χώρα. Είχε προηγηθεί το σπάσιμο της αστυνομικής απαγόρευσης την Κυριακή 30 Δεκέμβρη στο Νέο Δελχί. Ο κόσμος συνέχισε να βρίσκεται στο δρόμο παρά την επίθεση με τις πυροσβεστικές αντλίες σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες.

Φοιτήτριες

Οι φοιτητές και οι φοιτήτριες βρίσκονται στο επίκεντρο των κινητοποιήσεων. Η ίδια η γυναίκα που δέχτηκε την επίθεση ήταν φοιτήτρια φυσιοθεραπείας. Η περιοχή όπου έγινε ο βιασμός είναι πολύ κοντά στο Πανεπιστήμιο Τζαβαχαρλάλ Νεχρού και είναι γεμάτη φοιτητές.

Η Πανινδική Φοιτητική Ένωση (AISA) οργάνωσε μια δίωρη κινητοποίηση με τίτλο “Βαδίζουμε για την ελευθερία”. Καθηγητές αλλά και γυναικείες οργανώσεις έχουν ενωθεί με τους φοιτητές. Στην άλλη άκρη της Ινδίας, στη Δυτική Βεγγάλη, οι φοιτητές αλλά και μαθητές σε κάποια σχολεία προχώρησαν σε αποχή.

Η κυβέρνηση της Ινδίας αλλά και τα ΜΜΕ προσπαθούν να στρέψουν τη συζήτηση στο ζήτημα της “ασφάλειας”, προβάλλοντας έτσι την περισσότερη αστυνομία ή ακόμη και τη θανατική ποινή ως λύση. Το κίνημα στην Ινδία ξέρει από πρώτο χέρι πόση “ασφάλεια” προσφέρει η αστυνομία και έτσι κοντράρει αυτές τις πιέσεις. “Νομίζει η κυβέρνηση ότι ο βιασμός και η σεξουαλική παρενόχληση συμβαίνουν μόνο τη νύχτα; Ως κορίτσια αντιμετωπίζουμε την παρενόχληση παντού, στις συγκοινωνίες, στους δρόμους και -το χειρότερο- μέσα στα ίδια τα εκπαιδευτικά ιδρύματα”, δηλώνει η Τσάβι Γκουλάλ που συμμετέχει στις κινητοποιήσεις στο Δελχί.

Αστυνομία

Στην πραγματικότητα, η ίδια η αστυνομία είναι μηχανισμός παρενόχλησης και βίας, ενώ αποδείχθηκε εντελώς ανίκανη το βράδυ του βιασμού, παρόλο που δεν της έλειπαν δυνάμεις.

Το αμέσως επόμενο διάστημα η αστυνομία στο Δελχί παραλαμβάνει 370 επιπλέον τζιπάκια. Το βράδυ της επίθεσης ένα τέτοιο τζιπάκι υποτίθεται θα βρισκόταν στη συγκεκριμένη στάση όπου η κοπέλα περίμενε το λεωφορείο και τουλάχιστο τρία ακόμη θα βρίσκονταν κατά μήκος της διαδρομής 15 χιλιομέτρων που έκανε το λεωφορείο όπου έγινε ο βιασμός. Στην ίδια διαδρομή υπήρχαν επτά σημεία αστυνομικής παρουσίας και αρκετά αστυνομικά φράγματα στους γύρω δρόμους.



Τα ψέματα για Ανατολή και Δύση

Το στοιχείο που προβλήθηκε διεθνώς μετά το βιασμό της Ινδής φοιτήτριας είναι ότι στην Ινδία κάθε 20 λεπτά μια γυναίκα δέχεται σεξουαλική επίθεση. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, με πολύ μικρότερο πληθυσμό, μια τέτοια επίθεση γίνεται κάθε δύο λεπτά.

Μια έρευνα του 2010 έδειξε ότι σχεδόν μία στις πέντε γυναίκες στις ΗΠΑ έχει δεχτεί μία τουλάχιστον σεξουαλική επίθεση στη ζωή της. Στην Ινδία 26,4% των κατηγορούμενων για βιασμό καταδικάζεται τελικά. Στην Αγγλία και την Ουαλία, το ποσοστό είναι 5,7%. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, 96% των βιαστών δεν περνά ούτε μία μέρα στη φυλακή. Τα ψέματα για την “καθυστερημένη” Ανατολή δεν περνάνε. Ο βιασμός και δολοφονία στην Ξάνθη είναι πολύ νωπός στη μνήμη όλων.

Από τα Μακντόναλντς του Σικάγο ως τα χωράφια της Βεγγάλης, η γυναικεία καταπίεση και η βία κατά των γυναικών είναι μία πραγματικότητα και ο αγώνας είναι κοινός.


Μαζικό κίνημα

Η αστυνομία κατηγορεί την Άκρα Αριστερά ότι βρίσκεται πίσω από τις μαχητικές διαδηλώσεις. Σε ρεπορτάζ της εφημερίδας India Today αναφέρεται ότι “οι υπεύθυνοι πιστεύουν ότι οργανώσεις της ριζοσπαστικής Αριστεράς προσπαθούν να εκμεταλλευτούν την αναστάτωση και να επεκτείνουν τις δραστηριότητές τους έξω από τις Πανεπιστημιουπόλεις”.

Αυτό που φοβούνται πραγματικά οι Αρχές είναι ότι το κίνημα για τα δικαιώματα των γυναικών έχει τη δύναμη να συνδεθεί με όλες τις υπόλοιπες αντιστάσεις που εκδηλώνονται στην Ινδία. Οι γυναίκες πρωτοστατούν στο εργατικό κίνημα της χώρας.Τα δύο τελευταία χρόνια έχουν γίνει διαδηλώσεις και απεργίες εκατοντάδων χιλιάδων εργατών και εργατριών. Οι νεοφιλελεύθερες επιθέσεις, στις οποίες προχωράει ανελέητα η κυβέρνηση Σινγκ έχουν σημάνει ότι οι γυναίκες είναι πιο ευάλωτες στη σεξουαλική παρενόχληση και το βιασμό από αφεντικά, προϊστάμενους αλλά και κρατικούς λειτουργούς.

Οι γυναίκες δουλεύουν πλέον χωρίς περιορισμούς τη νύχτα σε εργοστάσια, μπαρ, τηλεφωνικά κέντρα χωρίς να αναλαμβάνει κανείς την ευθύνη και τον τρόπο με τον οποίο θα επιστρέψουν ασφαλείς σπίτια τους. Οι ίδιοι υπουργοί που αφήνουν τις γυναίκες έκθετες στη βία, τώρα κάνουν ηθικοπλαστικές εκκλήσεις ζητώντας να μην βγαίνουν μόνες τους το βράδυ αλλά να έχουν συνοδεία τον... “αδερφό τους”.

Ο νεοφιλελευθερισμός έβαλε τη σφραγίδα του στον βιασμό της φοιτήτριας και με άλλους τρόπους. Η ιδιωτικοποίηση του ηλεκτρικού σημαίνει ότι πολλοί δρόμοι της πρωτεύουσας παραμένουν χωρίς φως το βράδυ, γιατί δεν συμφέρει τις εταιρείες.

Η διάλυση των δημόσιων συγκοινωνιών σήμανε πως η κοπέλα και ο φίλος της περίμεναν 45 λεπτά στη στάση του λεωφορείου και μόνο όταν απογοητεύτηκαν αναγκάστηκαν να πάρουν το “ιδιωτικό” λεωφορείο. Πολλά ιδιωτικά λεωφορεία λειτουργούν πειρατικά για να καλύψουν το κενό της δημόσιας συγκοινωνίας. Το συγκεκριμένο αποδείχθηκε ότι δεν ήταν καν πειρατικό, αλλά κλεμμένο από την παρέα των βιαστών.

Οι ηγέτες της Δύσης που χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για τα θύματα των βιασμών είναι οι ίδιοι που δίνουν κάθε φορά συγχαρητήρια στον Μανμόχαν Σινγκ για την “τόλμη” του να ιδιωτικοποιήσει, να διαλύσει το κοινωνικό κράτος και τις κατακτήσεις των εργατών.

Οι ακτήμονες και οι φτωχοί αγρότες έχουν επίσης παρελθόν και με την αστυνομία και με τους βιασμούς. Στις εξεγέρσεις των αγροτών στα ανατολικά της χώρας, όταν ανακαταλαμβάνονται τα χωριά από τις δυνάμεις ασφαλείας, οι ένστολοι μαζί με άλλα τσιράκια των γαιοκτημόνων δολοφονούν και βιάζουν γυναίκες για να τρομοκρατήσουν.

Οι διαδηλωτές έβαλαν στο στόχαστρό τους και μια ολόκληρη κουλτούρα που θέλει το γυναικείο σώμα και τη σεξουαλικότητα αντικείμενα εμπορικής εκμετάλλευσης. Η κουλτούρα του ινδικού Μπόλιγουντ δεν είναι καθόλου διαφορετική από την κουλτούρα του καπιταλισμού σε ολόκληρο τον πλανήτη, από το Χόλιγουντ ως το Θέμο Αναστασιάδη. Η επαγγελματική επιτυχία, η αγορασμένη ομορφιά και η γοητεία θα ήταν το μαγικό κλειδί που θα έφερνε την απελευθέρωση και την ισότητα ανδρών και γυναικών. Οι γυναίκες της Ινδίας στέλνουν ένα μήνυμα σε ολόκληρο τον πλανήτη. Η απελευθέρωση έρχεται μέσα από την οργάνωση και την πάλη ενάντια στο σύστημα που μάς θέλει όλους αντικείμενα.