πολιτισμός
Μέχρι το τέλος

Η πρόσφατη ταινία του Τόμι Λι Τζόουνς εξακολουθεί να παίζεται στα σινεμά και είναι αντάξια της προβληματικής πάνω στο «Αμερικανικό όνειρο» που ο κινηματογραφιστής και ηθοποιός έχει ανοίξει με τις προηγούμενες ταινίες του (Οι 3 ταφές του Μελκιάδες Εστράδα, Η κοιλάδα του Ιλά). 

\r\n
\r\n
Αυτή τη φορά μιλάει ευθέως για τις ρίζες του «ονείρου», στην Αμερική του 19ου αιώνα, την εποχή της μεγάλης εξάπλωσης προς τα Δυτικά. Μόνο που η κατάκτηση των αχανών πεδιάδων που επρόκειτο να γίνει σήμα κατατεθέν της «χώρας του Μάρλμπορο» είχε και παράπλευρες απώλειες. Σε μια απομονωμένη κοινότητα της Νεμπράσκα τρεις γυναίκες κυριολεκτικά χάνουν τα μυαλά τους και αναλαμβάνει να τις μεταφέρει στην «πολιτισμένη» Αιόβα η Μέρι Μπι Κάντι (πολύ καλή η Χίλαρι Σουόνκ), μια σκληροτράχειλη πλην όμως καλλιεργημένη μοναχική γυναίκα, η οποία προσλαμβάνει για συνοδό έναν τυχοδιώκτη που τον υποδύεται ο ίδιος ο Τόμι Λι Τζόουνς. Το ταξίδι τους είναι ένα μωσαϊκό της αγριότητας – όχι της Δύσης – αλλά της καπιταλιστικής κατάκτησης, της γενοκτονίας των αυτοχθόνων και του κυνισμού της επιβίωσης, που εναλλάσσονται με σουρεαλιστικά στυγμιότυπα (σκηνή στο μοτέλ) και με σκηνές γεμάτες λυρισμό και ευαισθησία, όπου η Μέρι αποδεικνύεται πραγματικό παλληκάρι. 
\r\n
 
\r\n
«Είναι μια ταινία για τον Αμερικανικό ιμπεριαλισμό», δήλωσε στις Κάνες ο Λι Τζόουνς, ο οποίος πολιτικά υποστηρίζει τους Δημοκρατικούς, το 2003-5 πάντως είχε πρωτοστατήσει στις διαμαρτυρίες κατά του πολέμου στο Ιράκ.
\r\n