οικονομία
Η κρίση βάζει πλαφόν στην Υγεία

Ο ένας στους πέντε ασθενείς δεν μπορεί να πληρώσει τα φάρμακά του, σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών. Το 18% δηλώνει ότι δεν μπορεί να πληρώσει τα φάρμακά του. Το 11% δεν μπορεί να λάβει εύκολα τη φαρμακευτική αγωγή του. Ένα σημαντικό ποσοστό των ασθενών δήλωσε ότι εξαναγκάστηκε να διακόψει τη θεραπεία του ή να παραλείψει δόση γιατί δεν είχε χρήματα για να καταβάλλει τη συμμετοχή. 

\r\n
\r\n
Οι εκπρόσωποι των Συλλόγων Ασθενών αναφέρουν ως μεγαλύτερο πρόβλημα το γεγονός ότι δεν μπορούν να πληρώσουν τη συμμετοχή τους, σε φάρμακα και φυσικοθεραπείες, δεν έχουν ασφάλεια και δεν έχουν πρόσβαση στις νέες θεραπείες. 
\r\n
 
\r\n
Συγκλονιστικά είναι επίσης τα στοιχεία της Εκθεσης του ΟΟΣΑ για την Υγεία στην Ελλάδα που δημοσίευσε η εφημερίδα ΕΘΝΟΣ (12/7): “Το προσδόκιμο επιβίωσης των Ελλήνων, τη δεκαετία του \'70 ήταν από τα υψηλότερα στην Ευρώπη και σήμερα έχει υποχωρήσει στην 20ή θέση μεταξύ των 34 χωρών του ΟΟΣΑ. Η θνησιμότητα από εμφράγματα και εγκεφαλικά βρίσκεται στην Ελλάδα σε επίπεδα-ρεκόρ, με 343,6 θανάτους ανά 100.000 πληθυσμό ή 35.000 θανάτους ετησίως. Πολύ λιγότεροι πολίτες χάνουν αναλογικά τη ζωή τους από το ίδιο αίτιο στην Πορτογαλία (200,7 θάνατοι ανά 100.000) και την Ισπανία (204,3 ανά 100.000)”.
\r\n
 
\r\n
Στοιχεία
\r\n
 
\r\n
Την ίδια στιγμή που αυτά τα τραγικά στοιχεία βλέπουν το φως της δημοσιότητας η κυβέρνηση επαναφέρει το πλαφόν στη συνταγογράφηση βάζοντας ακόμα μεγαλύτερα εμπόδια στην πρόσβαση των ασθενών στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Οι Νοσοκομειακοί Γιατροί καταγγέλλουν ότι η απόφαση “ουσιαστικά καταργεί την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, γιατί όποιος γιατρός ξεπεράσει το μηνιαίο όριο των συνταγών, μπορεί να παραπεμφθεί στο πειθαρχικό ή και να διωχτεί ποινικά”.  
\r\n
Το πλαφόν συνταγογράφησης σύμφωνα με την ΟΕΝΓΕ, “αποτελεί κατάφωρη παραβίαση του κώδικα ιατρικής δεοντολογίας, αφού ο γιατρος αντί να υπερασπιστεί την υγεία του ασθενούς, θα βρίσκεται υπό συνεχή απειλή απόλυσης και ποινικών δικαστηρίων και θα επιλέγει την θεραπεία με κριτήριο όχι τον ασθενή αλλά την αποφυγή της δίωξής του”.
\r\n