Διεθνή
Mέση Ανατολή: Όχι “φιλίες” με χασάπηδες

Στη διάρκεια της πρόσφατης επίσκεψης Τσίπρα, Κοτζιά και του υπόλοιπου κυβερνητικού κλιμακίου στις ΗΠΑ την προηγούμενη βδομάδα, πραγματοποιήθηκε τριμερής σύσκεψη των υπουργών Εξωτερικών της Ελλάδας, της Κύπρου και της Αιγύπτου.
 
Στο τέλος της συνάντησης, ο υπουργός Εξωτερικών της Κύπρου, Κασουλίδης χαρακτήρισε την τριμερή συνάντηση «θεσμό» και δήλωσε: «Ήταν πάρα πολύ ουσιώδης η συζήτησή μας, αφορούσε θέματα της περιοχής μας, τις σχέσεις της Αιγύπτου με την ΕΕ, και είδαμε ιδιαίτερα το θέμα της Συρίας και όλα τα παρελκόμενα, τρομοκρατία και πρόσφυγες. Επίσης, το θέμα της Λιβύης».
 
Ο υπουργός Εξωτερικών, Κοτζιάς δήλωσε: «Προετοιμάσαμε την τριμερή που θα γίνει στην Αθήνα ανάμεσα στην Αίγυπτο, στην Κύπρο και στην Ελλάδα. Ανανέωσα την πρόσκλησή μου προς τους δύο αξιόλογους συναδέλφους μου να έρθουν, στις 18 με 20 του Οκτώβρη, στην Αθήνα…». 
 
Σχετικά με την ημερομηνία της Τριμερούς Συνόδου Κορυφής σε επίπεδο αρχηγών κρατών, ο υπουργός Εξωτερικών δήλωσε ότι θα δοθεί εγκαίρως και «ότι θα προηγηθεί επίσκεψη του Προέδρου Σίσι της Αιγύπτου, στον οποίο απηύθυνε πρόσκληση, στη συνάντηση που είχαν, ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας». Στις 18-20 το ΥΠΕΞ ετοιμάζει επίσης στην Αθήνα Διεθνής Διάσκεψη με θέμα “Θρησκευτικός και πολιτιστικός πλουραλισμός και ειρηνική συνύπαρξη στη Μέση Ανατολή”. 
 
Πρό(σ)κληση
 
Η πρόσκληση στον δικτάτορα και στυγερό δολοφόνο Σίσι να έρθει επίσκεψη στην Αθήνα είναι από μόνη της ένα σκάνδαλο (βλέπε κάτω). Ακόμα μεγαλύτερο σκάνδαλο είναι ότι την πρόταση την απευθύνει ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Α. Τσίπρας. Δεν έχουν λόγους πλέον να ανησυχούν στη Νέα Δημοκρατία, που μόλις δύο χρόνια πριν,  το καλοκαίρι του 2013, κατήγγελλαν τον Τσίπρα, ότι «ονειρεύεται πλατείες Ταχρίρ στη χώρα μας».
 
Ο Α. Τσίπρας και ο υπουργός Εξωτερικών Κοτζιάς, από τη στιγμή που ανέλαβαν τον Ιανουάριο του 2015, έσπευσαν να συνεχίσουν, αν όχι να ενισχύσουν περαιτέρω, την πολιτική της κυβέρνησης Σαμαρά. Και πρόκειται για μια πάρα πολύ επικίνδυνη πολιτική, για τρεις λόγους. 
 
Γιατί εντάσσει την Ελλάδα στην πρώτη γραμμή των χωρών που δραστηριοποιούνται, όχι μόνο διπλωματικά, αλλά και στρατιωτικά στον «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας» στο γεωπολιτικό κέντρο μιας από τις πιο καυτές ζώνες του πλανήτη.  
 
Γιατί συνεχίζει τον κοινό άξονα Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ-Αιγύπτου στην Ανατολική Μεσόγειο, οξύνοντας τους τοπικούς ανταγωνισμούς για τον έλεγχο της περιοχής και για το ποιος θα εξελιχθεί στο καλύτερο μαντρόσκυλο των μεγάλων δυνάμεων. Και γιατί, με την υποστήριξη στο καθεστώς Σίσι, εντείνει την βία και την τρομοκρατία ενάντια στους αραβικούς πληθυσμούς της Αιγύπτου και ολόκληρης της περιοχής.
 
Ενδεικτικό της αυξημένης κινητικότητας και βαθύτερης εμπλοκής της ελληνικής διπλωματίας σε αυτούς τους σχεδιασμός ήταν το πρόγραμμα συναντήσεων του υπουργού Εξωτερικών Κοτζιά στη Νέα Υόρκη, ανάμεσα σε άλλους, με πρωθυπουργούς, υπουργούς και διπλωμάτες της Αιγύπτου, της Παλαιστίνης, του Ιράκ, της Ιορδανίας, του Λιβάνου, της Λιβύης, των ΗΠΑ, της Ρωσίας, της Κίνας. 
 
Πίσω από την επιθετική, “πολυδιάστατη” εξωτερική πολιτική του Κοτζιά (τη μια «εκπρόσωπος» των ΕΕ-ΝΑΤΟ στην ευρύτερη περιοχή, την άλλη «αγαθός διαμεσολαβητής» με τις αραβικές χώρες, την άλλη συνομιλητής του Πούτιν, την άλλη πατριώτης τουρκοφάγος και βαλκανοφάγος) δεν έχει σαν στόχο ειρήνη και σταθερότητα στην περιοχή παρά μόνο την αναβάθμιση του ελληνικού καπιταλισμού στην Ανατολική Μεσόγειο. Καλή εξέλιξη για τους εφοπλιστές, τους βιομήχανους και τους στρατιωτικούς, κακή εξέλιξη για τους εργάτες.
 

Τσίπρας με πολιτική Σαμαρά

Ηταν Νοέμβρης του 2014, όταν λίγο πριν παραιτηθεί ο Σαμαράς, συμμετείχε στην πρώτη τριμερή Σύνοδο Κορυφής μεταξύ Ελλάδας-Κύπρου-Αιγύπτου στο Κάιρο: Τότε αποφασίστηκε συνεργασία για την «πάταξη της τρομοκρατίας», για εμπορικές συμφωνίες και για την κοινή χάραξη ΑΟΖ με στόχο «την εκμετάλλευση των ενεργειακών πηγών προς όφελος της ΕΕ» και με στόχο «Ελλάδα και Κύπρος να στηρίξουμε την Αίγυπτο σαν πρέσβεις της στην ΕΕ» όπως είχε δηλώσει τότε ο Σαμαράς.. 
 
Τον Απρίλη του 2015,  ήταν ο Τσίπρας που σαν πρωθυπουργός συμμετείχε στην 2η τριμερή Σύνοδο Κορυφής με τον Σίσι και τον Αναστασιάδη που έγινε αυτή τη φορά στη Λευκωσία.  Ο κ. Σίσι δήλωσε ότι «σήμερα συμφωνήσαμε να ανοίξουμε νέους ορίζοντες στην συνεργασία μεταξύ των χωρών μας στον οικονομικό τομέα, στην ενέργεια, στον τουρισμό, στην ναυτιλία. Συμφωνούμε στην αντιμετώπιση της τρομοκρατίας με την λήψη μέτρων για την διακοπή εφοδιασμού των εξτρεμιστικών οργανώσεων σε χρήμα και μέσα».
 
Ακολούθησε νέα συνάντηση Σίσι-Τσίπρα ξανά τον Αύγουστο στην Αίγυπτο, στη διάρκεια των εορτασμών για τη νέα διώρυγα του Σουέζ, όπου στο επίκεντρο βρέθηκε η δραστηριοποίηση των ελληνικών επιχειρήσεων στην περιοχή του Σουέζ, με ωφελημένους εφοπλιστικούς και επιχειρηματικούς κύκλους. «Ευοίωνες εμφανίζονται οι προοπτικές ανάπτυξης ελληνικών  επιχειρηματικών δραστηριοτήτων σε τομείς της ναυτιλίας, και όχι μόνο στην νέα επιχειρηματική ζώνη που δημιουργήθηκε με αφορμή το νέο παράλληλο κανάλι διέλευσης πλοίων στη διώρυγα του Σουέζ» έγραφαν σχετικές εφημερίδες.
 

Η βαρβαρότητα του Σίσι

Ο δικτάτορας Σίσι, τον οποίο η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ προσκαλεί στην Αθήνα, πήρε την εξουσία στην Αίγυπτο πριν από δυο χρόνια, το καλοκαίρι του 2013, ανατρέποντας τον εκλεγμένο πρόεδρο Μούρσι με αποκλειστικό σκοπό να τσακίσει τον κύκλο που άνοιξε η επανάσταση της Ταχρίρ, το Γενάρη του 2011.
 
Η βαρβαρότητα από τις πρώτες κιόλας μέρες ξεπέρασε και τις χειρότερες μέρες του καθεστώτος Μουμπάρακ. Στις επιθέσεις που εξαπέλυσαν οι δυνάμεις ασφαλείας σε βάρος των κατασκηνώσεων που προσπαθούσε να οργανώσει η Μουσουλμανική Αδελφότητα κόντρα στο πραξικόπημα σκοτώθηκαν σχεδόν 1500 άνθρωποι. Μόνο στις 14 Αυγούστου με το πυρ που άνοιξε η αστυνομία εναντίον άοπλων διαδηλωτών, υπολογίζεται ότι σκοτώθηκαν πάνω από 1000 άνθρωποι, ανάμεσά στους παιδιά. 
 
Το καθεστώς τρόμου επεκτάθηκε στις γειτονιές και στα σπίτια στελεχών της Αντιπολίτευσης, με εισβολές, απαγωγές και εν ψυχρώ δολοφονίες. Άγνωστος αριθμός ανθρώπων έχει συλληφθεί από εκείνες τις μέρες. Μια εκτίμηση είναι κοντά στις 50 χιλιάδες. Πολλοί από αυτούς, ανάμεσά τους και ο ίδιος ο πρώην πρόεδρος Μούρσι, έχουν καταδικαστεί σε θάνατο. 
 
Στο στόχαστρο και η Αριστερά
 
Δεν είναι μόνο η Μουσουλμανική Αδελφότητα που βρίσκεται στο στόχαστρο του Σίσι. Τον Ιανουάριο του 2015 η εν ψυχρώ δολοφονία της αριστερής διαδηλώτριας Αλ- Σαμπάχ, 34 ετών και μητέρας ενός 5χρονους αγοριού, που καταγράφηκε καρέ-καρέ συγκλόνισε όλο τον κόσμο.  Ο Σίσι αναγκάστηκε υποκριτικά να δηλώσει ότι ο αστυνομικός θα τιμωρηθεί σκληρά. 
 
Τελικά, οι κατηγορίες που αποδόθηκαν στον αστυνομικό ήταν για «ακούσια πρόκληση θανάτου από χτύπημα»! Ακόμα χειρότερα, οι 17 αυτόπτες μάρτυρες κατηγορίας σύρθηκαν στα δικαστήρια για «παράβαση του νόμου που απαγορεύει τις διαδηλώσεις». Λίγο καιρό πριν μια 17χρονη διαδηλώτρια των Αδελφών Μουσουλμάνων είχε δολοφονηθεί με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Ακτιβιστές της αριστεράς και των κινημάτων νεολαίας μπαινοβγαίνουν στις φυλακές. Η περίπτωση της δικηγόρου Μαχιενούρ αλ-Μάσρι, μέλους των Επαναστατών Σοσιαλιστών, αδερφής οργάνωσης του ΣΕΚ στην Αίγυπτο, είναι από τις πιο γνωστές.
 
Ταυτόχρονα, μέσα σε αυτά τα δύο χρόνια, το καθεστώς Σίσι επιχειρεί να αποδείξει ότι μπορεί επάξια να συνεχίσει στο ρόλο του Μουμπάρακ σαν το τσιράκι των ΗΠΑ στην περιοχή, σε αγαστή συνεργασία πάντα με το Ισραήλ. Το καθεστώς Σίσι συνεχίζει να προμηθεύεται αμερικάνικα και γαλλικά όπλα προκειμένου να επιβάλει τη «σταθερότητα» στη Λιβύη δυτικά, την Παλαιστίνη ανατολικά και βέβαια στην ίδια του τη χώρα. 
 
Η επίθεση και άγρια καταστολή της μετριοπαθούς Μουσουλμανικής Αδελφότητας, όμως στην ουσία οδηγεί σε μεγαλύτερη αποσταθεροποίηση του καθεστώτος καθώς δικαιώνει τις ακραίες ένοπλες εκδοχές του ισλαμικού ρεύματος, όπως φαίνεται από την αναζωπύρωση του ανταρτοπολέμου, βόρεια της Χερσονήσου του Σινά, το καλοκαίρι.  
 
Σε κάθε περίπτωση, παρά την τρομοκρατία, τις φυλακίσεις και τις δολοφονίες η φλόγα της πλατείας Ταχρίρ δεν έχει σβήσει από την καταστολή. Το κίνημα που ενέπνευσε το Σύνταγμα, τη Μαδρίτη, το Ocuppy Wall Street έχει ακόμα πολλά να δώσει στην ίδια την Αίγυπτο και σε όλο τον κόσμο.