Η Αριστερά
Αντίο Μανώλη Γλέζο

Ο Μανώλης Γλέζος στις εκδηλώσεις Μαρξισμός 2002 μαζί με τη Στ. Αλφιέρη, την Κ. Κανελλοπούλου, τον Π. Γκαργκάνα και τον Στ. Ληναίο

Πώς να αποχαιρετήσεις έναν μαχητή σαν τον Μανώλη Γλέζο που έδωσε έμπνευση σε τόσες γενιές της Αριστεράς; Από την Αντίσταση στη ναζιστική κατοχή πριν 80 χρόνια μέχρι τις μάχες ενάντια στα Μνημόνια την τελευταία δεκαετία ήταν πάντα μια αστείρευτη πηγή έμπνευσης. 

Γι' αυτό, τούτη την ώρα της απώλειας αγανακτούμε με τις απόπειρες αυτών που τον κυνήγησαν ανελέητα να οικειοποιηθούν τη μνήμη του. Έγραψε ο Μητσοτάκης χωρίς ντροπή: “Ο Μανώλης Γλέζος εκπροσώπησε μια γενιά που δεν λύγισε και δεν υποτάχθηκε. Ούτε και φυλακίστηκε σε κομματικούς φανατισμούς”.  Θέλει να ξεχάσουμε ο Μητσοτάκης ο μικρός ποιας τάξης οι φανατισμοί και ποιας τάξης κόμματα και πολιτικοί φυλάκισαν τον μεγάλο Γλέζο ξανά και ξανά. 

Ούτε μια λέξη δεν βρήκαν οι απόγονοι των διωκτών του Γλέζου για να αποκηρύξουν τις δίκες, καταδίκες, εξορίες και φυλακίσεις που του φόρτωσαν οι πατεράδες και η τάξη τους. Γιατί ακόμα και μόλις πριν δέκα χρόνια αυτοί οι απόγονοι έστειλαν τα ΜΑΤ να ρίξουν τον 88 χρονών Γλέζο λιπόθυμο στο Σύνταγμα.

Όσες φορές κι αν διαφωνήσαμε με τις πολιτικές επιλογές του Μανώλη Γλέζου στη μεγάλη πορεία της Αριστεράς, τούτη την ώρα στέκει αληθινός για μας ο θρυλικός στίχος του ποιητή, παραλλαγμένος: “Σε τούτο εδώ το φέρετρο ακουμπάει όλη η Αριστερά”. Και κανένας από τους διώκτες της.