Η Αριστερά
ΠΣΟ ΑΝΤΑΡΣΥΑ: Αφετηρία για πιο δυνατή αντικαπιταλιστική αριστερά

Το Πανελλαδικό Συντονιστικό Όργανο (ΠΣΟ) της ΑΝΤΑΡΣΥΑ συνεδρίασε την Κυριακή 17 Οκτώβρη για να συζητήσει τις πολιτικές εξελίξεις και την παρέμβαση του μετώπου της αντικαπιταλιστικής αριστεράς. 

Η εισήγηση που κατατέθηκε από την ΚΣΕ στην συνεδρίαση, που υιοθετήθηκε και ως πολιτική απόφαση του ΠΣΟ με μια σειρά προσθήκες και ευρύτατη πλειοψηφία, εκτιμάει στις εισαγωγικές της παρατηρήσεις ότι:

«Η κυβέρνηση της ΝΔ έχει μπει στο φετινό φθινόπωρο σοβαρά τραυματισμένη με τα αδιέξοδά της να εντείνονται. Οι καταστροφικές πυρκαγιές του καλοκαιριού, η χρεοκοπία στην αντιμετώπιση της πανδημίας, το κύμα ακρίβειας που φουντώνει σε συνδυασμό με όλες τις αντεργατικές επιθέσεις, τροφοδοτούν διαρκώς τη εργατική-λαϊκή οργή ενάντιά της. Οι διεθνείς εξελίξεις αναδεικνύουν επίσης την αποσταθεροποίηση του συστήματος, στο φόντο της πολλαπλής κρίσης του καπιταλισμού, που ασκεί περαιτέρω πιέσεις στον ελληνικό καπιταλισμό και την κυβέρνηση».

Στη συνέχεια θέτει τον κεντρικό πολιτικό στόχο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για την περίοδο που έχουμε μπροστά μας:

«Μέσα σε αυτές τις συνθήκες η ΑΝΤΑΡΣΥΑ χρειάζεται να ξεδιπλώσει την πολιτική της παρέμβαση. Για να δυναμώσουν οι αγώνες κόντρα στις αντεργατικές επιθέσεις της άρχουσας τάξης και τις ρατσιστικές και σεξιστικές εκστρατείες που τις συνοδεύουν. Για να ανατραπεί η κυβέρνηση της ΝΔ και η πολιτική του κεφαλαίου και της ΕΕ από τα κάτω και από τα αριστερά, ενάντια στην συναίνεση και τις νέες αυταπάτες της “δημοκρατικής διακυβέρνησης”. Αυτοί οι αγώνες, με την συνειδητή παρέμβαση της αντικαπιταλιστικής, επαναστατικής Αριστεράς χτίζουν τη δύναμη της εργατικής τάξης για να επιβάλλει τις δικές της λύσεις. Ανοίγουν το δρόμο για την αντικαπιταλιστική ανατροπή».

Όπως επισημαίνει η πολιτική απόφαση του ΠΣΟ η οργή ενάντια στην κυβέρνηση: «Έχει πίσω της τους αγώνες δυο χρόνων ενάντια στην κυβέρνηση που δεν σταμάτησαν ούτε με την πανδημία, όταν όλο το βάρος της αστικής προπαγάνδας έπεφτε στην “ατομική ευθύνη” και στο “μένουμε σπίτι”.  Κι αυτοί οι αγώνες δεν είναι απομονωμένα ξεσπάσματα. Χαρακτηριστική είναι η αναφορά στη νίκη των εργαζόμενων στην efood: 

«Η εργατική τάξη δεν εξατομικοποιείται, στρέφεται στο συλλογικό αγώνα και τα συνδικάτα παρά το σιωπητήριο που βαράνε οι συνδικαλιστικές ηγεσίες. Η άρχουσα τάξη θέλει να γενικεύσει τις “ελαστικές” εργασιακές σχέσεις παντού αλλά οι κατεξοχήν “ελαστικά” εργαζόμενοι, οργανώνονται, ενώνονται με την υπόλοιπη εργατική τάξη με κοινά αιτήματα, και νικάνε. Αντί να ξεριζώσει τον συνδικαλισμό από τα νοσοκομεία και τα σχολεία η κυβέρνηση τον βρίσκει μπροστά της σε κάτεργα του ιδιωτικού τομέα. Δεν πρόκειται για «απλές» συνδικαλιστικές μάχες, αλλά για δυο κόσμους που συγκρούονται». 

Συζήτηση

Πραγματικά, η συζήτηση στη συνεδρίαση σημαδεύτηκε από την κοινή διαπίστωση ότι δεν βρισκόμαστε στο 2019 όταν ανθούσαν οι θεωρίες ότι η ηγεμονία της ΝΔ θα είναι ακλόνητη και ότι ο κόσμος της Αριστεράς έχει γίνει «σκόνη». Βρισκόμαστε στο 2021, όπου όπως τόνισε χαρακτηριστικά στην παρέμβασή του ο Τ. Ζώτος, που ήταν δικηγόρος της πολιτικής αγωγής στη δίκη της Χρυσής Αυγής, «το Μητσοτάκη-Μωυσή έχει γίνει Μητσοτάκη κάθαρμα», συνέχισε. 

Στη συζήτηση έγιναν εκτενείς αναφορές σε αυτούς τους αγώνες, όχι μόνο σαν παραδείγματα αλλά και ως πολιτικές μάχες, αιχμές στην σύγκρουση με την κυβέρνηση της ΝΔ. Ο Γ. Κούτρας, γιατρός στο Ιπποκράτειο και μέλος του ΔΣ της ΕΝΙΘ μίλησε για τη διαρκή μάχη των εργαζόμενων στα νοσοκομεία ενάντια στην κυβέρνηση, την συμβολή της παρέμβασης του Συντονιστικού των Νοσοκομείων στο ξεδίπλωμα των αγώνων και την πολιτική συζήτηση που ανοίγουν ενόψει και της πανυγειονομικής απεργίας της 21 Οκτώβρη. 

Ο Κ. Τουλγαρίδης, δάσκαλος και μέλος της Ε.Ε της ΑΔΕΔΥ έδωσε την εικόνα της συγκλονιστικής απεργίας διαδήλωσης των εκπαιδευτικών στις 11 Οκτώβρη λέγοντας χαρακτηριστικά «ότι μόνο από το σωματείο κατέβηκαν 100 άνθρωποι στη διαδήλωση». Όμως, μίλησε και για την ανάγκη συντονισμού των ΕΛΜΕ για να συνεχιστεί η απεργία-αποχή κόντρα στα πραξικοπήματα των συνδικαλιστικών ηγεσιών. Ο Γ. Ράγκος, μέλος της ΚΣΕ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, αναφέρθηκε στην απεργία των εργαζόμενων στη ΔΕΗ ενάντια στην ιδιωτικοποίηση και την σημασία που έχει στον αγώνα ενάντια στα παραμύθια της «απολιγνιτοποίησης» και της «πράσινης μετάβασης» του Μητσοτάκη. 

Το ΠΣΟ εκτίμησε, με την απόφαση που υιοθέτησε, ότι παρόλο τον πρωτοπόρο ρόλο των αγωνιστών/τριών του μετώπου σε όλες τις μάχες της προηγούμενης περιόδου, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν κατόρθωσε να αναδείξει το διακριτό πολιτικό της στίγμα. Είναι μια μεγάλη αντίφαση που πρέπει και μπορεί να ξεπεραστεί με συντροφική συζήτηση στις διαδικασίες του μετώπου αλλά και με την παρέμβαση στις μάχες, με πολιτικές πρωτοβουλίες που θα απευθύνονται στον κόσμο της Αριστεράς και του αγώνα.  

«Χιλιάδες αγωνιστές και αγωνίστριες ρίχνονται στις μάχες για την ανατροπή της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας και οι αναζητήσεις τους ξεπερνούν τα διστακτικά και “ρεαλιστικά” όρια της κοινοβουλευτικής αριστεράς.  

Η συνεδρίαση του ΠΣΟ στις 17 Οκτώβρη πρέπει και μπορεί να γίνει αφετηρία για το δυνάμωμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και την συσπείρωση αυτού του μεγάλου δυναμικού που αγωνίζεται και αναζητά πολιτικό στήριγμα. Για να αναδείξουμε την αντικαπιταλιστική επαναστατική αριστερά που αξίζει και έχει ανάγκη όλος αυτός ο κόσμος του αγώνα και της αριστεράς».

Αυτή η διπλή προσπάθεια ξεκινάει άμεσα. Με πρόταση που έγινε δεκτή ομόφωνα το ΠΣΟ καλεί όλα τα μέλη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ να δώσουν όλες τους τις δυνάμεις ώστε η 21 Οκτώβρη να είναι μέρα κοινής απεργίας των εργαζόμενων της Υγείας και των εκπαιδευτικών. Επίσης δεσμεύτηκε για τη διοργάνωση πολιτικών εκδηλώσεων στην Αθήνα και άλλες πόλεις στο φετινό γιορτασμό της εξέγερσης του Πολυτεχνείου και τη μαζική συμμετοχή στις διαδηλώσεις. Τέλος, το ΠΣΟ αποφάσισε να προχωρήσει στη διοργάνωση της επόμενης Συνδιάσκεψης της ΑΝΤΑΡΣΥΑ την Άνοιξη του 2022.