Το σκάνδαλο της “Ομάδας Κ”

«Δεν επιτρέπεται να στοχοποιείται μια ολόκληρη ομάδα είτε είναι στην ομάδα-Κ είτε όχι», απάντησε παραδεχόμενος στην ουσία την ύπαρξή της, ο Δήμαρχος Καμίνης σε ερώτηση του Π. Κωνσταντίνου Δημοτικού Συμβούλου της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, στην τελευταία συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου της Αθήνας σχετικά με το εάν έδρασε η «ομάδα Κ» στη επιχείρηση του Θησείου που κόστισε τη ζωή του Μπαμπακάρ Ντιάε.

Η ύπαρξη και η δράση της φασιστικής “ομάδας-Κ” μέσα στη Δημοτική Αστυνομία του Δήμου Αθήνας, έγινε επίσημα γνωστή μετά από ανακοίνωση του Συνδικάτου ΟΤΑ Αττικής που είχε καταγγείλει “την επίθεση που δέχτηκε συνάδελφος δημοτικός αστυνομικός στη γενική συνέλευση του σωματείου εργαζομένων των Δημοτικών Αστυνομικών της Αθήνας την Τρίτη 5 Φλεβάρη από 15 μέλη της γνωστής φασιστικής συμμορίας με την ονομασία «ομάδα Κ». Είναι ομάδα που δραστηριοποιείται με τη στήριξη της Δημοτικής Αρχής του Δήμου Αθηναίων, με ειδικά προνόμια και «ειδίκευση» στο παρεμπόριο και τις κοινές επιχειρήσεις με την Ελληνική Αστυνομία”.

Εξίσου αποκαλυπτική ήταν και η ανακοίνωση που εξέδωσε η “Ανταρσία στις Γειτονιές της Αθήνας”: “Η ομάδα Κ συγκροτήθηκε αμέσως μετά την ανάπτυξη της καμπάνιας της ακροδεξιάς του ΛΑΟΣ και μεγαλεμπόρων με το σλόγκαν «STOP παραεμπόριο», καμπάνια που είχε μετατραπεί σε ρατσιστικό κυνηγητό στην Ερμού με ροπαλοφόρους να χτυπάνε μετανάστες. Με την απόφαση του Δημάρχου Γ.Καμίνη να προχωρήσει σε κοινές επιχειρήσεις με την ΕΛΑΣ «κατά του παραεμπορίου» μέσα στη Δημοτική Αστυνομία, συγκροτήθηκε η «ομάδα Κ», με συμμετοχή τριάντα περίπου ατόμων, χωρίς να έχουν στην αρχή ούτε καν προϊστάμενο. Προσφάτως απέκτησαν επόπτη. Η βάση της συγκρότησης ήταν «εθελοντική». Μπήκαν όσοι ήθελαν να συμμετέχουν στις επιχειρήσεις της Δημοτικής Αστυνομίας. Με αυτό τον τρόπο λύθηκε το ζήτημα της άρνησης της πλειοψηφίας των δημοτικών αστυνομικών να συμμετέχουν στις επιχειρήσεις σκούπα κατά των μεταναστών. Στην «ομάδα Κ» βρέθηκαν εθελοντές νεοναζιστές της Χρυσής Αυγής και άλλοι φασίστες στην συντριπτική τους πλειοψηφία. Η «ομάδα Κ»-αταδίωξης έχει εμπλακεί πολλές φορές σε συγκρούσεις με τους μικροπωλητές μπροστά στα μάτια περαστικών. Στο Θησείο σε προηγούμενη επιχείρηση βρέθηκαν δημοτικοί αστυνομικοί να φοράνε κράνη και έξω από την ΑΣΟΕΕ να πετροβολούν”.

Η Δημοτική αστυνομία ιδρύθηκε τυπικά το 1997 και άρχισε να λειτουργεί το 1999 με αρμοδιότητες που αφορούσαν την τήρηση των διατάξεων για τη λειτουργία των καταστημάτων και επιχειρήσεων υγειονομικού ενδιαφέροντος, τον έλεγχο στάθμευσης αυτοκινήτων, τη ρύθμιση κυκλοφορίας, την εφαρμογή Γενικού Οικοδομικού Κανονισμού και άλλες παρόμοιες.

Το 2008 όμως, λίγες μέρες μετά τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, η κυβέρνηση της ΝΔ με υπουργό Παυλόπουλο ψηφίζει το ν.3731/08 που αποτελεί νέο νομοθετικό πλαίσιο λειτουργίας της Δημοτικής Αστυνομίας με στόχο τη μετατροπή της σε κατασταλτικό μηχανισμό. Ο νέος νόμος προέβλεπε ότι σε όσους Δήμους υπάρχουν πάνω από 50 Δημοτικοί Αστυνομικοί τότε μπορούν να αποκτήσουν αρμοδιότητες που μέχρι πρότινος ήταν της ΕΛ.ΑΣ.

Η ΠΟΕ-ΟΤΑ, είχε τοποθετηθεί κατά του νομοσχεδίου λέγοντας ότι «κινείται στην κατεύθυνση της ουσιαστικής μετατροπής της Δημοτικής Αστυνομίας σε κατασταλτικό-εισπρακτικό μηχανισμό και διαφοροποιεί τους εργαζόμενους (λιγότερα δικαιώματα) με τους υπόλοιπους στην Τοπική Αυτοδιοίκηση». Τότε ήταν ανοιχτό εάν θα δίνονταν στους Δημοτικούς Αστυνομικούς το δικαίωμα να οπλοφορούν, το οποίο όμως δεν έγινε πράξη εξ αιτίας της διαφωνίας και της αντίστασης των Δημοτικών Αστυνομικών και της ΠΟΕ ΟΤΑ.

Η εκστρατεία ενάντια στο “παρεμπόριο” δεν σημαίνει τίποτε άλλο από την επιβολή της ρατσιστικής ατζέντας, αφού όλοι ξέρουν πολύ καλά ότι για τα κλεισίματα των μαγαζιών φταίει η ύφεση και η φτώχεια που φέρνουν η λιτότητα και οι περικοπές και όχι οι μικροπωλητές. Αυτή η πολιτική ρατσιστικού αποπροσανατολισμού είναι που εξέθρεψε το συγκεκριμένο φασιστικό νεοναζιστικό μόρφωμα μέσα στους κόλπους της Δημοτικής Αστυνομίας, με τις ευλογίες και του Καμίνη.

Η διάλυση της ναζιστικής ομάδας -Κ χρειάζεται να γίνει υπόθεση των ίδιων των εργαζόμενων στη Δημοτική Αστυνομία και γενικότερα όλων των εργαζόμενων και των συνδικάτων στο Δήμο της Αθήνας. Να απαιτήσουμε να φύγουν οι φασίστες. Να πάψουν οι εργαζόμενοι να χρησιμοποιούνται ως μηχανισμός καταστολής, αλλά αντίθετα να εργαστούν στις κοινωνικές υπηρεσίες, στους βρεφονηπιακούς σταθμούς, στα κέντρα αστέγων, στον πολιτισμό και τον αθλητισμό, εκεί που είναι οι πραγματικές ανάγκες του κόσμου.