Ημερίδα ενάντια στο Ευρώ και την Ε.Ε.

Τον πρώτο κύκλο άνοιξε, εκ μέρους της Πρωτοβουλίας, ο Αλέκος Βερναρδάκης, ενώ ακολούθησαν σύντομες εισηγήσεις από τους καθηγητές οικονομίας Φάνη Παπαδάτο, Θόδωρο Μαριόλη και  Σταύρο Μαυρουδέα και τους Σωτήρης Κοντογιάννη, Αποστόλη Καψάλη (ΙΝΕ ΓΣΕΕ) και τον Γιάννη Τόλιο.

Ο Σταύρος Μαυρουδέας εξήγησε γιατί η σημερινή κρίση δεν οφείλεται ούτε στην "χρηματοπιστικοποίηση" -όπως ονομάζουν πολλοί οικονομολόγοι την διόγκωση του χρηματοπιστωτικού τομέα- ούτε σε κάποιες άλλες ιδιαιτερότητες. Είναι μια κλασσική κρίση υπερσυσσώρευσης, μια κρίση που οφείλεται στην πτώση της κερδοφορίας του συστήματος, μια κρίση που έχει τις ρίζες της πίσω στη δεκαετία του 1970 και στην ονομαζόμενη "πετρελαϊκή" κρίση -την οποία ο καπιταλισμός, παρά τις σχετικές ανακάμψεις που έχουν μεσολαβήσει, δεν έχει καταφέρει να ξεπεράσει. Ο Σταύρος, όπως και πολλοί άλλοι εισηγητές θεωρεί την επιμονή στη θέση για έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση κομβικό σημείο για την ανάπτυξη του κινήματος.

Η ένταξη στην Ευρωζώνη ήταν -και εξακολουθεί να είναι- στρατηγική επιλογή για τον ελληνικό καπιταλισμό, είπε ο Σωτήρης Κοντογιάννης. Ήταν μια επιλογή δεμένη με την "μεγάλη ιδέα" της μετατροπής της Αθήνας σε χρηματοπιστωτικό κόμβο, σε City των Βαλκανίων. Τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 2000 η επιλογή αυτή στέφθηκε από επιτυχίες -η Ελλάδα είχε πολύ υψηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης από ό,τι η Γερμανία, η Γαλλία ή η Ιταλία. Η σημερινή της κρίση δεν είναι προϊόν "καθυστέρησης" -είναι το αποτέλεσμα της χθεσινής επιτυχίας.

Κενές διακηρύξεις

Ο Σωτήρης έκλεισε την εισήγησή του με μια επίθεση στις ιδέες μιας "αριστερής κυβέρνησης" που με ένα πρόγραμμα σαν των Κίρχνερ θα οδηγήσει την ελληνική οικονομία ξανά στην ανάπτυξη. Χωρίς εργατικό έλεγχο τα πιο ριζοσπαστικά μέτρα -η παύση πληρωμών, η έξοδος από το Ευρώ, η κρατικοποίηση των τραπεζών κλπ- είναι κενές διακηρύξεις. Και ο "Έλληνας Κίρχνερ" κινδυνεύει να αποδειχτεί Έλληνας Πρόντι.

Τον δεύτερο κύκλο άνοιξε η Φλώρα Παπαδέδε. Ακολούθησαν εισηγήσεις από τους Παναγιώτη Σωτήρη, Αντώνη Δραγανίγο, Γιάννη Θεωνά, Δημήτρη Σαραφιανό, Χρήστο Καραμάνο και Γιάννη Ραχιώτη.

Αντικαπιταλιστική λύση στη σημερινή κρίση χωρίς ρήξη με το Ευρώ και την Ευρωπαϊκή Ένωση, είπε ο Αντώνης Δραγανίγος στην εισήγησή του, δεν μπορεί να υπάρξει. Και όταν μιλάμε για ρήξη δεν μπορούμε να εννοούμε τίποτα λιγότερο από την οριστική αποδέσμευση. Για να στηρίξει αυτή την άποψη αναφέρθηκε στον χαρακτήρα της σημερινής κρίσης -μια "δομική κρίση του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής που οξύνεται από τις αντιφάσεις της ΕΕ και της Ευρωζώνης". Η έξοδος από αυτήν την κρίση μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνο με μια "αντικαπιταλιστική ρήξη με τις βασικές επιλογές του συστήματος".

Η ημερίδα έκλεισε με παρεμβάσεις από προσωπικότητες της αριστεράς και εκπροσώπους κομμάτων και πολιτικών οργανώσεων. Ο Γιώργος Ρούσης επανέλαβε την προτροπή του για μια ευρεία συνεργασία της αριστεράς, πέρα από τις διαφοροποιήσεις ανάμεσα στα περισσότερο ή λιγότερο ριζοσπαστικά κομμάτια της. Και ο Αλέκος Αλαβάνος επέμεινε στην ανάγκη του "διαλόγου" ανάμεσα στις δυνάμεις της ριζοσπαστικής αριστεράς (κατακεραυνώνοντας το ΣΕΚ γιατί αρνήθηκε να πάρει μέρος στον διάλογο που οργάνωσε το "Μέτωπό" του). Τελευταίος ομιλητής ήταν ο Άγγελος Χάγιος -που τόνισε την σημασία που έχει, μέσα στις σημερινές συνθήκες, για την ανάπτυξη του κινήματος μια αριστερά που είναι ξεκάθαρα ενάντια στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Οι εισηγήσεις της ημερίδας έχουν αναρτηθεί στην ιστοσελίδα της πρωτοβουλίας στο http://stopeuroee.wordpress.com/.