Διεθνή
Απεργία στο Μετρό του Λονδίνου

Το πανό των απεργών του Μετρο στο Μαρξισμό

Μια απεργία που συγκλόνισε και υπενθύμισε σε όλους τη δύναμη των εργατών. Όποιος έχει τύχει να βρεθεί κάποια στιγμή στο Λονδίνο ξέρει ότι ο υπόγειος είναι αυτός που κάνει την πόλη να κινείται. Την περασμένη Πέμπτη 9/7, ημέρα ανακοίνωσης του προϋπολογισμού λιτότητας της δεξιάς κυβέρνησης κατέβηκαν σε απεργία και οι εργαζόμενοι στο μετρό. Ούτε ένα τρένο δεν κινήθηκε στις ράγες της αγγλικής μητρόπολης, ούτε ένας σταθμός του μετρό δεν άνοιξε παραλύοντάς την κυριολεκτικά!
 
Απεργία με τέτοια επιτυχία έχει να γίνει από το 1926! Και τα τέσσερα σωματεία του κλάδου συντονίστηκαν για αυτήν την 24ωρη απεργία. Στις κάλπες που στήθηκαν από τα σωματεία για το αν θα έπρεπε να υπάρξει απεργιακή απάντηση στα μέτρα, το 97,6 % ψήφισε ΝΑΙ, ενώ η συμμετοχή άγγιξε το 81%. Η συντριπτική πλειοψηφία που εκφράστηκε στις κάλπες γέμισε με αυτοπεποίθηση τους απεργούς οι οποίοι οργάνωσαν από τα χαράματα απεργιακές φρουρές στους σταθμούς. 
 
Σε πολλές από τις φρουρές βρέθηκαν ως συμπαραστάτες μέλη άλλων συνδικάτων όπως αυτό των εκπαιδευτικών καθώς και μέλη του SWP (αδελφό κόμμα του ΣΕΚ), ενώ σε κάποιες έκανε και την εμφάνισή του το πανό της φωτογραφίας. Όπως έγραφε και η ΕΑ στις σελίδες της ήδη από την προηγούμενη εβδομάδα, είναι παραπάνω από εμφανές ότι η μαζική καταδίκη των μνημονίων στις κάλπες του δημοψηφίσματος στην Ελλάδα τροφοδότησε με νέες ελπίδες τους εργαζόμενους στην Ευρώπη και αλλού. Αυτό άλλωστε φάνηκε και στην εναρκτήρια εκδήλωση του φεστιβάλ «Μαρξισμός 2015» στο Λονδίνο (βλ. δίπλα).
 
Φυσικά η απεργία αυτή δεν έπεσε από τον ουρανό, είχε προηγηθεί πριν από μερικές εβδομάδες η διαδήλωση κατά της λιτότητας με τη συμμετοχή εκατοντάδων χιλιάδων στο κέντρο του Λονδίνου. Είχαν ακόμη προηγηθεί αυθόρμητες και μισο-οργανωμένες κινητοποιήσεις τις πρώτες μέρες μετά την εκλογή των Τόρηδων σε σειρά πόλεων ανά την Αγγλία. Η απεργία αυτή επαναφέρει τη δύναμη των συνδικάτων στο προσκήνιο ως το μόνο πραγματικά αντίπαλο δέος στο «μονόδρομο» της λιτότητας. Ήδη έχει ξεκινήσει να οργανώνεται ο επόμενος σταθμός στον οποίο θα συναντηθούν οι δυνάμεις της αντίστασης, και δεν είναι άλλος από το συνέδριο των Τόρηδων τον Οκτώβριο στο Μάντσεστερ. 
 
Η επιλογή της πόλης του Μάντσεστερ προβλέπεται να αποδειχθεί εξαιρετικά ατυχής για το κυβερνόν αγγλικό κόμμα, πρόκειται για την παραδοσιακή εργατούπολη του αγγλικού βορρά, (είχε ήδη βιομηχανία από την εποχή του Μαρξ), που στα χρόνια της παντοδυναμίας της Θάτσερ υπέφερε τα μέγιστα από το νεοφιλελευθερισμό που οδήγησε στην μαζική της αποβιομηχάνιση. Αντίθετα με τις προβλέψεις των μετεωρολόγων, το ερχόμενο φθινόπωρο θα είναι εξαιρετικά θερμό για τα αγγλικά δεδομένα.