Εργατικό κίνημα
Aντεργατικό έκτρωμα

Με βάση τις γενικές διατάξεις του 3ου μνημόνιου που ψηφίστηκε τον Αύγουστο του 2015 αλλά και τις προβλέψεις στο συμπληρωματικό 4ο μνημόνιο το Μάη του 2017, η κυβέρνηση στα πλαίσια της 3ης αξιολόγησης ετοιμάζεται να καταθέσει στη Βουλή ένα νομοσχέδιο – αντιαπεργιακό σφαγείο. 

Η πρόβλεψη για απεργιακή απαρτία του 50% +1, επιδιώκει να μπει σαν ταφόπλακα στο απεργιακό δικαίωμα στη βάση του συνδικαλιστικού κινήματος, στα πρωτοβάθμια σωματεία, εκεί που υπάρχει άμεση συμμετοχή των εργαζομένων, όπου οι αποφάσεις παίρνονται συλλογικά κι η αλληλεγγύη κι η αγωνιστική διεκδίκηση στηρίζονται, χωρίς διαμεσολάβηση, απευθείας από τη βάση.

Πρόκειται για αναβίωση καθεστώτων αντεργατικών-αντιαπεργιακών που επιβάλλονταν όποτε το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα σήκωνε κεφάλι κι οι αγώνες των εργαζόμενων φούντωναν κι απειλούσαν την εργοδοτική ή κυβερνητική αυθαιρεσία. Τελευταία φορά επιβλήθηκαν παρόμοιες

διατάξεις με το νόμο Λάσκαρη (αυτού που “κατάργησε την πάλη των τάξεων” με το νόμο 330 του 1976). Αργότερα κι η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ πέρασε το “άρθρο 4” για να φαλκιδεύσει τον ίδιο το νόμο της 1264/82 για χάρη των τραπεζών και ΔΕΚΟ, όμως οι εργαζόμενοι με σκληρούς αγώνες το κατάργησαν στην πράξη. Με τέτοιους νόμους σύρθηκαν στα δικαστήρια (παλιότερα και σε φυλακές και εξορίες), απολύθηκαν, διώχθηκαν αμέτρητοι αγωνιστές εργαζόμενοι και συνδικαλιστές. Οι αγώνες όμως έφεραν ένα σχετικό εκδημοκρατισμό (αν και με αρκετά προβλήματα) στα εργασιακά- συνδικαλιστικά το 1982.

Πάγια επιδίωξη των εργοδοτικών οργανώσεων με προεξάρχοντα τον ΣΕΒ ήταν να αλλάξουν δραστικά σε αντιαπεργιακή κατεύθυνση οι προϋποθέσεις για απεργιακή απόφαση των εργαζομένων στις επιχειρήσεις. Τώρα, με προμετωπίδα τους “θεσμούς” των δανειστών που έρχονται με τα μνημόνια σαν αρρωγοί των εργοδοτών, προωθεί αυτή την κατάπτυστη αντεργατική αντιαπεργιακή ρύθμιση η κυβέρνηση, αυτοχαρακτηριζόμενη σαν αριστερή. Να ξεδοντιασθούν τα πρωτοβάθμια σωματεία κι η συμμετοχή των εργαζομένων στο συνδικαλισμό, εκεί που δίνονται οι καθημερινές μάχες απέναντι στην εργοδοσία αλλά κι οργανώνονται οι αποτελεσματικές αντιστάσεις και μαζικοποιείται ο αγώνας ενάντια στην πολιτική των μνημονίων, να το νέο λαμπρό κυβερνητικό κατόρθωμα που έρχεται να προστεθεί στην ουσιαστική κατάργηση των κλαδικών συλλογικών συμβάσεων, της διαιτησίας, στις μειώσεις μισθών, στην πρόσφατη απελευθέρωση των απολύσεων!

Την ίδια στιγμή “δεν θίγεται” ο μηχανισμός απεργιακής απόφασης στα δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια συνδικάτα, εκεί δηλαδή που οι μηχανισμοί είναι σε πολύ μεγάλο βαθμό γραφειοκρατικοί και κατά κανόνα συμπλέουν με τις εργοδοτικές ή και κυβερνητικές πολιτικές και προτεραιότητες. 

Την απάντηση στο αντεργατικό έκτρωμα που προωθεί η κυβέρνηση καλούμαστε να δώσουμε οι ίδιοι οι εργαζόμενοι με τους αγώνες τους, με αιχμή τις απεργίες και σε συντονισμό και γενίκευση κατά κλάδους αλλά και γενική απεργία ώστε να αποτραπεί κι ανατραπεί κι αυτό, μαζί με τα υπόλοιπα αντεργατικά κι αντιλαϊκά μέτρα που έχουν βαρειά τραυματίσει τα καταχτημένα με σκληρούς αγώνες εργατικά δικαιώματα, φέρνοντας μαζική ανεργία και φτώχεια με τις μνημονιακές πολιτικές. Οι πρωτοβουλίες που παίρνει ο Συντονισμός Ενάντια στα Μνημόνια, όπως η σύσκεψη στις 13/11 και η πανελλαδική συνέλευση στις 17/12, μαζι κι άλλοι συντονισμοί αγωνιζόμεννων εργαζομένων θα να βοηθήσουν στο να είναι καίριοι κι αποτελεσματικοί οι αγώνες που είναι μπροστά μας.

Βασίλης Συλαϊδής
συνδικαλιστής στην INTRACOM και στο ΕΚΑ, μέλος του ΠΣΟ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ