Για την επίσκεψη Σαμαρά στην Τουρκία. Εργάτες ενωμένοι πάνω από τα σύνορα

Στην υπογραφή 25 συμφωνιών προχώρησαν τη Δευτέρα η ελληνική και η τουρκική κυβέρνηση που συναντήθηκαν στην Κωνσταντινούπολη. Τη συνάντηση Σαμαρά-Ερντογάν ακολούθησε μικτό υπουργικό συμβούλιο με υπουργούς και από τις δύο χώρες και στη συνέχεια επιχειρηματικό φόρουμ με επιχειρηματίες από Ελλάδα και Τουρκία.

Κλείνοντας την ομιλία του ο Σαμαράς είπε ότι «με τις επαφές των πολιτικών και των επιχειρηματιών θέλουμε να φέρουμε πιο κοντά τους δύο λαούς. Βάζουμε την ανάπτυξη στην υπηρεσία της ειρήνης». Φυσικά και στα δύο λέει ψέμματα.

Οι 25 συμφωνίες που συζήτησαν και έκλεισαν οι Σαμαράς και Ερντογάν δεν πρόκειται να επιφέρουν παρά ελάχιστα “οφέλη” στους λαούς. Οπως ανέφερε χαρακτηριστικά ο Ερντογάν: «Το 2010 είχαν υπογραφεί 22 συμφωνίες, είχαμε 5 δισεκατομμύρια εμπορικές συναλλαγές, το ισοζύγιο είναι εις βάρος της Τουρκίας, έχουμε καταφέρει να τις ανεβάσουμε στα 6,5 δισεκατομμύρια και έχουμε στόχο να τις διπλασιάσουμε. Οι ελληνικές επενδύσεις στην Τουρκία ανήλθαν σε 6,6 δισεκατομμύρια δολάρια”.

Είδε ο λαός σε Ελλάδα και Τουρκία κανένα όφελος από όλες αυτές τις εμπορικές συναλλαγές και τις επενδύσεις που έγιναν τα τελευταία δύο χρόνια και μάλιστα εν μέσω κρίσης; Ποιος θα επωφεληθεί από τις Ειδικές Οικονομικές Ζώνες που εξετάζουν οι “επιχειρηματικοί κύκλοι” και στις δύο πλευρές του Αιγαίου; Ποιος εργαζόμενος θα ωφεληθεί από τις συμφωνίες για τη λαθρομετανάστευση, τη συνεργασία δηλαδή στρατών και της αστυνομίας; Το μόνο που θα πετύχουν θα είναι να πνίξουν ακόμα περισσότερους μετανάστες, πρόσφυγες, γυναίκες και μικρά παιδιά στα νερά του Αιγαίου.

Ψεύτικη

Όσο ψεύτικη είναι η “ανάπτυξη” που υπόσχεται ο Σαμαράς, άλλο τόσο ψεύτικη είναι και η ειρήνη του. Οσον αφορά στην ΑΟΖ, στα πλαίσια του “καλού κλίματος” που επικράτησε στην Κων/πολη, όταν ο Ερντογάν έκανε λόγο για λύση «win-win», δηλαδή για μία αμοιβαία επωφελή λύση, ο Σαμαράς απάντησε ότι “οι θέσεις της Ελλάδας απορρέουν από το Διεθνές Δίκαιο”.

Μόλις την προηγούμενη βδομάδα η ελληνική κυβέρνηση επικαλούμενη το “Διεθνές Δίκαιο” προχώρησε σε ρηματική διακοίνωση στον ΟΗΕ για τη χορήγηση αδειών έρευνας στην ελληνική υφαλοκρηπίδα, με την Τουρκία να απαντάει ότι οι άδειες για έρευνα αφορούν τη δική της υφαλοκρηπίδα. Και οι δύο πλευρές επικαλούνται το “Διεθνές Δίκαιο” που όπως ξέρουμε από μια σειρά παραδειγμάτων από όλη την υφήλιο, πχ στη Γάζα και στην Παλαιστίνη μόνο δίκαιο δεν είναι.

Στην πραγματικότητα πίσω από τους διαξιφισμούς Τουρκίας - Ελλάδας κρύβονται οι σκληροί ανταγωνισμοί ανάμεσα στους καπιταλιστές των δύο χωρών για το ποιος θα έχει το πάνω χέρι στην ευρύτερη περιοχή – και από δίπλα οι λογιών λογιών πολυεθνικές που ετοιμάζονται να συμπράξουν για την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων.

Σε συνθήκες κρίσης σαν τη σημερινή, που πολεμοκάπηλοι όπως ο Καμμένος ή ο σύμβουλος του Σαμαρά Κρανιδιώτης πετάνε τη σκούφια τους για νέες “εποποιίες” σαν του '22 και του '74 - το τελευταίο πράγμα που θα ήθελαν οι εργαζόμενοι και ο λαός είναι μετά την απόλυτη φτώχεια και τα προγράμματα του ΔΝΤ να πάμε στα “θερμά επεισόδια” και σε πολεμικές καταστάσεις με την Τουρκία.

Σε κάθε περίπτωση, είτε με συμφωνίες “win-win” είτε με πολεμικές κραυγές ο μόνος που βγαίνει χαμένος είναι η εργατική τάξη και στις δύο πλευρές του Αιγαίου. Η μόνη πραγματική εγγύηση ειρήνης και διεξόδου από την κρίση είναι η διεθνιστική αλληλεγγύη των εργατών που δεν έχουν να μοιράσουν παρά μόνο τη φτώχεια τους.