Ο Ολάντ αγκαλιά με τον γαλλικό ΣΕΒ - οι εργάτες στους δρόμους

Την Τρίτη 5 Μάρτη, την ώρα που η Εργατική Αλληλεγγύη έφευγε για το τυπογραφείο, εξελίσσονταν 174 διαδηλώσεις σε αντίστοιχα σημεία της Γαλλίας. Οι συνομοσπονδίες CGT και FO, μαζί με τo συνδικάτο των εκπαιδευτικών FSU και το συνδικαλιστικό δίκτυο Solidaires πήραν την απόφαση να μετατρέψουν τις 5 Μάρτη σε μέρα διαδηλώσεων και απεργιών.

Την Τετάρτη 6 Μάρτη, το γαλλικό κοινοβούλιο ψηφίζει για μια επίθεση στα εργατικά δικαιώματα, σε ένα νομοσχέδιο που στην πραγματικότητα γράφτηκε από τα αφεντικά. Ο νομος αυτός που κατεβάζει η κυβέρνηση Ολάντ - Ερό επιδιώκει να φέρει μεγαλύτερη ελαστικότητα, λέγοντας πως έτσι θα μπορέσουν περισσότερες επιχειρήσεις να ξεπεράσουν την κρίση. Πρακτικά σημαίνει μεγαλύτερη ευκολία στα αφεντικά να προχωράνε σε απολύσεις, να μειώνουν τους μισθούς και να αυξάνουν τις ώρες εργασίας.

Το νομοσχέδιο προέκυψε ως συμφωνία μεταξύ του Μεντέφ (του αντίστοιχου γαλλικού ΣΕΒ) και τριών μεγάλων συνδικάτων. Απέναντι σε αυτό το μπλοκ των συνδικάτων που τα βρήκαν με τα αφεντικά, δημιουργήθηκε η αντίθετη συσπείρωση γύρω από τη CGT. Είναι η πρώτη φορά που οι συνομοσπονδίες CGT και FO προχωράνε από κοινού σε τέτοιας κλίμακας κινητοποίηση μετά το 1995 και τη μεγάλη μάχη ενάντια στην κυβέρνηση Σιράκ - Ζιπέ.

Τα συνδικάτα που αρνούνται τη συμφωνία εκπροσωπούν περισσότερους εργάτες. Όμως, το γεγονός ότι υπήρξαν συνδικάτα που την αποδέχθηκαν, δίνει την άνεση στον Ολάντ να λέει πως πρόκειται για προϊόν “κοινωνικού διαλόγου”. Στην πραγματικότητα, τα αφεντικά έχουν αρχίσει ήδη να ξεσαλώνουν στον ιδιωτικό τομέα, κλείνοντας εργοστάσια, απολύοντας κόσμο, ή απειλώντας με κλείσιμο για να χειροτερέψουν τους όρους των εργατών.

Μεγάλα λόγια

Παρά τα μεγάλα λόγια του Ολάντ, ο οποίος υποτίθεται θα εφάρμοζε πολιτική αντίστροφη με της λιτότητας ή υποτίθεται θα επέβαλε στα αφεντικά τους όρους του, η “σοσιαλιστική” κυβέρνηση αποδεικνύεται εξίσου νεοφιλελεύθερη με την κυβέρνηση του Σαρκοζί. Οι υποσχέσεις του Ολάντ είχαν καταφέρει να προκαλέσουν αδράνεια στο εργατικό κίνημα της Γαλλίας, με τους γραφειοκράτες να λένε πως οι απεργίες πλέον δεν χρειάζονται γιατί πρώτον δεν φέρνουν αποτέλεσμα και δεύτερον η αλλαγή της κυβέρνησης θα έφερνε δικαίωση στα εργατικά αιτήματα. Τώρα οι ίδιοι γραφειοκράτες βρίσκονται κάτω από πίεση να κηρύξουν απεργίες.

Η αντίσταση έχει ήδη ξεκινήσει σε πολλούς χώρους. Τον περασμένο μήνα έγιναν απεργίες στα πολυκαταστήματα Virgin Megastores και στα εργοστάσια των αυτοκινητοβιομηχανιών Πεζό και Ρενό. Η γενίκευση του δρόμου της απεργίας και της κατάληψης είναι ο τρόπος για να σταματήσουν όλες οι επιθέσεις των αφεντικών και η κυβέρνηση Ολάντ να καταλάβει ότι η απάτη με την οποία κατάφερε να εκλεγεί δεν λειτουργεί πλέον.