Διεθνή
Μιανμάρ: Απόπειρα γενοκτονίας κατά των Ροχίνγκια

Τα εγκλήματα του στρατού της Μιανμάρ κατά του λαού των Ροχίνγκια καταγγέλλονται πλέον και επισήμως ως απόπειρα γενοκτονίας. Οι επιθεωρητές του ΟΗΕ που είχαν αναλάβει να περιγράψουν την κατάσταση κάνουν λόγο για “τις πιο σοκαριστικές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων” που έχουν δει ποτέ. 

Ήταν το καλοκαίρι του 2017 όταν κορυφώθηκε ο διωγμός κατά των Ροχίνγκια. Οι συνεντεύξεις με 875 πρόσφυγες φέρνουν στο φως αυτό που πολύς κόσμος της περιοχής φώναζε ήδη από τότε. Ο στρατός αντιμετώπισε τους Ροχίνγκια ως άψυχα αντικείμενα. Τους έκαψε τα χωριά, σκότωνε αδιάκριτα και επέτρεπε σε συμμορίες να προχωράνε σε βασανιστήρια, συμπεριλαμβανομένων αναρίθμητων ομαδικών βιασμών. Μικρά παιδιά αποχωρίστηκαν από τους γονείς τους και αφέθηκαν αβοήθητα, δολοφονήθηκαν βρέφη.

Οι Ροχίνγκια πλέον είναι λαός χωρίς κράτος. Πάνω από 750 χιλιάδες ξεριζώθηκαν, ο μισός περίπου από το συνολικό πληθυσμό Ροχίνγκια. Η πλειοψηφία έχει βρει καταφύγιο στο γειτονικό Μπαγκλαντές, όπου έχουν στηθεί τεράστιοι καταυλισμοί. Βρίσκεται σε εξέλιξη ένα ρατσιστικό σχέδιο για μεταφορά 100 χιλιάδων Ροχίνγκια σε ένα ξερονήσι στον Κόλπο της Βεγγάλης. Ο ΟΗΕ δεν χρησιμοποιεί αβίαστα τη λέξη “γενοκτονία”. Έχει νομικό περιεχόμενο και πρέπει να έχει αποδειχθεί ότι ο σκοπός μιας σφαγής είναι να εξαφανίσει μια ολόκληρη κοινότητα.

Ο διωγμός των Ροχίνγκια από τη Μιανμάρ έχει τη σφραγίδα μιας άγριας ισλαμοφοβίας, όχι μόνο στη Μιανμάρ αλλά από πλευράς “διεθνούς κοινότητας”. Αλλά η λέξη “φανατισμός” γίνεται διεθνής τίτλος όταν υπάρχουν εγκλήματα με μουσουλμάνους δράστες. Βλέποντας μουσουλμάνους να γίνονται μαζικά θύματα, οι μεγάλες δυνάμεις περίμεναν το στρατό της Μιανμάρ να τελειώσει τη δουλειά του. 

Συγκατοίκηση

Η πρωθυπουργός της Μιανμάρ, Αούνγκ Σαν Σου Κι, κάτοχος του Νόμπελ Ειρήνης για τη δράση της κατά της χούντας, ήρθε στην εξουσία το 2016 όταν ο στρατός άφησε χώρο για μετάβαση στη “δημοκρατία”. Αντί για πραγματική “μεταπολίτευση”, πρόκειται για συγκατοίκηση των χουντικών με τη “δημοκρατική” κυβέρνηση. Η Αούνγκ Σαν Σου Κι έδωσε το πράσινο φως στους στρατηγούς να σφάζουν τους Ροχίνγκια, τους έδωσε κάλυψη και τώρα φυλακίζει ακόμη και δημοσιογράφους που μιλάνε για το έγκλημα.

Πέρα από την ισλαμοφοβία, ο στρατός της Μιανμάρ εκμεταλλεύεται τους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς. Σε μια εποχή που η Ανατολική Ασία ξαναμοιράζεται, καθώς η Κίνα προσπαθεί να αυξήσει την επιρροή της και οι ΗΠΑ να τη συγκρατήσουν, κανείς δεν θέλει να απομονώσει ένα καθεστώς. Η Κίνα δίνει στήριξη χωρίς όρους και ο Τραμπ προς το παρόν σιωπεί, έχοντας κληρονομήσει μεγάλα ανοίγματα προς τη Μιανμάρ από την εποχή του Ομπάμα. Ανάμεσα σε άλλα, το λιμάνι Τσαουπιού θεωρείται βασικό για την πρόσβαση των αποκλεισμένων από θάλασσα επαρχιών της Κίνας προς τον Ινδικό Ωκεανό. Το Τσαουπιού βρίσκεται στο Ρακάιν της Μιανμάρ, εκεί που εξελίχθηκαν οι μαζικοί διωγμοί.

Οι κοινότητες των μεταναστών από το Αφγανιστάν, το Πακιστάν και από το Μπανγκλαντές είχαν καταγγείλει από πέρσι αυτά που ο ΟΗΕ λέει επίσημα σήμερα. Χιλιάδες είχαν βγει με οργή στο δρόμο ενάντια στα εγκλήματα του στρατού της Μιανμάρ. Στο περσινό αντιφασιστικό συλλαλητήριο στα μέσα Σεπτέμβρη στην Αθήνα, η αλληλεγγύη στους Ροχίνγκια είχε πάρει κεντρική θέση. Κατήγγειλαν τον Τραμπ και τη διεθνή σιωπή για τη Μιανμάρ, και απαιτούσαν από την ελληνική κυβέρνηση να διακόψει σχέσεις με το καθεστώς. Οι φωτογραφίες με τα δολοφονημένα παιδιά είχαν γίνει πικέτες, αν και η προπαγάνδα της Μιανμάρ έλεγε ότι πρόκειται για φωτομοντάζ. Είχαμε δίκιο να διαδηλώνουμε πέρσι ζητώντας δικαιοσύνη για τους Ροχίνγκια. Και ένα χρόνο μετά, δεν τους έχουμε ξεχάσει.