Διεθνή
Κύπρος: To πιο μεγάλο συλλαλητήριο!

Λευκωσία, 28/8

Πάνω από 15 χιλιάδες κόσμος συμμετείχε στην πορεία διαμαρτυρίας των εκπαιδευτικών οργανώσεων στο Προεδρικό Μέγαρο την Τρίτη 28 Αυγούστου. Ήταν η μεγαλύτερη αντικυβερνητική διαδήλωση που έγινε στην ιστορία της Κυπριακής Δημοκρατίας έξω από το Προεδρικό και η μεγαλύτερη των τελευταίων 25 χρόνων γενικά. 

Αυτό δεν ήλθε από το πουθενά. Ηταν το αποτέλεσμα της οργής και της αγανάκτησης που έχει συσσωρευτεί από τα χρόνια προβλήματα που ταλανίζουν την Παιδεία και την υποβάθμιση του Δημόσιου Σχολείου. Το ποτήρι όμως ξεχείλισε τον περασμένο Ιούλη όταν το Υπουργείο Παιδείας αποφάσισε να περικόψει αυθαίρετα και χωρίς καμιά συζήτηση τις ώρες που δίνει στους συνδικαλιστές, τις απαλλαγές για διάφορες υπευθυνότητες που αναλαμβάνουν οι εκπαιδευτικοί, όπως και την μείωση των ωρών διδασκαλίας μετά από χρόνια υπηρεσίας.

Η πρόφαση ήταν τάχα ο εξορθολογισμός του εκπαιδευτικού χρόνου για να εξοικονομηθούν θέσεις εκπαιδευτικών, που θα αποφέρουν 7 εκατομμύρια το χρόνο. Η άρνηση των εκπαιδευτικών να δεχτούν αυτές τις αυθαίρετες αποφάσεις της κυβέρνησης οδήγησε σε μια εκστρατεία κατασυκοφάντησης και απαξίωσης τους από την κυβέρνηση και τη συντριπτική πλειοψηφία των ΜΜΕ που ελέγχονται από αυτήν. Αυτό προκάλεσε ακόμη μεγαλύτερη αγανάκτηση μέσα στους εκπαιδευτικούς που οργάνωσαν μια πρώτη πορεία με 5 χιλιάδες κόσμο που πολιόρκησε το Υπουργείο Παιδείας στις 13 Ιούλη. 

Στην πορεία στο Προεδρικό συμμετείχαν και χιλιάδες άλλοι εργαζόμενοι. Ήταν η ευκαιρία που περίμεναν για να βγουν στους δρόμους και να εκφράσουν την οργή και την αγανάκτηση τους όχι μόνο ενάντια στην άγρια επίθεση που δέχονται οι εκπαιδευτικοί και η Δημόσια Παιδεία, αλλά και για τα κουρέματα, τις μειώσεις μισθών και συντάξεων, τις παραβιάσεις των συλλογικών συμβάσεων, την καταστρατήγηση των εργατικών κατακτήσεων, την διάλυση της Δημόσιας Υγείας, το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου και του Συνεργατισμού, την ανεργία και την λιτότητα που έχουν οδηγήσει ένα μεγάλο μέρος του κόσμου να ζει κάτω από το όριο της φτώχιας.

Σημαντικό ρόλο έπαιξαν και οι κινητοποιήσεις που έγιναν τα προηγούμενα χρόνια και δημιούργησαν τις προϋποθέσεις γι’ αυτό το ξέσπασμα. Οι κινητοποιήσεις του 2013 - 14 ενάντια στα κουρέματα, που έκτισαν για πρώτη φορά την κοινωνική συμμαχία και τον συντονισμό των συνδικάτων. Οι κινητοποιήσεις των εργαζομένων στους οργανισμούς κοινής ωφελείας ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις που έφτασαν μέχρι τη πολιορκία της Βουλής. Σημαντικό ρόλο έπαιξε και η απεργία των νοσηλευτών το 2016 που έδειξε ότι με αγώνα, ενότητα και αποφασιστικότητα μπορούμε να κερδίσουμε και να ανατρέψουμε τις πολιτικές λιτότητας.

Ο κάθε αγώνας αφήνει τα δικά του σημάδια και την δική του έμπνευση στους επόμενους. Τα μπλουζάκια της ΠΑΣΥΝΟ με το «είμαι νοσηλευτής/ρια» τα διαδέχτηκαν τώρα τα μπλουζάκια με το «Όχι στην διάλυση του Δημόσιου Σχολείου» που φορούσαν οι χιλιάδες εκπαιδευτικοί στην πορεία. Πάνω απ όλα όμως στις 28 Αυγούστου έξω από το Προεδρικό η κοινωνική αλληλεγγύη δεν ήταν απλά ένα σύνθημα αλλά μια πραγματικότητα, με την συμμετοχή της συντριπτικής πλειοψηφίας των συνδικάτων, από όλους τους τομείς, ιδιωτικοί, εργαζόμενοι στους οργανισμούς κοινής ωφέλειας, τραπεζιτικοί, ξενοδοχειακοί, γιατροί, νοσηλευτές, φοιτητές, μαθητές και πολλοί άλλοι. Αυτή είναι η μεγαλύτερη παρακαταθήκη που αφήνει αυτός ο αγώνας που δείχνει και ποια πρέπει να είναι η συνέχεια.

Τα μηνύματα της πορείας

Το συλλαλητήριο στις 28 Αυγούστου ήταν ένα δυνατό χαστούκι στην Κυβέρνηση η οποία δεν μπορεί πια να ισχυρίζεται ότι οι επιλογές της είναι προς όφελος της κοινωνίας. Η κοινωνία μίλησε δυνατά και καθαρά, και είπε όχι σ’ αυτές τις επιλογές. 

Χαστούκι ήταν και προς τα ΜΜΕ τα οποία προσπαθούσαν όλη αυτή την περίοδο να παρουσιάσουν τους εκπαιδευτικούς ότι βρίσκονται σε σύγκρουση με την κοινωνία. Όσο και να προσπάθησαν να υποτιμήσουν το μέγεθος και τον χαρακτήρα της εκδήλωσης δεν τα κατάφεραν. Οι εικόνες που είδε ο κόσμος, κυρίως από τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης είναι συντριπτικές. 

Τέλος η διαδήλωση έστειλε ένα δυνατό μήνυμα και στις ηγεσίες των ίδιων των εκπαιδευτικών οργανώσεων αλλά και των άλλων συνδικάτων. Πρώτη φορά η βάση των εργαζομένων προσφέρει τόσο μαζικά και αποφασιστικά την στήριξη της στις αποφάσεις των ηγεσιών τους. Είναι σίγουρο ότι ούτε και οι ίδιοι δεν περίμεναν τόση ανταπόκριση από τους εκπαιδευτικούς αλλά και τους άλλους εργαζόμενους και την κοινωνία συνολικά. Η συμμετοχή, οι πρωτοβουλίες και οι διεργασίες από τα κάτω, μέσα στους ίδιους τους εκπαιδευτικούς έπαιξαν καθοριστικό ρόλο. 

Αυτό όμως πάει προς δυο κατευθύνσεις και έτσι θα πρέπει να το κατανοήσουν και οι ηγεσίες των εκπαιδευτικών οργανώσεων. Το μήνυμα που έστειλαν ήταν καθαρό: «Είμαστε αποφασιστικά μαζί σας όσο στηρίζετε τον δίκαιο αγώνα μας αλλά θα μας βρείτε μπροστά σας αν προσπαθήσετε να εκφυλίσετε τον αγώνα μας ή να μας ξεπουλήσετε». Τα γελαστά πρόσωπα του κόσμου, τα γεμάτα αυτοπεποίθηση και αποφασιστικότητα που είδαμε το βράδυ της 28ης Αυγούστου έξω από το Προεδρικό δεν αφήνουν καμιά αμφιβολία γι’ αυτό.

Παρά το δυνατό χαστούκι που έφαγε η κυβέρνηση δεν πρόκειται να τα βάλει κάτω και να υποχωρήσει. Το διακύβευμα είναι πολύ μεγάλο. Θα πρέπει να τσακίσει την αντίσταση των εκπαιδευτικών για να μπορέσει να κυριαρχήσει ολοκληρωτικά και να κάνει ότι θέλει για λογαριασμό της τάξης που αντιπροσωπεύει, των τραπεζιτών και των αρπαχτικών της αγοράς. Ανασυντάσσεται και ετοιμάζει την αντεπίθεση της. Το ίδιο ισχύει και με τα ΜΜΕ. Θα συνεχίσουν την παραπληροφόρηση, θα είναι στο πλευρό της κυβέρνησης και θα τη στηρίζουν μέχρι το τέλος. 

Ηδη και τα τρία Συνδικάτα των εκπαιδευτικών, ΠΟΕΔ (δάσκαλοι), ΟΕΛΜΕΚ (καθηγητές) ΟΛΤΕΚ (καθηγητές τεχνικής εκπαίδευσης) έχουν καλέσει τα μέλη τους, τώρα που άνοιξαν τα σχολεία, να μην αναλάβουν οποιαδήποτε καθήκοντα εκτός της διδασκαλίας και την Τετάρτη 5 Σεπτέμβρη έχουν καλέσει Γενικές Συνελεύσεις για να εξουσιοδοτήσουν τις ηγεσίες για απεργιακά μέτρα.

Η πορεία στις 28 Αυγούστου ήταν μια κορυφαία στιγμή στην ιστορία των κοινωνικών αγώνων στην Κύπρο που ξαναφέρνει στο προσκήνιο με ένα χειμαρρώδη τρόπο τη δράση από τα κάτω. Από την έκβαση αυτής της μάχης θα κριθούν πολλά για το μέλλον των εργαζομένων και της κοινωνίας συνολικότερα.


Κινητοποιήσεις και στο βορρά 

Η κατρακύλα της τουρκικής λίρας έχει δημιουργήσει πολλά προβλήματα στους Τουρκοκύπριους και προκαλεί αλυσιδωτές αντιδράσεις. Πολλά αγαθά πρώτης ανάγκης όπως καύσιμα, φάρμακα, τρόφιμα έχουν ακριβύνει ενώ η αγοραστική δύναμη των μισθών και των συντάξεων που καταβάλλονται σε τουρκικές λίρες έχει μειωθεί κατά πολύ. 

Ηδη πολλές οργανώσεις και συνδικάτα έχουν οργανώσει κινητοποιήσεις ενάντια στα μέτρα της κυβέρνησης που προσπαθεί να κάνει εξοικονομήσεις για να αντιμετωπίσει την κατάσταση. Την περασμένη βδομάδα παρέλυσε το αεροδρόμιο Ercan από την στάση εργασίας που έκαναν οι εργαζόμενοι σε αυτό εξαιτίας της αλλαγής του τρόπου πληρωμής των υπερωριών. Τις επόμενες μέρες προγραμματίζονται και άλλες απεργίες και κινητοποιήσεις από την πλατφόρμα των τουρκοκυπριακών συνδικάτων.

Η υποτίμηση της τουρκικής λίρας ανέδειξε όμως και ένα άλλο στοιχείο. Εκατοντάδες Ελληνοκύπριοι συνωστίζονται με τα αυτοκίνητα τους στα οδοφράγματα για να πάνε στην άλλη πλευρά για να βάλουν καύσιμα από τα τουρκοκυπριακά πρατήρια που η τιμή είναι σχεδόν η μισή απ’ ότι στο νότο. Μπορεί να αυξήθηκαν οι τιμές των αγαθών στο βορρά, αλλά η υποτίμηση της τουρκικής λίρας είναι τέτοια που πολλά αγαθά όπως καύσιμα, φάρμακα και τρόφιμα παραμένουν ακόμη πολύ πιο φτηνά.

Ακόμη και κόσμος που την προηγούμενη περίοδο θεωρούσε προδότες όσους περνούσαν στην άλλη πλευρά και ξόδευαν λεφτά σε εστιατόρια ή αγορές σήμερα αναγκάζεται από την οικονομική κρίση στο νότο και την υποτίμηση της τουρκικής λίρας να αναζητά τις φτηνότερες λύσεις και να τρέχει στο βορρά. Ο πατριωτισμός και οι εθνικιστικές κορόνες μοιάζουν να μην κολλάνε με τα άδεια στομάχια, τα άδεια ντεπόζιτα και όσους χρειάζονται συστηματικά φάρμακα.